Abril 21, 2024
Ikaupat nga Domingo sa Pasko sa Pagkabanhaw (Tuig B)—Domingo sa Maayong Magbalantay
Mga Pagbasa alang sa Karong Adlawa

Miingon si Jesus: “Ako ang maayong magbalantay. Ang maayong magbalantay motugyan sa iyang kinabuhi alang sa mga karnero. Ang sinuholan, nga dili magbalantay ug dili tag-iya sa mga karnero, sa dihang makakita siya og lobo nga nagpadulong, mobiya sa mga karnero ug mokalagiw, ug ang lobo mosakmit ug mopatibulaag kanila. Kini tungod kay nagtrabaho lamang siya alang sa suhol ug wala siyay pagtagad sa mga karnero.” Juan 10:11–13
Karong adlawa, sa Ikaupat nga Domingo sa Pasko sa Pagkabanhaw, gisaulog nato ang Domingo sa Maayong Magbalantay. Kini usa ka adlaw sa pagpamalandong sa malumong hulagway ni Jesus isip Magbalantay natong tanan. Kini usab usa ka adlaw nga gigahin sa pag-ampo alang sa dugang pang mga magbalantay sulod sa atong Simbahan nga moatiman sa panon sa Dios uban sa Kasingkasing ni Cristo.
Ang atong tudling sa Ebanghelyo gikuha gikan sa Juan 10 nga, sa usa ka bahin, usa ka pagpasabot sa miaging kapitulo nga naglakip sa taas ug detalyadong asoy sa pag-ayo sa buta nga tawo. Hinumdomi nga giayo ni Jesus kining tawhana nga buta sukad sa pagkatawo. Gihimo Niya kining pag-ayo “aron ang mga buhat sa Dios mapadayag pinaagi kaniya.” Tungod sa pagkaayo niining tawhana, gipapahawa sa mga Pariseo ang buta gikan sa sinagoga, kay wala sila motuo nga ang pag-ayo ni Jesus gikan sa Dios. Human mapapahawa ang tawo gikan sa sinagoga, nakigsulti pag-usab si Jesus kaniya ug gipahayag niya ang iyang lawom nga pagtuo kang Jesus, ang tinuod nga Magbalantay. Ang buta nga naayo miingon, “Nagatuo ako, Ginoo.” Unya misimba siya kang Jesus. Busa, ang mas dakong pagkaayo niining tawhana mao nga nahimo siyang sakop sa panon sa Dios, nga midawat kang Jesus isip iyang tinuod nga Magbalantay.
Ang atong Ebanghelyo karong adlawa mao ang pagpasabot ni Jesus bahin sa mga binuhatan sa mga Pariseo kon itandi sa Iyang kaugalingong mga binuhatan. Ang mga Pariseo, isip mga pangulo sa relihiyon, dili mga magbalantay. Sila mga “kawatan ug tulisan” nga mianhi aron “mangawat ug mamatay ug molaglag.” Apan mianhi si Jesus aron kadtong naminaw sa Iyang tingog “makabaton ug kinabuhi, ug makabaton niini sa madagayaon gayod.”
Ang tudling sa Ebanghelyo nga gikutlo sa ibabaw nagpasabot nganong dili tinuod nga mga magbalantay ang mga Pariseo. Kini tungod kay sila “nagtrabaho alang sa suhol” ug “walay pagtagad sa mga karnero.” Pamalandongi kana nga pahayag kalabot sa mga Pariseo ug sa ilang pagtratar niining tawhana nga buta sukad sa pagkatawo. Una sa tanan, ang “suhol” nga gitrabahoan niining mga Pariseo mao ang pagpadako sa ilang kaugalingong importansiya—usa ka lumalabay ug kalibotanong ganti. Giisip nila ang ilang kaugalingon nga tinuod nga mga magtutudlo ug maghuhubad sa Balaod, ug giisip nila nga hulga ang bisan kinsa nga dili mosunod kanila. Tin-aw nga nakita sa mga Pariseo si Jesus isip ingon niana nga hulga kanila. Tungod niana, gipahimungtan nila sa ilang kasina kining mapaubsanon ug yano nga buta nga tawo. Wala sila magpakita kaniya isip mga magbalantay. Wala nila siya dasiga, suportahi, giyahi ngadto sa Dios, o alagari sa bisan unsang paagi isip himan sa grasya sa Dios. Hinuon, tungod sa ilang garbo, ilang gihukman kining inosente ug balaan nga tawo.
Bisan tuod giatiman kita sa Dios karon pinaagi sa Iyang sagradong mga pastor, kitang tanan gitawag sa pag-apil niining pag-atiman sa Maayong Magbalantay sa atong tagsa-tagsa ka talagsaong paagi. Gitawag kita sa paggiya sa mga tawo sulod sa atong mga pamilya, sa trabaho, sa eskwelahan, sa atong mga kasilinganan, sa mga pundok sa atong mga higala, ug sa tanang ubang kahimtang sa katilingban. Apan kasagaran kaayo, gisundog nato kining mga Pariseo pinaagi sa pagtugot nga ang atong kaugalingong kahakog ug tinguha nga mahimong importante makababag sa atong katakos sa pag-una sa uban ug sa paghigugma kanila uban sa kasingkasing sa Magbalantay.
Pamalandongi karong adlawa ang pagtawag nga imong nadawat sa pagtugyan sa imong kinabuhi alang sa uban isip pagsundog sa Maayong Magbalantay. Aron masundog kining gugma nga anaa sa Kasingkasing ni Cristo, kinahanglan kitang mahigugma nga dili mangita ug gugma isip balos. Ang pagtugyan sa atong kinabuhi usa ka buhat sa gugma nga naghalad sa kaugalingon, nga makapahimo kanato sa pagtan-aw lamang sa mga panginahanglan sa mga tawo sa atong palibot. Kinahanglang mawala ang garbo ug kahakog, ug ang kaayohan sa uban maoy mahimong bugtong natong tumong. Pamalandongi kon unsa ka maayo nimo kini nabuhat, ug pag-ampo nga gamiton ka sa Maayong Magbalantay sa pag-atiman sa mga tawo sa imong kinabuhi nga labing nagkinahanglan niini.
Diosnong Magbalantay, mianhi Ka aron itugyan ang Imong kinabuhi alang kanamong tanan aron makabaton kami og kinabuhi ug makabaton niini sa kadagaya. Sama sa butang tawo nga Imong giayo, gipahayag ko ang akong pagtuo Kanimo ug gisimba Ka. Tabangi ako sa pagdawat ug pagsundog sa Imong gugma aron itugyan ko ang akong kinabuhi alang sa uban, nga maggiya kanila ngadto Kanimo, ang ilang balaang Magbalantay. Jesus, akong Maayong Magbalantay, misalig ako Kanimo.
Dugang nga mga Pamalandong sa Ebanghelyo
Mga Pamalandong sa Diosnong Kalooy
Santos sa Adlaw – San Anselmo sa Canterbury, Obispo ug Doktor sa Simbahan
Dili saulogon isip handumanan sa liturhiya karong tuiga kay natunong kini sa Domingo
Mga Pag-ampo sa Panahon sa Pasko sa Pagkabanhaw
Mga Pamalandong sa Balaang Kasulatan alang sa Panahon sa Pasko sa Pagkabanhaw
Mga Kapilian sa mga Basahon sa Misa




