5 ऑगस्ट 2026
सामान्य काळातील अठराव्या आठवड्याचा बुधवार
आजची वाचने
संत मरिया मेजर बॅसिलिकेचा समर्पणदिन — ऐच्छिक स्मृतिदिन
मुख्य चित्र: सिरोफिनिशियन स्त्रीच्या मुलीतून भूत काढणे, कार्ल आणि फ्रांझ योब्स्ट यांची कलाकृती
विशेष चित्र: अॅडोबी स्टॉकवरून घेतलेले चित्र
व्हिडिओ
त्या वेळी येशू तेथून निघून सोर आणि सिदोन यांच्या प्रदेशात गेला. तेव्हा त्या भागातील एक कनानी स्त्री आली आणि मोठ्याने म्हणाली, “हे प्रभू, दावीदपुत्रा, माझ्यावर दया कर! माझ्या मुलीला भूत फार त्रास देत आहे.” पण येशूने तिला एका शब्दानेही उत्तर दिले नाही. त्याचे शिष्य त्याच्याकडे आले आणि विनंती करू लागले, “तिला पाठवून द्या, कारण ती आपल्या मागे ओरडत येत आहे.” मत्तय 15:21–23
पहिल्या नजरेत हा प्रसंग आश्चर्यकारक वाटतो. पण येशू त्या कनानी स्त्रीशी प्रेमाने वागत आहे आणि त्याच वेळी आपल्या शिष्यांना एक महत्त्वाचा धडाही देत आहे. त्याच्या या कृतीतून देवाची शिकवण्याची पद्धत दिसून येते: एक सुज्ञ आणि प्रेमळ शिक्षक म्हणून देव धीराने शिकवतो आणि परीक्षांमधून अधिक खोल सत्ये उलगडून दाखवतो. येशू त्या स्त्रीला तीन परीक्षांतून नेतो. प्रत्येक परीक्षेत तिची श्रद्धा अधिक गहिरी होत असल्याचे दिसते.
पहिली परीक्षा: येशूच्या मौनातून पहिली परीक्षा येते. ती स्त्री अंतःकरणाच्या तळापासून हाक मारते, “हे प्रभू, दावीदपुत्रा, माझ्यावर दया कर! माझ्या मुलीला भूत फार त्रास देत आहे.” येशू काय उत्तर देईल, हे शिष्य बहुधा बारकाईने पाहत असावेत. त्याने उत्तर दिले नाही, तेव्हा तो उदासीन आहे किंवा त्याला तिचा त्रास होत आहे, असा त्याच्या मौनाचा त्यांनी चुकीचा अर्थ लावला. ते म्हणाले, “तिला पाठवून द्या, कारण ती आपल्या मागे ओरडत येत आहे.” तरीही ती स्त्री माघार घेत नाही. ती त्याचे मौन सहन करते आणि तो उत्तर देईल म्हणून धीराने वाट पाहते. जणू आपल्याला नाकारले जात आहे असे वाटत असतानाही ती चिकाटी सोडत नाही. हे तिच्या श्रद्धेचे पहिले फळ आहे.
दुसरी परीक्षा: येशूच्या पुढच्या शब्दांतून त्याच्या कार्याची व्याप्ती मर्यादित असल्याचे वाटते: “मला केवळ इस्राएलच्या घराण्यातील हरवलेल्या मेंढरांकडे पाठवण्यात आले आहे.” सोर आणि सिदोनच्या प्रदेशातील कनानी स्त्री असल्यामुळे, वरकरणी पाहता देवाने ज्यांच्याशी करार केला त्या इस्राएली लोकांमध्ये तिचा समावेश नव्हता. तरीही ती खचत नाही. उलट, ती आणखी जवळ येते, त्याच्यापुढे नतमस्तक होते आणि अधिक कळकळीने विनवते, “प्रभू, मला मदत कर.” ती श्रद्धेत टिकून राहते आणि वाढत्या नम्रतेने व विश्वासाने तिची श्रद्धा आणखी गहिरी होते.
तिसरी परीक्षा: शेवटी येशू तिच्यासमोर सर्वांत कठीण आव्हान ठेवतो: “मुलांचे अन्न घेऊन ते कुत्र्यांना फेकणे योग्य नाही.” त्याचे कठोर शब्द हे तिला आपले अंतःकरण उघड करण्याचे आणखी एक आमंत्रण आहे. दुखावून निघून जाण्याऐवजी ती त्याने दिलेला दाखला स्वीकारते आणि त्यातून नम्रपणे आपली श्रद्धा व्यक्त करते: “प्रभू, माझी विनंती ऐक, कारण कुत्रीसुद्धा आपल्या धन्यांच्या मेजावरून पडलेले तुकडे खातात.” या शब्दांतून देवाच्या दयेवरचा तिचा सुंदर विश्वास दिसून येतो. देवाकडून मिळालेली अगदी थोडीशी कृपाही पुरेशी आहे, हे ती ओळखते. अशीच श्रद्धा येशू तिच्यातून प्रकट करत होता—नम्र, धाडसी, चिकाटीची आणि विश्वासाने भरलेली. त्या क्षणी येशू तिच्या गहिऱ्या श्रद्धेचा गौरव करतो आणि शिष्यांना ऐकू जाईल अशा रीतीने ठामपणे म्हणतो, “बाई, तुझी श्रद्धा किती मोठी आहे! तुझ्या इच्छेप्रमाणे तुझ्यासाठी घडो.” आणि तिची मुलगी त्याच क्षणी बरी झाली.
या पवित्र भेटीत सुमंत्रणाचे दान कसे कार्य करते, हे येशू दाखवतो. पवित्र आत्म्याचे हे दैवी दान येशूजवळ परिपूर्णतेने आहे आणि त्याच्या कृतीतून ते पूर्णपणे प्रकट होते. या दानामुळे त्या स्त्रीला देवाच्या गूढ मार्गांना सुज्ञपणे प्रतिसाद देता येतो, विशेषतः ते मार्ग दिसत नसताना किंवा समजायला कठीण असताना. दैवी कृपेच्या प्रेरणेने आणि येशूच्या सुज्ञ, प्रेमळ शिकवणीच्या मार्गदर्शनाखाली ती कनानी स्त्री त्याने घेतलेल्या परीक्षांना चिकाटीने, नम्रतेने आणि अढळ विश्वासाने सामोरी जाते. अखेरीस तिला देवाच्या दयेची परिपूर्णता लाभते. आपण काय करत आहोत, हे येशूला नेमके माहीत होते. त्याने तिच्या अंतःकरणाची खोली ओळखली आणि या दानाद्वारे तिची श्रद्धा कुशलतेने प्रकट केली—तिच्या स्वतःच्या हितासाठी, तिच्या मुलीला बरे करण्यासाठी आणि आपल्या शिष्यांना शिकवण्यासाठी. आपल्यालाही त्याच्या उदाहरणाचे अनुसरण करण्याचे आवाहन आहे, जेणेकरून जीवनातील परीक्षांमधून जाताना पवित्र आत्म्याने आपल्याला आणि इतरांनाही धीराने व विवेकपूर्ण प्रेमाने मार्गदर्शन करावे.
आज या पवित्र भेटीवर चिंतन करा आणि तुमच्यातील सुमंत्रणाचे दान अधिक सखोल करण्याची विनंती पवित्र आत्म्याला करा. म्हणजे मौनाच्या, परीक्षेच्या किंवा प्रतीक्षेच्या क्षणीही देवाचा हात कार्यरत आहे, हे तुम्हाला नेहमी ओळखता येईल आणि श्रद्धेने, नम्रतेने व चिकाटीने प्रतिसाद देता येईल. हे दान केवळ स्वतःसाठी मागू नका. देवाने तुम्हाला आपल्या प्रेमळ मार्गदर्शनाचे साधन बनवावे म्हणूनही ते मागा, जेणेकरून आपल्या दैवी प्रज्ञेने केवळ तोच जुळवून आणू शकेल अशा मार्गांनी तो इतरांना आपल्या अधिक जवळ नेईल.
हे परिपूर्ण सल्ला देणाऱ्या प्रभू, तू आम्हाला अनेक प्रकारे शिकवतोस आणि सदैव तुझ्या अधिक जवळ नेतोस. तू ज्या दैवी रीतीने मला शिकवतोस, तिला माझे अंतःकरण खुले कर. तू येऊ देत असलेल्या प्रत्येक परीक्षेत मला धीराने टिकून राहायला शिकव, जेणेकरून माझी श्रद्धा आणि तुझ्यावरचा माझा विश्वास अधिकाधिक दृढ होत जाईल. मला सल्ल्याचे वरदान दे, जेणेकरून तुझ्या प्रेरणांना मी सुज्ञपणे प्रतिसाद देऊ शकेन आणि इतरांना तुझ्या प्रेमळ हृदयाकडे नेण्यास हातभार लावू शकेन. केवळ तुलाच योजता येतील अशा मार्गांनी आत्म्यांना सत्याकडे आकृष्ट करण्यासाठी माझा तुझे साधन म्हणून उपयोग कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
अधिक वाचन – संत मरिया मेजर बॅसिलिकेचा समर्पण सोहळा




