Abril 21, 2024
Ikaapat na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (Taon B)—Linggo ng Mabuting Pastol
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Sinabi ni Jesus: “Ako ang mabuting pastol. Iniaalay ng mabuting pastol ang kanyang buhay para sa mga tupa. Ang upahan, na hindi pastol at hindi may-ari ng mga tupa, ay tumatakas at iniiwan ang mga tupa kapag nakikita niyang dumarating ang lobo. Kaya nasasakmal at napangangalat ng lobo ang mga ito. Ginagawa niya ito sapagkat nagtatrabaho lamang siya para sa upa at wala siyang malasakit sa mga tupa.” Juan 10:11–13
Ngayon, sa Ikaapat na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay, ipinagdiriwang natin ang Linggo ng Mabuting Pastol. Ito ay araw upang pagnilayan natin ang mapagmahal na larawan ni Hesus bilang Pastol nating lahat. Ito rin ay araw na itinalaga upang manalangin na magkaroon ng higit pang mga pastol sa ating Simbahan na mangangalaga sa kawan ng Diyos taglay ang Puso ni Kristo.
Ang ating sipi ng Ebanghelyo ay mula sa John 10 na, sa isang bahagi nito, ay isang paliwanag tungkol sa naunang kabanata na naglalaman ng mahaba at detalyadong salaysay ng pagpapagaling sa lalaking bulag. Alalahanin na pinagaling ni Hesus ang lalaking ito na bulag mula nang isilang. Ginawa Niya ang pagpapagaling na ito “upang mahayag sa pamamagitan niya ang mga gawa ng Diyos.” Bunga ng paggaling ng lalaking ito, itiniwalag siya ng mga Pariseo sa sinagoga, sapagkat hindi sila naniwalang mula sa Diyos ang pagpapagaling ni Hesus. Matapos siyang itiwalag sa sinagoga, muli siyang kinausap ni Hesus, at ipinahayag niya ang kanyang malalim na pananampalataya kay Hesus, ang tunay na Pastol. Sinabi ng lalaking pinagaling mula sa pagkabulag, “Sumasampalataya po ako, Panginoon.” Pagkatapos ay sinamba niya si Hesus. Kaya ang higit na dakilang pagpapagaling sa lalaking ito ay ang pagiging kabilang niya sa kawan ng Diyos, sa pagtanggap kay Hesus bilang kanyang tunay na Pastol.
Ang ating Ebanghelyo ngayon ay paliwanag ni Hesus tungkol sa mga ginawa ng mga Pariseo kung ihahambing sa Kanyang sariling mga ginawa. Ang mga Pariseo, bilang mga pinunong panrelihiyon, ay hindi mga pastol. Sila ay “mga magnanakaw at tulisan” na dumating upang “magnakaw, pumatay, at pumuksa.” Ngunit dumating si Hesus upang ang mga nakikinig sa Kanyang tinig ay “magkaroon ng buhay at magkaroon nito nang higit na masagana.”
Ipinapaliwanag ng sipi ng Ebanghelyong sinipi sa itaas kung bakit hindi tunay na mga pastol ang mga Pariseo. Ito ay sapagkat sila ay “nagtatrabaho para sa upa” at “walang malasakit sa mga tupa.” Pagnilayan ang pahayag na ito kaugnay ng mga Pariseo at ng pagtrato nila sa lalaking ito na bulag mula nang isilang. Una sa lahat, ang “upa” na pinagsisikapan ng mga Pariseong ito ay ang pagpapahalaga sa sarili nilang katayuan—isang panandalian at makamundong gantimpala. Itinuring nila ang kanilang sarili na mga tunay na guro at tagapagpaliwanag ng Kautusan, at itinuring na banta ang sinumang hindi sumusunod sa kanila. Malinaw na nakita ng mga Pariseo si Hesus bilang gayong banta sa kanila. Dahil dito, ibinunton nila ang kanilang inggit sa mapagpakumbaba at simpleng lalaking bulag na ito. Hindi sila naging mga pastol sa kanya. Hindi nila siya pinalakas ang loob, sinuportahan, inakay patungo sa Diyos, o pinakitaan sa anumang paraan ng pagkilos bilang kasangkapan ng biyaya ng Diyos. Sa halip, dahil sa kanilang kapalaluan, hinatulan nila ang inosente at banal na lalaking ito.
Bagaman pinapastulan tayo ng Diyos ngayon sa pamamagitan ng Kanyang mga banal na pastol, tinatawag tayong lahat na makibahagi sa pagpapastol na ito ng Mabuting Pastol sa paraang natatangi sa bawat isa sa atin. Tinatawag tayong umakay sa mga tao sa ating mga pamilya, sa trabaho, sa paaralan, sa ating mga pamayanan, sa ating mga pangkat ng kaibigan, at sa lahat ng iba pang larangan ng buhay sa lipunan. Ngunit napakadalas nating tularan ang mga Pariseong ito sa pagpapahintulot na ang ating pagkamakasarili at paghahangad na ituring na mahalaga ang sarili ay humadlang sa ating kakayahang unahin ang iba at mahalin sila nang may puso ng Pastol.
Pagnilayan ngayon ang panawagang tinanggap mo na ialay ang iyong buhay para sa iba bilang pagtulad sa Mabuting Pastol. Upang matularan ang pag-ibig na ito sa Puso ni Kristo, dapat tayong magmahal nang hindi naghahangad ng kapalit na pagmamahal. Ang pag-aalay ng ating buhay ay isang gawa ng mapagsakripisyong pag-ibig na nagbibigay sa atin ng kakayahang ituon ang ating pansin sa mga pangangailangan lamang ng mga nasa paligid natin. Dapat maglaho ang kapalaluan at pagkamakasarili, at ang ikabubuti ng kapwa ang dapat maging tanging layunin natin. Pagnilayan kung gaano mo ito naisasabuhay, at manalangin na gamitin ka ng Mabuting Pastol upang mapastulan ang mga taong nasa iyong buhay na higit na nangangailangan nito.
Dibinong Pastol, naparito Ka upang ialay ang Iyong buhay para sa aming lahat nang sa gayon ay magkaroon kami ng buhay na ganap at sagana. Tulad ng lalaking bulag na Iyong pinagaling, ipinahahayag ko ang aking pananampalataya sa Iyo at sinasamba Kita. Tulungan Mo akong tanggapin at tularan ang Iyong pag-ibig upang maialay ko ang aking buhay para sa iba at maakay sila sa Iyo, ang kanilang banal na Pastol. Hesus, aking Mabuting Pastol, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – San Anselmo ng Canterbury, Obispo at Pantas ng Simbahan
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita ngayong taon sapagkat pumapatak ito sa Linggo
Mga Panalangin sa Panahon ng Pasko ng Pagkabuhay
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan para sa Panahon ng Pasko ng Pagkabuhay
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
