मराठी

जीवनातील वादळे

3 ऑगस्ट 2026
सामान्य काळातील अठराव्या आठवड्याचा सोमवार (वर्ष अ)
आजची वाचने

मुख्य चित्र: पाण्यावरून चालताना, चित्रकार इव्हान आयवाझोव्स्की
विशेष चित्र: समुद्रावरून चालणारा ख्रिस्त, चित्रकार आमेदे वारँ

व्हिडिओ

येशूने शिष्यांना नावेत बसून आपल्या आधी पलीकडच्या तीरावर जायला लावले आणि जमावाला निरोप दिला. त्यानंतर ते प्रार्थना करायला एकटेच डोंगरावर गेले. संध्याकाळ झाली तेव्हा ते तिथे एकटेच होते. दरम्यान, नाव किनाऱ्यापासून काही मैल दूर गेली होती. वारा विरुद्ध दिशेने वाहत असल्यामुळे ती लाटांवर हेलकावे खात होती. रात्रीच्या चौथ्या प्रहरी येशू समुद्रावरून चालत त्यांच्याकडे आले. मत्तय 14:22–25

केवळ देवालाच आपल्या परिपूर्ण ज्ञानाने येशूंच्या मानवी कृतींतून गहन आध्यात्मिक अर्थ प्रकट करता येतो. येशूंचे चमत्कार त्यांचे देवत्व प्रकट करतात आणि त्यांची शिकवण दैवी रहस्ये उलगडून सांगते. त्यांच्या अगदी सूक्ष्म हालचालीही हेच करतात. या साऱ्या गोष्टी मिळून संपूर्ण सुवार्तेचे भविष्यसूचक चित्र उभे करतात. अगदी सुरुवातीच्या शतकांपासून ख्रिस्तसभेने पवित्र शास्त्राच्या रूपकात्मक आणि आध्यात्मिक अर्थांच्या आधारे हे खोलवरचे अर्थ ओळखले आहेत आणि त्यांवर चिंतन केले आहे.

आजच्या सुवार्तेत येशू पाण्यावरून चालतात, या कृतीतूनच त्यांचे देवत्व दिसून येते. पण या घटनेचा खोलवर विचार केला तर इतरही रहस्ये उलगडतात. डोंगर, एकांत, प्रार्थना, वादळ, नाव, भीती आणि येशूंचे शब्द या साऱ्यांतून ख्रिस्ताच्या तारणकार्याविषयी आणि त्यांच्यासोबतच्या आपल्या जीवनप्रवासाविषयी काही ना काही समजते.

येशू प्रार्थना करायला एकटेच डोंगरावर जातात. पवित्र शास्त्रात डोंगर ही देवाशी भेट होण्याची ठिकाणे आहेत. सीनाय पर्वतावर मोशे आणि एलिया यांना देवाची भेट झाली, तर ताबोर पर्वतावर शिष्यांसमोर येशूंचे रूपांतर झाले. आजच्या सुवार्तेतील डोंगर येशूंचा पित्याशी असलेला घनिष्ठ संबंध आणि पित्याकडे ते करत असलेली स्वर्गीय मध्यस्थी दर्शवतो. शिष्यांना मागे सोडून ते एकटेच वर चढतात, तसेच पुनरुत्थानानंतर ते पित्याकडे आरोहण करतील. आपण ख्रिस्तसभा म्हणून या जगातील वादळांतून आपली तीर्थयात्रा पुढे चालू ठेवतो, तेव्हा ते आध्यात्मिक रीतीने आपल्याबरोबर राहतात.

येशू प्रार्थनेत असताना शिष्य नावेत झगडत आहेत. वारा विरुद्ध दिशेने वाहतो आहे आणि लाटांमुळे नाव हेलकावे खात आहे. ही नाव जगाच्या उलथापालथीतून वाट काढणाऱ्या ख्रिस्तसभेचे प्रतीक आहे. लाटा म्हणजे कोणतीही चाहूल न देता उभ्या राहणाऱ्या परीक्षा, मोह आणि भीती. येशू शरीराने दूर असल्यासारखे वाटले, तरी त्यांचे लक्ष कधीच विचलित होत नाही. उलट, संकट सर्वांत तीव्र होते, नेमक्या त्याच वेळी ते जवळ येतात.

येशू रात्रीच्या चौथ्या प्रहरी त्यांच्याकडे येतात. हा पहाटेपूर्वीचा शेवटचा आणि सर्वांत काळोखा काळ असतो. ही जणू आत्म्याच्या गहन उदासीची घडी आहे, जेव्हा आपल्याला वाटते की सर्वांनी आपल्याला सोडून दिले आहे, आपल्याला कसलाच आधार नाही आणि आपण अगदी असहाय आहोत. तरीही नेमक्या याच क्षणी दैवी मदत येते. ज्या लाटा शिष्यांचा जीव घेण्यास उसळत होत्या, त्याच लाटांवरून वाट काढत येशू समुद्रावरून त्यांच्याकडे चालत येतात. वादळ त्यांची वाट अडवू शकत नाही. त्या खवळलेल्या लाटांवरून चालून ते दाखवतात की या साऱ्या प्रक्षोभावर त्यांचा अधिकार आहे आणि अगदी कठीण परीक्षाही त्यांच्या उपस्थितीचा अनुभव देण्याचे साधन बनू शकते.

पण शिष्य त्यांना ओळखत नाहीत. ते भूत आहे असे समजून ते भीतीने ओरडतात. यातून एक आध्यात्मिक सत्य उलगडते: भीतीच्या आणि गोंधळाच्या क्षणी ख्रिस्ताची उपस्थितीही आपल्याला चुकीची भासू शकते. आपले मन अस्वस्थ असते आणि श्रद्धा डळमळते, तेव्हा आपल्याला वाचवायला येणाऱ्या ख्रिस्ताला आपण नीट ओळखू शकत नाही.

मग येशू असे शब्द बोलतात, जे युगानुयुगे घुमत राहतात: “धीर धरा, मी आहे; भिऊ नका.” ग्रीक भाषेतील “मी आहे” ही अभिव्यक्ती—एगो ऐमी—मोशेला प्रकट केलेले “मी आहे” हे दैवी नाव आहे. हे केवळ धीर देणारे शब्द नाहीत; त्यांतून येशूंचे देवत्व प्रकट होते. या घोषणेने येशू केवळ समुद्र शांत करत नाहीत, तर आत्म्यालाही शांत करतात. ते शिष्यांना केवळ आपल्या कृतींवर नव्हे, तर आपण कोण आहोत हे ओळखून आपल्यावर भरवसा ठेवायला बोलावतात.

आज आपल्या जीवनातील अशा एखाद्या वादळावर चिंतन करा, ज्यात देव जवळ नाही असे वाटते आणि संकटाच्या लाटा तुम्हाला बुडवून टाकतील असे भासते. त्याच लाटांवरून येशू तुमच्याकडे चालत येत आहेत, अशी कल्पना करा. त्यांची उपस्थिती लगेच जाणवली नाही, तरी श्रद्धेच्या नजरेने पाहा आणि त्यांची वाणी ऐकण्याचा प्रयत्न करा: “धीर धरा, मी आहे; भिऊ नका.” त्यांचे स्वागत करा आणि असा भरवसा ठेवा की देव तुम्हाला ज्या परीक्षा आणि क्लेशांना सामोरे जाऊ देतो, त्या सर्वांतून जाण्यासाठी त्याची कृपा तुम्हाला पुरेशी आहे.

हे अद्भुत चमत्कार करणाऱ्या प्रभो, पवित्र शास्त्रातून, प्रेरणांतून, चिन्हांतून आणि पवित्र प्रतीकांतून तू रात्रंदिवस माझ्याशी बोलतोस. तरीही कितीतरी वेळा मला तुझी उपस्थिती जाणवत नाही, विशेषतः जीवनाच्या वादळांत. तू अनपेक्षित रीतीने आलास तरी मला तुला ओळखता यावे म्हणून माझे डोळे उघड. माझ्या आत्म्याच्या नावेत श्रद्धेने आणि आनंदाने तुझे स्वागत करण्यास मला मदत कर, जेणेकरून मी ज्या गोंधळातून जात आहे तो तू दूर करशील आणि तुझ्या चिरंतन शांतीने मला भरून टाकशील. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय