६ सप्टेंबर २०२६
सामान्य काळातील तेविसावा रविवार (वर्ष अ)
आजची वाचने
येशू आपल्या शिष्यांना म्हणाला, “तुझ्या भावाने तुझ्याविरुद्ध पाप केले, तर त्याच्याकडे जा आणि तुम्ही दोघेच असताना त्याला त्याची चूक दाखवून दे. त्याने तुझे ऐकले, तर तू आपल्या भावाला पुन्हा मिळवले आहेस.” मत्तय 18:15
कोणी आपल्याविरुद्ध पाप केले, विशेषतः ते गंभीर असेल, तर रागावण्याचा आणि त्या व्यक्तीला दोषी ठरवण्याचा प्रबळ मोह आपल्याला लगेच होऊ शकतो. अशा वेळी न्यायाची आपली स्वाभाविक जाणीव अनेकदा वरचढ ठरते. मग करुणेऐवजी दोषारोपातून दिलेली प्रतिक्रिया योग्यच आहे, असे आपण स्वतःला पटवून देऊ लागतो. पण आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला याहून कितीतरी चांगला मार्ग दाखवतो: फूट पाडण्याऐवजी समेट साधा. पाप केलेल्या व्यक्तीला पुन्हा देवाकडे आणणे आणि परस्पर ऐक्याचे नाते पुन्हा प्रस्थापित करणे, हे अंतिम ध्येय आहे.
येशू आणि त्याची धन्य माता यांच्यातील नाते सोडले, तर प्रत्येक मानवी नात्यावर पापाचा परिणाम होतो. त्यांच्या परस्परांवरील परिपूर्ण प्रेमामुळे त्या नात्यात पापाला किंवा फुटीला मुळीच जागा नव्हती. त्या दोघांना लाभलेली ही किती उदात्त आणि अद्वितीय देणगी!
पण आपण परिपूर्ण नाही. अगदी प्रेमळ आणि पवित्र नात्यांवरही मानवी दुर्बलतेचा परिणाम होतो आणि त्यांत पापाचा शिरकाव होतोच. आपण इतरांविरुद्ध पाप करतो आणि इतर जण आपल्याविरुद्ध पाप करतात. कधी पाप जाणूनबुजून केलेले असते आणि त्यामुळे खोल जखम होते. तर कधी ते दुर्बलतेतून किंवा सद्गुण अजून पूर्णपणे रुजलेले नसल्यामुळे घडते. पाप कशातूनही उद्भवले तरी ते हानी करते आणि ज्या परस्पर ऐक्यासाठी आपल्याला बोलावले आहे व ज्याची आपल्याला मनापासून ओढ आहे, ते ऐक्य कमकुवत करते.
आजच्या शुभवर्तमानात येशू पवित्रीकरणाच्या कृपेपासून माणसाला तोडणाऱ्या गंभीर पापाबद्दल, म्हणजेच मरणपापाबद्दल, बोलत असल्याचे दिसते. तरी हीच तत्त्वे सर्व अपराधांना, अगदी लघुपापांना आणि आध्यात्मिक उणिवांनाही लागू होतात. पापाला ख्रिस्ती व्यक्तीने दिलेल्या प्रतिसादाचा पाया नेहमी दया हाच असला पाहिजे. आपण दुसऱ्याची चूक दाखवून देत असलो किंवा कोणी आपली चूक दाखवून देत असले, तरी जखमा भरून काढणे, नाते पुन्हा जोडणे आणि ख्रिस्तातील आपले ऐक्य अधिक दृढ करणे, हेच नेहमी ध्येय असले पाहिजे.
ही आध्यात्मिक तत्त्वे आचरणात आणण्याची सुरुवात करताना, ज्यांच्याविषयी तुमच्या मनात राग किंवा कटुता असू शकते, अशा व्यक्तींचा विचार करा. आपल्या कुटुंबापासून सुरुवात करा. कौटुंबिक नात्यांत स्वाभाविक जवळीक असल्यामुळे पापाने ती दुखावण्याची शक्यता अधिक असते. पापातून जन्मलेली कटुता जिव्हाळ्याच्या नात्यांत अनेकदा आढळते. काही जखमांमुळे नात्यांत मोठी दरी निर्माण झाली असेल; पण अगदी प्रेमळ नात्यांनाही सहज लक्षात न येणाऱ्या जखमा होऊ शकतात. प्रार्थनेत आपल्या जीवनातील या नात्यांचे परीक्षण करा.
जखमा खोल असतील आणि वैर तीव्र असेल, तर पुढची वाट बहुतेकदा स्पष्ट असते: आपला भाऊ, बहीण, आई, वडील किंवा जोडीदार यांचे मन पुन्हा जिंकण्याचा प्रयत्न करा. आणि जर तुम्हीच त्यांना दुखावले असेल, तर सबबी न देता नम्रपणे आपले पाप कबूल करा. हाच नेहमी अधिक चांगला मार्ग आहे. नेहमीच.
या प्रयत्नात मनात नकळत काय घडते, हे ओळखणे उपयुक्त ठरते: कटुता किंवा राग मनात धरून ठेवण्यातून एक प्रकारचे भावनिक समाधान मिळू शकते. हे ऐकून आश्चर्य वाटेल, पण अनेकदा असे घडते. रागामुळे भावना तीव्र होतात आणि मनात एक प्रकारची उत्तेजना निर्माण होते. ती असंतुलित असली तरी सुखावणारी वाटू शकते—जणू व्यसनाला बळ देणारी नशाच.
पहिली पायरी म्हणजे भावनांचे हे असंतुलित चक्र जसे आहे तसे ओळखणे. पुढची पायरी म्हणजे हे समजून घेणे की जखमा भरून समेट झालेल्या नात्यातून मिळणारे समाधान अधिक खोल आणि टिकाऊ असते. कटुतेतून किंवा वैरातून मिळणाऱ्या क्षणिक समाधानापेक्षा ते कितीतरी सरस असते. दुसऱ्याचे मन पुन्हा जिंकण्यात, किंवा आपण ज्याचे मन दुखावले त्या व्यक्तीने आपले मन पुन्हा जिंकण्यात, खोल समाधान आहे. हा अनुभव भावनांच्या पलीकडे जाऊन कृपेच्या क्षेत्रात प्रवेश करतो आणि खरी शांती व आध्यात्मिक आनंद देतो.
आज शुभवर्तमानात येशूने सांगितलेल्या समेटाच्या पहिल्या पायरीवर चिंतन करा: “तुझा भाऊ तुझ्याविरुद्ध पाप करील, तर त्याच्याकडे जा आणि तुम्ही दोघे एकटे असताना त्याला त्याची चूक सांग.” पाप गांभीर्याने घ्या. आपल्या नात्यांत, विशेषतः जवळच्या नात्यांत, पाप आहे हे मान्य करा. इतर जण आपल्याविरुद्ध पाप करतात आणि आपणही इतरांविरुद्ध पाप करतो, हे लक्षात घ्या. प्रेम कमी करणारे अपराध ओळखा. त्या पापांना धैर्याने आणि नम्रतेने सामोरे जा. कटुतेतून मिळणारा खोटा दिलासा नाकारा; त्याऐवजी ऐक्य आणि प्रेमातून मिळणारे खरे सांत्वन शोधा. येशू आणि त्याची धन्य माता यांच्यातील पवित्र प्रेमात सहभागी होण्याचा हाच मार्ग आहे. हे प्रेम आपण जाणावे आणि आचरणात आणावे, अशी त्या दोघांची इच्छा आहे.
हे परिपूर्ण दयेच्या प्रभू, आमचा पूर्ण समेट व्हावा, आम्ही प्रेमात एक व्हावे आणि पुन्हा तुझ्याकडे यावे, या उत्कट इच्छेने तुझे पवित्र हृदय धगधगत आहे. तुझ्यासमोर मी माझ्या पापांचा पश्चात्ताप करतो आणि प्रार्थना करतो की माझ्या अंतःकरणात वसणारे तुझे प्रेम इतरांसाठी दयेचा झरा बनावे. ज्यांनी माझ्याविरुद्ध पाप केले त्या सर्वांना मी क्षमा करतो आणि इतरांविरुद्ध मी केलेल्या पापांचा पश्चात्ताप करतो. प्रभू, माझ्या जीवनातील प्रत्येक नाते पुन्हा जोड आणि तुझे व तुझ्या धन्य मातेचे परस्परांवर जसे निर्मळ आणि पवित्र प्रेम होते, तसेच प्रेम माझ्या नात्यांनाही लाभू दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आमच्या यूट्यूब चॅनेलचे सदस्य व्हा!
नवीन सामग्री प्रसिद्ध झाल्यावर सूचना मिळवा.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन





