३० जून २०२५
सामान्य काळातील तेराव्या आठवड्याचा सोमवार
आजची वाचने
रोमच्या ख्रिस्तसभेचे पहिले शहीद—ऐच्छिक स्मरणदिन
जेम्स टिसो, सार्वजनिक मालकीची कलाकृती, विकिमीडिया कॉमन्सच्या सौजन्याने
“गुरुजी, तुम्ही जिथे जाल तिथे मी तुमच्यामागे येईन.” येशूने त्याला उत्तर दिले, “कोल्ह्यांना बिळे आहेत आणि आकाशातील पक्ष्यांना घरटी आहेत; पण मनुष्यपुत्राला डोके टेकायला जागा नाही.” मत्तय 8:19–20
येशूने या शास्त्र्याला असे उत्तर का दिले, हे केवळ या उताऱ्यावरून स्पष्ट होत नाही. पहिल्या नजरेत शास्त्र्याचे बोलणे फार भक्तिभावाचे वाटते: “गुरुजी, तुम्ही जिथे जाल तिथे मी तुमच्यामागे येईन.” पण येशू आणि शास्त्री यांच्यातील या संवादावर चिंतन करताना अनेक चर्चपित्यांनी तो समजून घेण्यास मदत करणारे विचार मांडले आहेत.
सर्वप्रथम हे लक्षात घ्या की शिष्य होण्याचा शास्त्र्याचा प्रस्ताव येशू स्वीकारतही नाही आणि नाकारतही नाही. त्याऐवजी, आपले अनुसरण करणे म्हणजे नेमके काय, हे तो एका विधानातून स्पष्ट करतो. काही चर्चपित्यांच्या मते, येशूचे अनुसरण केल्याने आपल्याला मोठी बक्षिसे मिळतील, असे वाटल्यामुळेच या शास्त्र्याला त्याच्यामागे जायचे होते. कारण येशू चमत्कार करत होता, त्याची लोकप्रियता वाढत होती आणि तो एक महान नेता होऊ शकेल, असे दिसत होते. त्यामुळे येशू जिथे जाईल तिथे त्याच्यामागे जाण्याच्या शास्त्र्याच्या इच्छेमागचा खरा हेतू काय होता, असा प्रश्न पडतो. त्यातून काही सांसारिक लाभ होईल, असे वाटल्यामुळे त्याला येशूचे अनुसरण करायचे होते का?
या शास्त्र्याला दिलेल्या येशूच्या उत्तरातून दोन गोष्टी घडतात. पहिली म्हणजे, येशूचे अनुसरण करणे म्हणजे काय, याविषयीचे सारे गैरसमज दूर होतात. त्या शास्त्र्याला येशूचे अनुसरण करायचे असेल, तर धनसंपत्ती मिळवण्याऐवजी त्याच्यासोबत दारिद्र्य आणि बेघरपण स्वीकारण्याची त्याची तयारी हवी होती. आपण नेमके काय निवडत आहोत, हे त्या शास्त्र्याला स्पष्टपणे समजावे, अशी येशूची इच्छा होती. दुसरी गोष्ट म्हणजे, येशूचे उत्तर हे त्याचे अनुसरण करण्याचे निमंत्रण नक्कीच होते; पण आता हे सगळे समजून घेऊनच शास्त्र्याने त्याच्यामागे यावे, असे त्याला सुचवायचे होते. दुसऱ्या शब्दांत, येशू म्हणत होता, “हो, ये, माझ्यामागे चल. पण त्याचा अर्थ काय, हे लक्षात ठेव. माझे अनुसरण केल्याने या जगात तुला श्रीमंती नव्हे, तर दारिद्र्य वाट्याला येईल.”
तुम्ही येशूच्या मागे का चालता? त्यामागे तुमची प्रेरणा काय आहे, याचा अधूनमधून विचार करणे महत्त्वाचे आहे. काही जण येशूच्या मागे चालण्याचे निवडतात, कारण लहानपणापासून त्यांच्यावर तसेच संस्कार झालेले असतात. इतर काही जणांना असे केल्याने मनाला बरे वाटते, म्हणून ते त्याच्या मागे चालतात. आणखी काही जणांना वाटते की असे केल्याने त्यांचे जीवन अनेक प्रकारे सुधारेल. पण आपल्या प्रभूच्या मागे चालण्यामागची आदर्श प्रेरणा कोणती? पूर्ण समर्पणाने आणि अढळपणे येशूच्या मागे चालण्यामागची आदर्श प्रेरणा अगदी साधी आहे: तो देवाचा पुत्र आणि जगाचा तारणारा आहे, म्हणून आपण त्याच्या मागे चालतो. येशू आपल्याला स्वतःकडे बोलावण्यासाठी आला आणि विश्वासाद्वारे त्याच्याशी एकरूप होऊन जगण्याचे आमंत्रण त्याने आपल्याला दिले आहे. म्हणून, येशूच्या मागे चालणे योग्य आहे, केवळ याच कारणाने आपण त्याच्या मागे चालावे. त्यातून मिळणाऱ्या तथाकथित फायद्यांसाठी आपण असे करू नये. खऱ्या, निर्मळ प्रेमात आपल्याला काय मिळेल, या विचाराने आपण दुसऱ्यावर प्रेम करत नाही. समोरची व्यक्ती आपल्या प्रेमास पात्र आहे, म्हणून तिला दिलेली देणगी म्हणजे निर्मळ प्रेम. येशू जो आहे, केवळ त्या कारणाने तो आपल्या प्रेमास आणि आराधनेस पात्र आहे.
आज यावर चिंतन करा: दारिद्र्य स्वीकारत, सर्व आसक्ती सोडत, साधेपणाने जगत आणि शेवटी आपले संपूर्ण जीवन अर्पण करत त्याच्यामागे जाण्याचे निमंत्रण येशू तुम्हाला देत आहे. ख्रिस्त येशूचा अनुयायी होणे म्हणजे काय, हे तुम्हाला समजते का? स्वार्थापोटी येशूचे अनुसरण करता येत नाही, हे तुम्हाला समजते का? आपल्या प्रभूला “हो” म्हणणे म्हणजे त्याच्या क्रुसालाही “हो” म्हणणे, याची तुम्हाला जाणीव आहे का? येशूच्या जीवनावर मनन करा आणि क्रुसावरील दारिद्र्यापर्यंत त्याच्यामागे जाण्याची तुमची तयारी आहे का, याचा विचार करा. आपण नेमके कशाला “हो” म्हणत आहोत हे पूर्णपणे जाणून तुम्ही आपल्या प्रभूचे अनुसरण करण्याची निवड केली, तर अखेरीस त्याच्या पुनरुत्थित जीवनाच्या गौरवातही तुम्हाला सहभागी होता येईल.
हे माझ्या गौरवशाली प्रभू, दारिद्र्य, अव्हेर आणि दुःख सोसत तू या जगात वावरलास. या जगात तुझे स्वतःचे घर नव्हते, पण आता तू स्वर्गाच्या वैभवात राहतोस. हे प्रिय प्रभू, या जीवनात तू मला जिथे नेशील तिथे तुझ्यामागे जाण्यास मला मदत कर. तू मला या जगात दारिद्र्य आणि दुःखाच्या वाटेने नेलेस, तरी मी तुझे आभार मानतो. काहीही झाले तरी मी तुझे आभार मानतो आणि तुझ्यामागे जाण्याची निवड करतो. केवळ तुझ्यावरील प्रेमापोटी तुझे अनुसरण करण्यासाठी मला आवश्यक ती कृपा दे, कारण तू देव आहेस आणि माझी सर्व स्तुती व आराधना तुलाच अर्पण करणे योग्य आहे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – रोमच्या ख्रिस्तसभेचे पहिले हुतात्मे
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन



