9 मार्च 2026
प्रायश्चित्तकाळाच्या तिसऱ्या आठवड्यातील सोमवार
आजची वाचने
रोमची संत फ्रान्सेस, धर्मव्रतधारिणी — ऐच्छिक स्मरण

नाझरेथच्या सभास्थानात येशू लोकांना म्हणाला, “आमेन, मी तुम्हांला सांगतो, कोणत्याही संदेष्ट्याचा त्याच्या स्वतःच्या गावात स्वीकार होत नाही.” लूक 4:24
इतरांमध्ये ख्रिस्ताची उपस्थिती तुम्हाला ओळखता येते का? तुमच्या सभोवती त्याची दैवी उपस्थिती तुम्हाला जाणवते का? आजच्या शुभवर्तमानात नाझरेथच्या लोकांना ती ओळखता आली नाही. देवाचा पुत्र, परमपवित्र त्रित्वातील दुसरी दैवी व्यक्ती, येशू त्यांच्यामध्ये उभा होता; तरी तो खरोखर कोण आहे, हे त्यांना ओळखता आले नाही. त्यांच्यापैकी अनेकांनी येशूला लहानाचा मोठा होताना पाहिले होते. ते त्याच्या कुटुंबाला ओळखत होते आणि तो सुतारकाम करतो हेही त्यांना माहीत होते. पण वरवर दिसणाऱ्या गोष्टींपलीकडे पाहून आपल्यामध्ये असलेले दैवी वास्तव त्यांना ओळखता आले नाही.
आपला प्रभू नाझरेथच्या लोकांमध्ये जसा उपस्थित होता, तसा तो आज आपल्यामध्ये नसला, तरी तो इतर असंख्य प्रकारे आपल्यासोबत आहे—कृपेद्वारे, संस्कारांमध्ये, पवित्र शास्त्रात आणि आपल्या आसपासच्या लोकांच्या जीवनात. तरीही अशा परिचित ठिकाणी त्याची उपस्थिती कितीदा आपल्या लक्षातही येत नाही?
आजच्या शुभवर्तमानात येशूला जाणवते की त्याच्या गावातील अनेकांची अंतःकरणे कठोर झाली आहेत. म्हणून तो एलिया आणि एलिशा या दोन संदेष्ट्यांच्या कथा सांगतो. इस्राएली लोकांमध्ये श्रद्धेचा अभाव असल्यामुळे या संदेष्ट्यांनी त्यांच्यासाठी नव्हे, तर परराष्ट्रीयांसाठी चमत्कार केले. येशूचा संदेश स्पष्ट होता: नाझरेथच्या लोकांमध्येही श्रद्धेचा अभाव होता, त्यामुळे तो त्यांच्यासाठी कोणताही चमत्कार करणार नव्हता. हे ऐकून लोक इतके संतापले की त्यांनी त्याला कड्यावरून खाली ढकलण्याचा प्रयत्न केला. पण येशू “त्यांच्यामधून वाट काढून निघून गेला.” तो प्रसंग किती नाट्यमय असेल, याची कल्पना करा!
आपल्या सर्वांच्याच जीवनात कधीकधी ज्याला ‘जाग आणणारा पवित्र नाट्यप्रसंग’ म्हणता येईल, अशा एखाद्या प्रसंगाची गरज असते. येशूने नाझरेथच्या लोकांना त्यांच्या आध्यात्मिक अंधत्वाची जाणीव करून दिली, तसेच आपणही आपल्या आत्मसंतुष्टतेतून खडबडून जागे होण्याची गरज असते. पवित्र शास्त्रात, संस्कारांमध्ये किंवा आपल्या आसपासच्या लोकांमध्ये असलेली देवाची उपस्थिती आपल्याला जाणवावी म्हणून तो अशा प्रसंगांचा उपयोग करतो. हे ‘पवित्र नाट्यप्रसंग’ आपल्याला दोषी ठरवण्यासाठी नसतात; देवाचे प्रेम आणि त्याची उपस्थिती अधिक खोलवर जाणून घेण्यासाठी ते आपल्याला दिलेले आमंत्रण असते.
आपण येशूच्या गावातीलच एक रहिवासी आहोत, अशी कल्पना करा. आपल्यापैकी जे कॅथलिक श्रद्धेत वाढले आहेत, नियमितपणे मिस्साला जातात आणि श्रद्धावान कॅथलिक म्हणून जगण्याचा प्रयत्न करतात, त्यांचेही आध्यात्मिक जीवन कधी कधी केवळ सवयीचे होऊन जाते. देवाची ख्रिस्तसभा जितकी आपल्या परिचयाची होते, तितकेच अगदी साध्या ठिकाणी असलेल्या त्याच्या उपस्थितीकडे नकळत दुर्लक्ष होऊ शकते. असे घडते तेव्हा देव एखाद्या ‘पवित्र नाट्यप्रसंगा’तून आपल्याला आध्यात्मिक झोपेतून जागे करू शकतो. जिथे आपण त्याची उपस्थिती गृहीत धरली असेल, तिथे ती नव्याने ओळखण्याचे आमंत्रण हे प्रसंग आपल्याला देतात.
नाझरेथच्या त्या गर्दीत आपण असतो तर काय झाले असते, यावर आज चिंतन करा. नम्रपणे आणि प्रामाणिकपणे हे चिंतन करा. येशूने आपल्या गावातील लोकांना प्रेमाने दिलेले आव्हान तुमच्याही अंतःकरणात उमटू द्या. स्वतःची बाजू मांडण्याऐवजी त्याचा सौम्य कानउघाडणीचा शब्द स्वीकारा आणि त्यातून परिचित गोष्टींमधील त्याच्या उपस्थितीची तुम्हाला नव्याने जाणीव होऊ द्या. नव्या सजगतेने त्याचा शोध घ्या आणि त्याच्या प्रेमाचा अधिक खोल अनुभव घेण्यासाठी त्याला तुमचे मार्गदर्शन करू द्या.
हे मला जाग आणणाऱ्या माझ्या प्रभू, तुझ्या गावातील लोकांवर तुझे प्रेम होते, म्हणूनच तू त्यांना त्यांच्या श्रद्धेच्या अभावाची जाणीव करून दिलीस. आध्यात्मिक अंधत्वामुळे मला तुझी उपस्थिती ओळखता येत नाही, तेव्हा मला जागे कर. मी आत्मसंतुष्ट झालो असेन तर तुझ्या प्रेमाने मला खडबडून जागे कर, म्हणजे माझी श्रद्धा वाढेल आणि विशेषतः परिचित व साध्यासुध्या गोष्टींमध्ये मी तुझ्या उपस्थितीकडे अधिक सजगपणे लक्ष देईन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सतराव्या दिवसाचे चिंतन:
वाळवंटातील 40 दिवस & क्रुसाजवळील 40 दिवस
प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य
आजचे संतचरित्र – रोमची संत फ्रान्सेस, व्रतस्थ धर्मभगिनी—ऐच्छिक स्मरणदिन
प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने



