मराठी

समजून घेण्यापासून जवळिकीपर्यंत

11 फेब्रुवारी 2026
सामान्य काळातील पाचव्या आठवड्याचा बुधवार
आजची वाचने

लूर्दची आपली माता—ऐच्छिक स्मृतिदिन

छायाचित्र सौजन्य: अडोबी स्टॉक

व्हिडिओ

गर्दीतून निघून तो घरी आला, तेव्हा त्याच्या शिष्यांनी त्याला त्या दृष्टान्ताबद्दल विचारले. तो त्यांना म्हणाला, “तुम्हालाही अजून समजत नाही का? बाहेरून माणसाच्या शरीरात जाणारी कोणतीही गोष्ट त्याला अशुद्ध करू शकत नाही, हे तुमच्या लक्षात येत नाही का? कारण ती त्याच्या हृदयात जात नाही, तर पोटात जाते आणि नंतर शौचावाटे बाहेर पडते.” मार्क 7:17–19

आपल्या सगळ्याच नात्यांत सारखी जवळीक नसते. शेजारी किंवा सहकारी यांच्यापैकी काहींशी आपली वरवरची ओळख असते; पण आपल्या जोडीदाराशी, भावंडाशी किंवा जिवलग मित्राशी आपले नाते अधिक खोल असते. तरीही, अनेक वर्षे एकत्र संसार केलेल्या पती-पत्नीच्या नात्यासारख्या अगदी जिव्हाळ्याच्या मानवी नात्यातही आपल्याला दुसरी व्यक्ती पूर्णपणे समजतेच असे नाही.

त्याचप्रमाणे ख्रिस्ताशी असलेले आपले नातेही सतत अधिक खोल होत गेले पाहिजे. पण मानवी नात्यांपेक्षा इथे एक फरक आहे: देव आपल्याला आधीपासूनच पूर्णपणे ओळखतो—आपण स्वतःला ओळखतो त्याहूनही अधिक. तरीही, तो हळूहळू स्वतःची ओळख आपल्याला करून देतो आणि त्याला अधिक जाणून घ्यायला व त्याच्यावर अधिक प्रेम करायला आपल्याला आमंत्रण देतो. ही वाटचाल केवळ या जीवनातच नव्हे, तर अनंतकाळातही, देवाचे परमानंददायी दर्शन घेत असताना, चालू राहील. स्वर्गात त्याच्या दैवी सान्निध्याच्या अनंत रहस्यात आपण जसजसे अधिक खोलवर प्रवेश करू, तसतसे देवाशी असलेले आपले ऐक्य अधिकाधिक गहिरे होत जाईल.

आजच्या सुवार्तेत येशूने लोकसमुदायापेक्षा आपल्या अगदी जवळच्या शिष्यांना स्वतःची अधिक स्पष्ट ओळख करून दिली. लोकांना सांगितलेल्या ‘दृष्टान्ताचा’ अर्थ त्याने आपल्या शिष्यांना जवळ घेऊन उलगडून सांगितला आणि त्यातून स्वतःची अधिक ओळख दिली. इथे येशूचा दृष्टान्त नेहमीसारखी एखादी गोष्ट नव्हती. ते एक छोटे आणि थेट विधान होते, ज्यात प्रतीकात्मक भाषेतून एक अधिक खोल आध्यात्मिक सत्य सांगितले होते. तो लोकसमुदायाला म्हणाला, “तुम्ही सर्वांनी माझे ऐका आणि समजून घ्या. बाहेरून माणसाच्या शरीरात जाणारी कोणतीही गोष्ट त्याला अशुद्ध करू शकत नाही; उलट, त्याच्या आतून बाहेर येणाऱ्या गोष्टीच त्याला अशुद्ध करतात” (मार्क 7:14–15). ही शिकवण वरवर पाहता सरळ वाटते, तरी तिला दृष्टान्त म्हटले आहे, कारण ती आपल्याला चिंतन करायला लावते आणि तिचा संपूर्ण आध्यात्मिक अर्थ उमगण्यासाठी ती अधिक खोलवर समजून घ्यावी लागते.

या दृष्टान्ताद्वारे येशूने शुद्धता आणि पवित्रता यांविषयी लोकांच्या मनात आधीपासून असलेल्या समजुतींना आव्हान दिले. माणसाला अशुद्ध करणाऱ्या गोष्टींचे खरे मूळ त्याच्या हृदयात असते, हे दाखवून त्याने श्रोत्यांना नियमाच्या केवळ बाह्य पालनापलीकडे जाऊन आपल्या अंतःकरणाच्या वृत्तीकडे लक्ष द्यायला बोलावले. येशूने लोकसमुदायाला शिकवले, पण आपल्या जवळच्या शिष्यांना त्याने अधिक जवळ घेऊन शिकवले, हेही लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे.

लोकसमुदायाला शिकवल्यानंतर येशू आणि त्याचे शिष्य ‘घरी’ गेले. तिथे शिष्यांनी त्याला दृष्टान्ताविषयी विचारले. जवळिकीचा हा क्षण आपल्याला शिकवतो की वैयक्तिक प्रार्थना हे आपले स्वतःचे ‘घर’ आहे. तिथे जगातल्या लक्ष विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून दूर राहून आपण ख्रिस्ताला भेटतो. तिथेच आपण दररोज आपले प्रश्न घेऊन त्याच्याकडे जावे—शंकेपोटी नव्हे, तर त्याला अधिक खोलवर जाणून घेण्याच्या इच्छेने. प्रश्न विचारल्याने आपण लक्षपूर्वक ऐकायला लागतो, आपल्याला अधिक समजते आणि आपली त्याच्याशी जवळीक वाढते.

देवाशी आपले नाते जुळू लागते, तेव्हा तो अनेकदा सर्वांना लागू होईल अशा रीतीने बोलतो. ज्यांच्या जीवनात मनपरिवर्तनाची नुकतीच सुरुवात झाली आहे, त्यांच्यासाठी येशूने सर्वांना दिलेली शिकवणही जीवन पालटणारी ठरते. आपली श्रद्धा परिपक्व होत असताना आणि देवाशी असलेले नाते अधिक खोल करण्याचा आपण प्रयत्न करत असताना, येशूशी पवित्र जवळीक वाढवत गेलेल्या त्याच्या निकटच्या शिष्यांमध्ये आपणही आहोत, असे समजून वाटचाल केली पाहिजे. यासाठी दररोज जाणीवपूर्वक प्रयत्न करावा लागतो. मनापासून संवाद साधल्याशिवाय पती-पत्नी एकमेकांच्या अधिक जवळ येऊ शकत नाहीत. तसेच आपणही दररोज देवासमोर आपले मन मोकळे केले पाहिजे, त्याच्याशी प्रामाणिकपणे बोलले पाहिजे आणि त्याचा आवाज लक्षपूर्वक ऐकला पाहिजे. असे केले नाही, तर त्याच्याशी असलेले आपले नाते वरवरचेच राहण्याचा धोका आहे.

ख्रिस्ताशी असलेले तुमचे नाते तुम्ही कसे जपता, यावर आज चिंतन करा. तुमच्या स्वतःच्या ‘घराच्या’ शांततेत तुम्ही त्याचा शोध घेता का, त्याला प्रश्न विचारता का आणि त्याचे लक्षपूर्वक ऐकता का? प्रार्थनेसाठी तुम्ही अधिक जाणीवपूर्वक वेळ कसा देऊ शकता, याचा विचार करा, जेणेकरून तुम्हाला त्याची अधिक खोल ओळख होईल आणि त्याच्याशी तुमचे ऐक्य वाढेल. प्रेमळ जोडीदार किंवा जिवलग मित्र जसा बोलण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी वेळ काढतो, तसाच तुम्हीही आपल्या प्रभूशी संवाद साधण्यासाठी दररोज वेळ काढा. त्याच्या दैवी ज्ञानाच्या आणि प्रेमाच्या तळाशी तो तुम्हाला घेऊन जाऊ दे.

हे माझ्या जिवलग प्रभू, तू स्वतःची ओळख मला करून देऊ इच्छितोस, मला तुझ्या सान्निध्यात घेऊ इच्छितोस आणि दररोज माझ्याशी अधिक मनमोकळेपणाने संवाद साधू इच्छितोस. तुला जाणून घेण्याची इच्छा, तुझे लक्षपूर्वक ऐकण्याचा दृढ निश्चय आणि तुझ्या सत्याचा गहन अर्थ समजून घेण्याची कृपा मला दे. हे प्रिय प्रभू, मला तुझ्या अधिकाधिक जवळ घे, म्हणजे तुझ्याशी असलेले माझे प्रेमाचे आणि जिव्हाळ्याचे नाते अधिक गहिरे होईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

याविषयी अधिक वाचा: लूर्दची माता मरिया

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय