Setyembre 28, 2021
Martes ng Ikadalawampu’t Anim na Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
San Wenceslao, Martir—Opsiyonal na Paggunita
San Lorenzo Ruiz at mga Kasama, Mga Martir—Opsiyonal na Paggunita
Nang dumating ang panahon upang si Jesus ay iakyat sa langit, buong tatag Siyang nagpasyang maglakbay patungong Jerusalem, at nagsugo Siya ng mga mauuna sa Kanya. Lucas 9:51–52
Di-nagtagal matapos sabihin ni Jesus sa Kanyang mga alagad ang tungkol sa Kanyang nalalapit na pagpapakasakit, kamatayan, at muling pagkabuhay, mababasa natin na si Jesus ay “buong tatag na nagpasyang maglakbay patungong Jerusalem.” Maraming mapagninilayan sa maikling pahayag na iyon.
Una sa lahat, nasa Jerusalem ang Templo kung saan ginaganap ang mga paghahain ng hayop sa Lumang Tipan bilang paunang paglalarawan ng iisa at ganap na sakripisyong darating. Dumating si Jesus sa mundong ito bilang Kordero ng Diyos, ang Handog na mamamatay para sa ating mga kasalanan. Alam Niya kung paano magwawakas ang Kanyang buhay sa mundong ito, at alam Niyang mangangailangan iyon ng matinding pagdurusa. Ang kaalamang ito tungkol sa Kanyang daranasin ang pangunahing konteksto ng talatang ito sa araw na ito.
Habang papalapit ang pagpapakasakit at kamatayan ni Jesus, lalo pang tumitibay ang pasya ng Kanyang kaloobang pantao na tuparin ang kalooban ng Ama sa pamamagitan ng pag-aalay ng Kanyang buhay. Siyempre, laging tinutupad ni Jesus ang kalooban ng Ama, ngunit unti-unting naging higit na malinaw sa Kanyang pagkatao ang katatagan ng Kanyang pasya. Ang tiyak na birtud na pantao na unti-unting nahayag ay ang katapangan. Ang espirituwal na katapangan ay ang kakayahang higit sa likas na yakapin ang kalooban ng Ama kapag inaakay ng Kanyang kalooban ang isang tao tungo sa buhay na puno ng sakripisyo. Dahil sa ating kalikasang pantaong sugatan ng kasalanan, may hilig tayong umiwas sa sakripisyo. Madalas tayong nagsisikap na umiwas sa alitan at pagdurusa at piliin ang madaling landas sa buhay. Kaya naman, ang pagharap sa pagdurusang darating ay nagdudulot ng tuksong matakot—at kailangan ng tapang upang mapagtagumpayan ang takot na iyon. Habang papalapit ang Kanyang pagpapakasakit, lalong tumitindi ang tuksong matakot at, dahil dito, lalong nahahayag ang Kanyang ganap na birtud ng katapangan. Pansinin na hindi lamang nagpasya si Jesus na magtungo sa Jerusalem upang ialay ang Kanyang buhay bilang sakripisyo; “buong tatag Siyang nagpasya” na gawin iyon. Walang pag-uurong-sulong, walang pag-aalinlangan sa kalooban ng Ama, walang pag-aatubili, walang takot. Ang Kanyang ganap na pag-ibig na handang magsakripisyo ay unti-unting nahayag upang makita ng lahat.
Isa pang dahilan kung bakit naging matatag si Jesus sa Kanyang pasyang maglakbay patungong Jerusalem ay upang magpatotoo sa Kanyang mga alagad ng Kanyang pag-ibig. Kailangan din nila mismo ng tapang. Kaya, habang pinakikinggan nila si Jesus na nagsasalita tungkol sa mga mangyayari sa Jerusalem at habang nasasaksihan nila ang Kanyang di-natitinag na pasya, lumalakas din ang kanilang loob at pinatatatag sila upang mapagtagumpayan ang mga tuksong matakot. Siyempre, naging ganap lamang sa kanila ang birtud na iyon sa dakong huli ng kanilang buhay, nang sundan din nila ang mga yapak ng ating Panginoon at ialay ang kanilang sariling buhay bilang mga martir.
Pagnilayan mo ngayon kung ano ang nagdudulot ng takot at pagkabalisa sa iyong buhay. Kung ang pagdurusang iyon ay bunga ng iyong sariling mga gawa, sikapin mong ituwid ang mga ito. Ngunit kung ang pagdurusang iyon ay isang krus na tinatawag ka ng ating Panginoon na yakapin nang may pag-ibig, gawin mo iyon nang may diwa ng pagsasakripisyo at buong tatag ng pasya. Huwag kang panghinaan ng loob dahil sa bigat ng krus na ibinigay sa iyo sa buhay. Ang mga krus na tinatawag tayong yakapin ay laging maaaring maging biyaya. Hayaan mong lumago ang katapangan sa iyong kalooban, at hayaang palakasin ng patotoo ng ating Panginoon ang iyong loob habang sinisikap mong tularan ang Kanyang pag-ibig na handang magsakripisyo.
Aking matapang na Panginoon, hinarap Ninyo ang Inyong pagdurusa nang may lubos na tapang, lakas, pagpapaubaya ng sarili, at pag-asa. Nakita Ninyo ang halaga ng Inyong malayang pagyakap sa Inyong pagdurusa at pinili Ninyo ito nang buong lakas ng Inyong kaluluwa. Ipagkaloob Ninyo sa akin ang biyayang kailangan ko, mahal kong Panginoon, upang ako rin ay buong tatag na magpasiyang tahakin ang landas patungo sa krus na tinatawag akong yakapin sa buhay, nang sa gayon ang malaya kong pagyakap sa aking krus ay magbuklod sa akin nang higit na ganap sa Inyo. Hesus, nagtitiwala ako sa Inyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Santo ng Araw – San Wenceslao, Martir—Opsiyonal na Paggunita
San Lorenzo Ruiz at mga Kasama, mga Martir—Opsiyonal na Paggunita
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
