मराठी

दुःखाला सामोरे जाताना आशा

3 फेब्रुवारी 2026
सामान्य काळातील चौथ्या आठवड्याचा मंगळवार
आजची वाचने

संत ब्लेझ, बिशप व रक्तसाक्षी — ऐच्छिक स्मरण

संत अन्सगार, बिशप — ऐच्छिक स्मरण

प्रतिमा पिक्रिलच्या सौजन्याने

व्हिडिओ

एका स्त्रीला बारा वर्षांपासून रक्तस्रावाचा त्रास होता. अनेक वैद्यांकडून उपचार घेताना तिला फार त्रास सहन करावा लागला होता आणि तिच्याजवळ होते ते सर्व तिने खर्च केले होते. तरीही तिला काहीच गुण आला नाही; उलट तिची प्रकृती आणखी बिघडली. तिने येशूविषयी ऐकले होते. गर्दीतून ती त्याच्या मागून आली आणि त्याच्या अंगरख्याला तिने स्पर्श केला. ती म्हणाली, “मी नुसता त्याच्या वस्त्रांना स्पर्श केला तरी बरी होईन.” त्याच क्षणी तिचा रक्तस्राव थांबला. मार्क 5:25–29

यहुदी नियमशास्त्रानुसार, या स्त्रीला ज्या व्याधीचा त्रास होता त्यामुळे ती विधीच्या दृष्टीने अशुद्ध ठरत होती. त्यामुळे तिला धार्मिक आणि सामाजिक जीवनापासून दूर राहावे लागत होते. शारीरिक वेदनांबरोबरच मानसिक आणि भावनिक एकटेपणाही तिला सहन करावा लागत होता (पाहा लेवीय 15:25–27). असे वेगळे राहणे कठीण होते, तरी त्यामागे मोशेच्या नियमशास्त्राचा एक हेतू होता: देव किती पवित्र आहे आणि त्याच्याजवळ जाण्यासाठी शुद्धीकरणाची गरज का आहे, हे इस्राएलच्या लोकांना शिकवणे.

तिची व्याधी ही पापरूपी आध्यात्मिक व्याधीचे प्रतीक आहे. ही असाध्य व्याधी माणसाला देवापासून आणि इतरांपासून दूर करते. देवाने तिला हे दुःख सहन करू दिले, जेणेकरून ती बरी झाल्यावर त्याचे गौरव प्रकट व्हावे. ख्रिस्ताच्या अंगरख्याला स्पर्श करण्यासाठी तिने हात पुढे केला. तिची ही नम्र पण धाडसी श्रद्धेची कृती आपल्याला देवाच्या सामर्थ्यावर आणि दयेवर भरवसा ठेवायला शिकवते. तिचे दुःख ही शिक्षा नव्हती; त्यातून देवाला आपले तारणकारी सामर्थ्य प्रकट करण्याची संधी मिळाली. तिच्या श्रद्धेमुळे ती केवळ शरीराने बरी झाली नाही, तर तिला आपल्या समाजात पुन्हा स्थान मिळाले आणि देवाच्या गौरवातही वाटा मिळाला.

या शुभवर्तमानात आपल्याला त्या स्त्रीमध्ये स्वतःचे प्रतिबिंब पाहण्याचे आमंत्रण आहे. आध्यात्मिक दृष्टीने पाहता, तिची अवस्था पापाच्या ओझ्याखाली असलेल्या आपल्या अवस्थेसारखी आहे. पापामुळे आपण मनातून एकाकी होतो आणि देवाच्या कुटुंबापासून दुरावतो. शेवटी पाप आपल्याला असमाधानी आणि तुटलेले ठेवते. त्या स्त्रीप्रमाणे आपल्यालाही पुन्हा सावरायचे असेल, तर नम्र श्रद्धेने संस्कारांमध्ये ख्रिस्ताकडे वळले पाहिजे. तिथे त्याची कृपा आपल्याला बरे करते आणि पुन्हा उभे करते.

पापाव्यतिरिक्तही शारीरिक, भावनिक किंवा नातेसंबंधांतील अनेक दुःखे आपल्याला भेडसावतात आणि त्यांचे ओझे आपल्याला जाणवते. अशा वेळी लगेच दिलासा मिळावा असे वाटणे स्वाभाविक आहे. पण हे शुभवर्तमान आपल्याला आठवण करून देते की आपल्या जीवनासाठी देवाच्या ज्या योजना आहेत, त्यांत एखादे अधिक मोठे कल्याण साधण्यासाठी तो अनेकदा काही काळ दुःख सहन करू देतो. त्या स्त्रीने बारा वर्षे सोसलेले दुःख व्यर्थ गेले नाही. त्यातूनच देवाने आपले गौरव प्रकट केले आणि तिला आपल्याशी अधिक गाढ ऐक्यात आणले. त्याचप्रमाणे, आपली दुःखे पापामुळे, शारीरिक व्याधींमुळे किंवा कोणीतरी आपल्याला नाकारल्यामुळे आली असोत, आपण भरवशाने आणि नम्रतेने देवाकडे गेलो, तर त्या दुःखांतून तो आपले तारणकारी सामर्थ्य प्रकट करू शकतो.

या सत्यांवर विश्वास ठेवणे खरोखरच कठीण जाऊ शकते, विशेषतः आपण दुःखातून जात असताना. अशा वेळी आपण अलौकिक आशेच्या देणगीचा आधार घेतला पाहिजे. ही आशा देवाच्या कृपेतून जन्म घेते आणि आपले मानवी बळ कमी पडते तेव्हा आपल्याला सावरते. आशेचा पाया श्रद्धेतून मिळणाऱ्या खात्रीत आहे, आणि श्रद्धा मानवी बुद्धीच्या मर्यादेपलीकडील सत्ये स्वीकारण्यासाठी आपले अंतःकरण उघडते (पाहा इब्री 11:1). दुःखाला सामोरे जाताना श्रद्धा आणि आशा कशी बाळगावी, हे ही नम्र स्त्री आपल्याला दाखवते. येशू आपल्याला बरे करू शकतो या तिच्या अढळ विश्वासाने तिला केवळ आशाच दिली नाही, तर कृती करण्यासही प्रवृत्त केले. ख्रिस्ताशी अगदी थोडासा संपर्क आला तरी आपण बरे होऊ, या भरवशाने आणि आशेने तिने हात पुढे करून त्याच्या वस्त्राला स्पर्श केला. श्रद्धेच्या या साध्या पण गहन कृतीतून तिला शारीरिक आरोग्यापेक्षा कितीतरी अधिक मिळाले. देवाच्या दयेचे आणि प्रेमाचे जीवन बदलणारे सामर्थ्य तिने अनुभवले. त्या सामर्थ्याने तिला पूर्णपणे बरे केले आणि देवाशी अधिक गाढ ऐक्यात आणले.

आज या पवित्र आणि नम्र स्त्रीच्या उदाहरणावर चिंतन करा. तिची श्रद्धेची कृती आपल्याला विशेषतः दुःखात आणि गरजेच्या वेळी नम्रपणे व भरवशाने ख्रिस्ताकडे जाण्याची प्रेरणा देते. तिच्याप्रमाणे आपणही नम्र व्हावे, प्रार्थनेत येशूकडे वळावे आणि आपल्याला आध्यात्मिकरीत्या बरे करून पुन्हा उभे करण्याच्या त्याच्या सामर्थ्यावर भरवसा ठेवावा, असे आपल्याला आवाहन आहे. संस्कारांमध्ये, विशेषतः समेटाच्या संस्कारात आणि पवित्र युकरिस्तात, आपण ख्रिस्ताच्या वस्त्राच्या काठाला स्पर्श करतो आणि त्याच्या दयेचे जीवन बदलणारे सामर्थ्य अनुभवतो. देवाच्या प्रेमळ व्यवस्थेवर भरवसा ठेवण्याची कृपा मागा. तो प्रेमाने आपल्याला परीक्षांनाही सामोरे जाऊ देतो, जेणेकरून आपण त्याच्याशी अधिक गाढ ऐक्यात यावे आणि आपल्या जीवनात त्याचे गौरव प्रकट व्हावे.

हे माझ्या दयाळू प्रभू, पापाचे परिणाम आणि माझ्या पतित मानवी स्वभावाची दुर्बलता मला सहन करावी लागते, ती शिक्षा म्हणून नव्हे, तर तुझ्यावरची माझी श्रद्धा आणि आशा अधिक दृढ करण्याचे आमंत्रण म्हणून तू हे होऊ देतोस. दुःखाच्या क्षणी मला अशी कृपा दे की मी विश्वासाने तुझ्याकडे वळावे आणि सर्व गोष्टींचे कल्याणात रूपांतर करण्याच्या व तुझे शाश्वत वैभव प्रकट करण्याच्या तुझ्या सामर्थ्यावर श्रद्धा ठेवावी. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

आजचे संत – 

संत ब्लेझ, बिशप आणि रक्तसाक्षी

संत आन्सगार, बिशप

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय