26 ऑक्टोबर 2026
सामान्य काळातील तिसाव्या आठवड्याचा सोमवार
आजची वाचने
शब्बाथाच्या दिवशी येशू एका सभास्थानात शिकवत होता. तेथे एक स्त्री होती. एका आत्म्याने तिला अठरा वर्षांपासून अपंग केले होते. ती वाकली होती आणि तिला अजिबात ताठ उभे राहता येत नव्हते. येशूने तिला पाहिले तेव्हा त्याने तिला बोलावून म्हटले, “बाई, तू तुझ्या व्याधीतून मुक्त झाली आहेस.” त्याने तिच्यावर हात ठेवले आणि ती लगेच ताठ उभी राहिली व देवाचा गौरव करू लागली. लूक 13:11–13
सैतानाच्या बंधनात दुःख भोगण्यासाठी अठरा वर्षे हा फार मोठा काळ आहे. शब्बाथाच्या दिवशी येशू सभास्थानात शिकवत असताना ही स्त्री बरी झाली. येशूच्या अनेक चमत्कारांच्या प्रसंगी घडले त्याप्रमाणे ही स्त्री स्वतःहून त्याच्याकडे आली नाही किंवा तिने बरे होण्याची विनंतीही केली नाही. उलट, गर्दीत त्याची शिकवण ऐकत असताना ती त्याच्या नजरेस पडली. येशूचे ज्ञान परिपूर्ण असल्याने, तिने किती दीर्घकाळ दुःख भोगले आणि ते किती शांतपणे सहन केले, हे त्याला लगेच कळले.
सैतानाने तिला या व्याधीच्या बंधनात कसे जखडले होते, हे सांगितलेले नाही; पण आपल्या प्रभूला ते माहीत होते, याची आपण खात्री बाळगू शकतो. बहुधा, तिला बरे करताना आपले सामर्थ्य प्रकट व्हावे, या क्षणाची तयारी म्हणून देवाने तिला हा छळ सोसू दिला. वाईटाच्या रहस्याच्या मुळाशी असलेला हा एक महत्त्वाचा मुद्दा आहे: देव जे काही वाईट घडू देतो, ते त्यातून अधिक मोठे कल्याण घडू शकते हे त्याला माहीत असते म्हणूनच. देवाच्या नकळत किंवा त्याच्या संमतीशिवाय सैतान कोणाचा छळ करू शकत नाही; आणि देवही असा छळ विनाकारण होऊ देत नाही.
तुमच्या जीवनात अशा काही परिस्थिती आहेत का, ज्यांचे ओझे तुम्हाला दडपून टाकते? कदाचित एखादी व्याधी, कटुतेचे नाते, कामाच्या ठिकाणचे कठीण वातावरण किंवा सैतानी छळाचा एखादा अधिक थेट प्रकार तुम्हाला सहन करावा लागला असेल. अशा वेळी आपल्याला अनेकदा निराश होण्याचा मोह होतो. देव हे चालू का देतो, त्याला आपली खरोखर काळजी आहे का आणि आपल्या विनवण्यांना तो जणू काही उत्तरच का देत नाही, असे प्रश्न आपल्याला पडतात.
या स्त्रीने अठरा वर्षे सोसलेल्या सैतानी छळाचे आणि त्यानंतर ती कशी बरी व मुक्त झाली याचे चिंतन केल्यावर आपल्याला समजते की देव जे काही घडू देतो, ते शेवटी आपल्या भल्यासाठीच असते. दुःख भोगत असताना यावर विश्वास ठेवणे कठीण जाऊ शकते, पण हे खरे आहे. देव आपल्या प्रार्थनेकडे कधीही दुर्लक्ष करत नाही आणि आपली दुःखे त्याच्यापासून कधीही लपलेली नसतात. श्रद्धेचे हे मूलभूत सत्य आपण प्रथम मनाशी धरले, तर दुःखे धीराने, शांतपणे आणि आशेने सहन करण्यास आपल्याला मदत होईल. देव एके दिवशी आपले दुःख दूर करील, अशीच ही आशा असते असे नाही. ही त्याहून खोल आशा आणि खात्री आहे: देव आपल्याला एखादी गोष्ट सहन करू देत असेल, तर त्यामागे काही कारण असते. आणि ते नेहमी आपल्या भल्यासाठी, इतरांच्या भल्यासाठी आणि देवाच्या गौरवासाठी असते.
या प्रसंगातून आपल्याला आणखी एक महत्त्वाचा धडा मिळतो: सभास्थानाच्या विरोध करणाऱ्या प्रमुखासमोर येशू किती खंबीरपणे या स्त्रीची बाजू घेतो! ती शब्बाथाच्या दिवशी बरी झाल्याचे पाहून तो प्रमुख तिला आणि जमावाला फटकारत म्हणतो, “काम करण्यासाठी सहा दिवस आहेत. बरे होण्यासाठी त्या दिवसांत या, शब्बाथाच्या दिवशी येऊ नका” (लूक 13:14). येशू त्याला ढोंगी म्हणतो आणि मग त्या स्त्रीविषयी व तिच्या दुःखाविषयी ममतेने बोलतो: “अब्राहामाच्या या कन्येला सैतानाने अठरा वर्षे बांधून ठेवले होते. शब्बाथाच्या दिवशी तिला या बंधनातून मुक्त करणे योग्य नव्हते काय?” (लूक 13:16). येशूने तिची अशी बाजू घेतल्यामुळे सगळ्या जमावाला आनंद झाला.
त्या काळच्या समाजात, तिने दुःख भोगलेल्या त्या अठरा वर्षांत, तिचे दुःख पापामुळे आले असे गृहीत धरून अनेकांनी तिच्याकडे तुच्छतेने पाहिले असेल. तिच्या हातून काही पाप झाले असेल, तरी येशूने त्याकडे पाहिले नाही. उलट, इतकी वर्षे तिने शांतपणे दुःख सोसताना दाखवलेले धैर्य त्याने पाहिले. ती बरी झाली नसती तरी, इतके दीर्घकाळ दुःख सोसल्यामुळे तिचा आत्मा, तिला काहीच दुःख भोगावे लागले नसते त्यापेक्षा, देवाच्या कितीतरी अधिक जवळ आला असावा. येशूने तिची बाजू घेतली, यातून त्याचे तिच्यावरचे प्रेम दिसते आणि दुःखातही ती विश्वासू राहिली याची त्याला जाणीव होती, हेही दिसते. तो आपल्या आत्म्यांकडे पाहतो तेव्हाही त्याला हेच दिसते.
आज तुमच्या ओळखीच्या अशा लोकांचे चिंतन करा, ज्यांनी खूप दुःख सोसले आहे. त्यांची कीव करणे किंवा त्यांच्याच चुकीमुळे त्यांच्यावर हे संकट आले असे समजून त्यांना दोष देणे सोपे आहे. त्याऐवजी येशू त्यांच्याकडे जसा पाहतो, तसे पाहण्याचा प्रयत्न करा. त्यांच्याकडे आदराने आणि कौतुकाने पाहा. त्यांचे धैर्य ओळखा. दुःखातून त्यांच्यात वाढलेली नम्रता पाहा. स्वतःच्या जीवनाकडेही याच नजरेने पाहा. आपल्या अडचणींतून सुटण्याचा मार्ग शोधण्याऐवजी त्या स्वीकारा आणि देव अधिक मोठ्या कल्याणासाठी त्या घडू देत आहे, असा विश्वास ठेवा. त्या कल्याणाचा शोध घ्या, देवाचे आभार माना आणि शेवटपर्यंत विश्वासू राहण्याचे बळ मिळावे म्हणून प्रार्थना करा.
हे सर्वशक्तिमान प्रभू, दुष्टतेचे गूढ आपल्याला बुचकळ्यात टाकू शकते. तरीही, तुझ्या परिपूर्ण ज्ञानाने आणि प्रेमाने, माझ्या पवित्रीकरणाला हातभार लागू शकेल अशाच गोष्टींना तू घडू देतोस. मी सोसत असलेले दुःख आणि इतरांची दुःखे मला तुझ्या दृष्टीने पाहता व समजून घेता येऊ दे. तुझ्या कृपामय देखरेखीचा मला आनंद लाभो आणि तू माझ्या तसेच धीराने आपापले क्रूस वाहणाऱ्या सर्वांच्या जवळ आहेस, यावर माझा भरवसा राहो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संत ज्यूड यांची नोव्हेना
निराशाजनक परिस्थिती आणि मार्ग न दिसणाऱ्या अडचणींसाठी
ही प्रार्थना वर्षात कधीही करता येते, विशेषतः 19–27 ऑक्टोबरदरम्यान
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन
ऑक्टोबर महिना आहे पवित्र जपमाळेचा





