2 กรกฎาคม 2024
วันอังคาร สัปดาห์ที่ 13 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จลงเรือ บรรดาศิษย์ก็ตามพระองค์ไป ทันใดนั้น เกิดพายุรุนแรงในทะเล จนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์กำลังบรรทมอยู่ มัทธิว 8:23–24
ประสบการณ์นี้ประทับใจบรรดาศิษย์อย่างยิ่ง ดังจะเห็นได้จากการที่เรื่องนี้ได้รับการบันทึกไว้ในพระวรสารสหทรรศน์ทั้งสามฉบับ เรายังเห็นสิ่งนี้ได้จากถ้อยคำตอนจบของเรื่อง หลังจากพระเยซูเจ้าทรงทำให้พายุสงบแล้วว่า “คนเหล่านั้นประหลาดใจและกล่าวว่า ‘ท่านผู้นี้เป็นใครหนอ แม้แต่ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังท่าน?’”
ตามธรรมประเพณี เรื่องนี้ได้รับการตีความว่าเป็นทั้งภาพของพระศาสนจักรโดยรวมและภาพของวิญญาณแต่ละดวง เรือเป็นภาพของพระศาสนจักร ซึ่งเป็นหนทางให้เราคริสตชนแล่นผ่านภยันตรายในชีวิตนี้ เราต้องคงอยู่ในพระศาสนจักรเพื่อจะรอดพ้น แต่ละคนในเรือเป็นตัวแทนของเราแต่ละคนที่เป็นสมาชิกของพระศาสนจักร พายุรุนแรงเป็นภาพของการต่อสู้ดิ้นรนส่วนตัวนานาประการที่เราต้องเผชิญในชีวิต รวมทั้งการเบียดเบียนที่พระศาสนจักรได้อดทนเผชิญมาแล้ว และจะยังคงต้องเผชิญต่อไปจนสิ้นกาลเวลา
ขณะที่พายุโหมกระหน่ำเรือ พระเยซูเจ้ากำลังบรรทมอยู่ แต่พระองค์ทรงมีเหตุผลที่บรรทมเช่นนั้น เมื่อเรามองดูประวัติศาสตร์มนุษยชาติ โดยเฉพาะประวัติศาสตร์พระศาสนจักร เราพบหลายครั้งที่ดูราวกับว่าพระเจ้าไม่ประทับอยู่หรือกำลัง “บรรทม” เมื่อเกิดความวุ่นวาย การเบียดเบียน และความยากลำบาก หลายคน หรืออาจจะทุกคน ต่างเคยมีประสบการณ์เช่นนี้ในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต ขณะที่บรรดาศิษย์เผชิญพายุนี้ พวกเขาได้มอบแบบอย่างอันดีเยี่ยมในการภาวนาให้แก่เรา เมื่อเราถูกประจญให้สิ้นหวังในชีวิต พวกเขาปลุกพระเยซูเจ้าและทูลว่า “ข้าแต่พระเจ้า โปรดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายให้รอด! พวกเรากำลังจะพินาศ!” และแม้พระเยซูเจ้าจะทรงตำหนิพวกเขาที่ขาดความเชื่อและมีความกลัว พระองค์ก็ทรงตอบรับคำวิงวอนของพวกเขาและทรงทำให้พายุสงบด้วย
บรรดาศิษย์ควรทำอย่างไรในกรณีนี้? พวกเขาควรวางใจและปล่อยให้พระเยซูเจ้าบรรทมต่อไปหรือ? แม้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราจะทรงตำหนิพวกเขาที่ขาดความเชื่อ แต่เรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายหลักเพื่อเผยให้เห็นพระเมตตาของพระเจ้าเมื่อเราถูกประจญให้หวาดกลัว พระเจ้าทรงทราบว่าบางครั้งเราทุกคนจะรู้สึกว่าปัญหาถาโถมจนเกินกำลัง และพบว่าตนเองถูกประจญเช่นนี้ พระองค์ทรงทราบว่าความเชื่อของเรายังไม่สมบูรณ์ จึงทรงยอมให้บรรดาศิษย์เป็นแบบอย่างนี้แก่เรา ดังนั้น เมื่อใดก็ตามที่เรารู้สึกว่าปัญหาถาโถมจนเกินกำลังและหวาดกลัวในชีวิต เราควรร้องทูลขอให้พระองค์ทรงช่วยเราให้รอด พระองค์ทรงปรารถนาให้เราหันมาหาพระองค์
วันนี้ จงไตร่ตรองคำภาวนานี้ของบรรดาศิษย์ หากท่านพบว่าตนเองกำลังเผชิญวิกฤตส่วนตัว หรือความยากลำบากที่ใหญ่กว่าในครอบครัวซึ่งยังไม่ได้รับการแก้ไข หรือกำลังตระหนักมากขึ้นถึงการต่อสู้อื่น ๆ ที่สร้างความทุกข์แก่พระศาสนจักรหรือสังคมโดยรวม ก็จงพยายามเลียนแบบคำภาวนานี้ของบรรดาศิษย์ว่า “ข้าแต่พระเจ้า โปรดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายให้รอด! พวกเรากำลังจะพินาศ!” แม้ในตอนแรกถ้อยคำเหล่านี้อาจดูเหมือนเป็นถ้อยคำแห่งความสิ้นหวัง แต่แท้จริงแล้วเป็นถ้อยคำแห่งความหวังและความวางใจ ถ้อยคำเหล่านี้ชี้นำเราไปหาพระองค์ ผู้ทรงเป็นแหล่งเดียวของสันติสุขที่เราแสวงหาในวิญญาณ ในครอบครัว ในพระศาสนจักร และในโลกของเรา จงมองหาวิธีต่าง ๆ ที่ท่านและผู้อื่นประสบความรู้สึกว่ากำลัง “จะพินาศ” และจงร้องทูลสุดหัวใจต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ให้ทรงช่วยท่านและทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือให้รอด
ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ ข้าพเจ้าพิศวงในพระอานุภาพและความสามารถของพระองค์ที่จะทรงทำให้พายุซึ่งโหมกระหน่ำประชากรของพระองค์สงบลงได้อย่างสิ้นเชิง โปรดเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยความหวังและความถ่อมตน เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ลังเลเลยที่จะหันมาหาพระองค์ในยามขัดสน และร้องทูลพระองค์ให้ทรงเข้ามาช่วยเหลือในชีวิตของผู้อื่นอย่างต่อเนื่องด้วย ข้าแต่พระเจ้า โปรดตื่นบรรทมและช่วยประชากรของพระองค์ให้รอดพ้น เพราะหากปราศจากพระองค์ พวกเราจะพินาศอย่างแน่นอน! ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
