बुधवार, ३० मे २०१८
सामान्य काळातील आठव्या आठवड्याचा बुधवार

“परराष्ट्रीयांचे राज्यकर्ते म्हणून ओळखले जाणारे लोक त्यांच्यावर हुकूमत गाजवतात आणि त्यांच्यातील बडे लोक त्यांना आपल्या अधिकाराची जाणीव करून देतात, हे तुम्हाला माहीत आहे. पण तुमच्यामध्ये असे असता कामा नये.” मार्क 10:42-43a
“निरंकुश सत्ता माणसाला पूर्णपणे भ्रष्ट करते!” असे म्हटले जाते. याचा अर्थ असा की, एखाद्या व्यक्तीकडे सत्ता आणि अधिकार सोपवले की ते डोक्यात जाऊ देण्याचा मोठा मोह तिला होतो. अधिकार वापरताना, विशेषतः तो इतरांवर गाजवण्याऐवजी प्रेमाने आणि नम्रतेने वापरणे कठीण असते. खूपच कठीण. वरच्या उताऱ्यात म्हटले आहे की, “परराष्ट्रीयांचे राज्यकर्ते त्यांच्यावर हुकूमत गाजवतात आणि त्यांच्यातील बडे लोक त्यांना आपल्या अधिकाराची जाणीव करून देतात.” यातून राज्यकर्त्यांची आणि अधिकारपदावर असलेल्यांची एक प्रवृत्ती दिसते: सत्ता कोणाच्या हातात आहे, हे इतरांना कळलेच पाहिजे, असा त्यांचा आग्रह असतो!
पण येशूने हे उदाहरण दिले, कारण आपल्या शिष्यांनी याच्या अगदी उलट वागले पाहिजे, हे त्याला त्यांना दाखवून द्यायचे होते. लवकरच त्यांना मोठा अधिकार मिळणार होता. पण तो सांसारिक अर्थाने अधिकार नव्हता. ते राजकीय नेतृत्व स्वीकारून देशावर सत्ता चालवणार नव्हते. उलट, त्यांना मिळणारा अधिकार त्याहून कितीतरी मोठा होता. लोकांचे जीवन अनंतकाळासाठी बदलण्याचा तो अधिकार होता. देवाचे वचन अशा रीतीने पसरवण्याचे काम त्यांच्यावर सोपवले जात होते की लोकांच्या अंतःकरणात बदल घडावा आणि तो टिकून राहावा. पण हे काम परिणामकारक रीतीने करण्यासाठी त्यांना सांसारिक नेत्यांचे अनुकरण करता येणार नव्हते. ते इतरांवर शुभवर्तमानाची सक्ती करू शकत नव्हते किंवा ते त्यांच्यावर लादू शकत नव्हते. त्याऐवजी त्यांना मनापासून नम्र होऊन प्रेमाने सेवा करायची होती. केवळ याच मार्गाने शुभवर्तमान लोकांचे जीवन खऱ्या अर्थाने बदलू शकत होते.
यातून आपल्याला अनेक गोष्टी शिकता येतात. त्यांपैकी एक विशेष महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे आपण एकमेकांशी, विशेषतः आपल्या सर्वांत जवळच्या व्यक्तींशी, कसे वागतो. एखादा सामर्थ्यवान आणि स्वार्थी राजा जसा वागेल, तसेच आपणही अनेकदा आपली पद्धत आणि आपली इच्छा इतरांवर लादू पाहतो. सर्व काही आपल्या ताब्यात असावे आणि इतरांनी काय करावे हे आपणच ठरवावे, असे आपल्याला वाटते. पण खरा अधिकार वापरणारे खरे नेते व्हायचे असेल, तर नम्रतेने सेवा करण्यासाठी आपल्याला बोलावले आहे, हे आपण ओळखले पाहिजे. नाहीतर आपण वादात “जिंकू” किंवा आपल्याला हवे तसे घडवून आणू; पण लोकांचे अंतःकरण, मन आणि आत्मा बदलू शकणार नाही. आणि असा बदल घडवणे हेच तर आपल्या जीवनाचे कायमचे ध्येय असले पाहिजे!
ख्रिस्ताचा अधिकार त्याच्याप्रमाणे वापरणे ही गौरवाची गोष्ट आहे आणि आपण सर्वांनी त्यासाठी झटले पाहिजे. विचार करा: इथे आणि आत्ता आपली हुकूमत चालते, या क्षणिक सुखात रमणे अधिक चांगले, की एखाद्या व्यक्तीचे जीवन अनंतकाळासाठी बदलण्यास आपण मदत करू शकलो, याचे समाधान अधिक चांगले? स्वर्गात “सत्ता कोणाच्या हातात होती” याला महत्त्व नसेल. आपण नम्रतेने आणि सेवाभावाने आपला अधिकार वापरल्यामुळे कोणाकोणाचे जीवन बदलले, यालाच महत्त्व असेल.
आज चिंतन करा: सर्व काही आपल्या ताब्यात ठेवण्याची आणि इतरांवर अधिकार गाजवण्याची प्रवृत्ती आपल्यात आहे का? मग शुभवर्तमानाच्या या उताऱ्यात दाखवलेल्या आदर्शाचा विचार करा. नम्र सेवक होण्याची देणगी आपला प्रभू आपल्याला देवो, अशी प्रार्थना करा.
हे प्रभू, मला खरोखर सेवा करायची आहे. इतरांमध्ये तुझी सेवा करण्याची माझी इच्छा आहे. मला नम्रता दे, अशी मी प्रार्थना करतो, म्हणजे तुझ्या प्रेममय दैवी अधिकाराचे साधन म्हणून तू माझा उपयोग करू शकशील. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.



