Czwartek, 28 listopada 2024
Czytania na dziś
USA: Święto Dziękczynienia — wspomnienie dowolne
(W krajach innych niż USA zobacz rozważanie na czwartek XXXIV tygodnia)
James Tissot, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons
„Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest pozostałych dziewięciu? Czy nikt poza tym cudzoziemcem nie wrócił, aby podziękować Bogu?” Wtedy powiedział do niego: „Wstań i idź; twoja wiara cię zbawiła”. Łk 17:17–19
Został zbawiony przez wiarę, wyrażając wdzięczność! Jakże piękną opowieść możemy dziś rozważać, obchodząc narodowe święto Dziękczynienia!
Choć Dzień Dziękczynienia nie jest ściśle rzecz biorąc świętem kościelnym, wdzięczność z pewnością zajmuje centralne miejsce w naszej wierze chrześcijańskiej. Ukazuje to dzisiejsza Ewangelia, w której Jezus uzdrowił dziesięciu trędowatych. Warto zwrócić uwagę na reakcję całej tej grupy. Dziewięciu z nich zostało uzdrowionych i poszło zająć się swoimi sprawami, nie wracając do Tego, który był źródłem ich uzdrowienia, aby Mu podziękować. Ale jeden wrócił. Ten jeden trędowaty, który nagle przestał być trędowaty, powrócił do Jezusa, wielbił Go, upadł Mu do stóp i podziękował Mu. Był cudzoziemcem, Samarytaninem, lecz okazał wiarę, którą wszyscy musimy starać się naśladować. Wiara tego Samarytanina ujawniła się w tym, że wiedział, iż powinien nie tylko być wdzięczny za łaskę uzdrowienia, ale także tę wdzięczność wyrazić.
Obchodząc Dzień Dziękczynienia, przypominamy sobie, że pośród wszystkiego, za co powinniśmy być wdzięczni, nic nie jest ważniejsze od wdzięczności Bogu za niezmierzone łaski, którymi nas obdarzył. Jak jednak pokazuje ta opowieść, najwyraźniej bardzo łatwo jest przeoczyć znaczenie naszej odpowiedzi na Boże błogosławieństwa. Tylko dziesięć procent trędowatych odpowiedziało takim wyrazem wdzięczności. Dlatego warto dziś przyjrzeć się licznym powodom, dla których powinniśmy być wdzięczni i starać się wyrażać tę wdzięczność Bogu.
Po pierwsze, Bóg stworzył nas z miłości. To niemały dar. Jest to pierwszy dar, którym nas obdarzył, a który często uważamy za coś oczywistego. Bóg nie musiał nas stwarzać. Nie musiał stwarzać ciebie. A jednak to uczynił. Dar życia, dar nieśmiertelnej duszy, jest czymś, czego nigdy nie powinniśmy przeoczać i z czego zawsze powinniśmy się radować.
Po drugie, Bóg wszedł w naszą upadłą kondycję przez Wcielenie w łonie Najświętszej Maryi Panny. W ten sposób wyniósł naszą upadłą naturę ludzką na nieznane wcześniej wyżyny. Człowieczeństwo i bóstwo zjednoczyły się w Osobie Wcielonego Syna Bożego i Syna Człowieczego, a my powinniśmy być wdzięczni za ten niezasłużony dar, budzący pełen czci zachwyt.
Po trzecie, znamy dalszy ciąg tej historii. Bóg w Osobie Wcielonego Syna cierpiał, umarł i zmartwychwstał. W ten sposób sprawił, że każdy nasz grzech może zostać zgładzony. Gdy umieramy wraz z Nim, jesteśmy zaproszeni, by wraz z Nim powstać do życia. A gdy wraz z Nim powstajemy do życia, jesteśmy zaproszeni do udziału w Jego chwale w niebie.
Wreszcie, w życiu każdego z nas codziennie otrzymujemy niezliczone łaski. Lecz jak rozpieszczone dzieci często nie dostrzegamy tych błogosławieństw i uważamy je za coś oczywistego. Same przykłady tutaj nie wystarczą. Jeśli chcesz mieć wdzięczne serce, koniecznie musisz nauczyć się dostrzegać te błogosławieństwa we własnym życiu. Zbyt często skupiamy się na naszych zmaganiach i bólu. Tymczasem błogosławieństwa są obfite, a im bardziej zwracamy się ku naszemu Panu w całkowitym oddaniu, tym obficiej one płyną.
Zastanów się dziś nad swoją postawą wobec licznych błogosławieństw, którymi Bóg cię obdarzył. Zacznij od rozważenia podstawowych darów: Bożego dzieła stworzenia i Jego zbawczych czynów miłości. Następnie spróbuj rozważyć liczne drobne sposoby, na jakie Bóg był przy tobie, prowadził cię, umacniał i obficie ci błogosławił. Jeśli nie dostrzegasz tego wyraźnie, poświęć ten dzień na świadome wsłuchiwanie się, aby Bóg mógł ci to objawić. Gdy dostrzeżesz otrzymane błogosławieństwa, odpowiedz tak jak ten jeden trędowaty. Zwróć się do Jezusa, uwielbiaj Go, upadnij Mu do stóp w modlitwie i podziękuj Mu. W ten sposób napełni cię ta sama zbawcza wiara, którą został obdarzony ów trędowaty.
Mój najhojniejszy Panie, obdarzyłeś mnie błogosławieństwami przekraczającymi moją wyobraźnię. Uświadamiam sobie, że nigdy w pełni nie pojmę, jak dobry byłeś dla mnie, i nigdy nie zdołam wyrazić mojej wdzięczności w wystarczający sposób. Proszę, obdarz mnie sercem pełnym wdzięczności. Pomóż mi dostrzegać Twoje działanie w moim życiu i odpowiadać Tobie tak jak ten jeden trędowaty. Jezu, ufam Tobie.
Dalsza lektura – Święto Dziękczynienia
Modlitwy i rozważania adwentowe
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
W krajach innych niż USA zobacz rozważanie na czwartek XXXIV tygodnia
Zawsze w gotowości
28 listopada 2024
Czwartek XXXIV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie”. Łukasz 21:28
Powyższy fragment zamyka szereg nauk Jezusa o cierpieniu i prześladowaniach, które nadejdą na tym świecie. Jego nauki kończą się jednak przytoczonymi wyżej słowami, które niosą wielką nadzieję w oczekiwaniu na powrót Jezusa w chwale. Fragment ten mówi o proroczej wizji Daniela (Daniel 7:13–14), która przeraziła Daniela, gdy ją ujrzał. Zobaczył wielkie prześladowania, które miały nadejść, a także zniszczenie wszelkiego zła, które będzie towarzyszyć powrotowi Syna Człowieczego.
Co przychodzi ci na myśl, gdy myślisz zarówno o ostatecznym przyjściu Chrystusa, jak i o własnej przyszłej śmierci? Gdyby anioł oznajmił ci, że jutro nadejdzie ten dzień — dzień, w którym Syn Człowieczy powróci w całym swoim majestacie i chwale, aby położyć kres temu światu i wydać nad nim sąd — jaka byłaby twoja reakcja? Przerażenie? Ogromna radość? Nadzieja? Zagubienie? Być może pojawiłoby się po trochu każde z tych odczuć. O tym czasie Jezus powiedział, że „narody będą w trwodze” i że „ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi”. Jaka jest więc twoja reakcja na ten zapowiedziany dzień naszego Pana?
Ci, którzy „mdleć będą ze strachu”, to wyraźnie ci, których ten dzień zastanie zupełnie nieprzygotowanymi. Spotkanie z Synem Człowieczym, Synem Bożym, Zbawicielem świata i odwiecznym Sędzią w stanie całkowitego nieprzygotowania powinno budzić przerażenie. Wyobraź sobie na przykład, że organizujesz uroczystą kolację dla wielu gości, ale mylą ci się daty. Nadszedł ten dzień, a ty spodziewasz się gości dopiero w następnym tygodniu, tymczasem zaczynają oni licznie przybywać. Wyobraź sobie swój niepokój i zakłopotanie. Takie doświadczenie byłoby niczym w porównaniu z nieprzygotowaniem na sąd Chrystusa, gdy staniemy przed Nim w chwili śmierci, a następnie na Sądzie Ostatecznym przy końcu świata.
Dobra nowina polega na tym, że do tych, którzy są naprawdę przygotowani przez życie wiarą i bezinteresowną służbę woli Bożej, kierowane są na ten dzień słowa: „nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie”. Jeśli zrobisz wszystko, co możesz, aby przygotować się na ten dzień, będziesz go oczekiwać z największą nadzieją i radosnym przejęciem. Naprawdę zdołasz się wyprostować, skierować wzrok ku nadchodzącemu Sędziemu wszystkich i przyjąć wieczną nagrodę, którą On tak głęboko pragnie cię obdarzyć. Ale doświadczysz tego tylko wtedy, gdy naprawdę przygotujesz się na ten dzień przez życie w całkowitym naśladowaniu Chrystusa.
Rozważ dziś ten ostateczny dzień. Wyobraź sobie każdą osobę, jaka kiedykolwiek została stworzona, stojącą przed trybunałem Chrystusa. Tego dnia ujawniony zostanie każdy grzech i każda cnota. Umysły i serca wszystkich zostaną ukazane w świetle, gdy Bóg odsłoni je przed wszystkimi. A ci, którzy żyli w wierności, rozradują się, widząc, jak Boża sprawiedliwość i Jego miłosierdzie łączą się w wydawanych przez Niego wyrokach. Jeśli ten dzień budzi w tobie lęk, zastanów się nad przyczynami. Jeśli nie wyczekujesz tej rozstrzygającej chwili, być może musisz głębiej rozważyć, co trzeba zrobić, aby w pełni się przygotować. Przygotuj się już dziś. Nie czekaj. Nasz Pan może powrócić w każdej chwili. Nie daj się zaskoczyć.
Mój odwieczny Sędzio, obiecujesz powrócić na ziemię w określonej chwili, aby zaprowadzić pełnię sprawiedliwości. Obym zawsze trwał w gotowości na ten dzień dzięki życiu w zjednoczeniu z Tobą i Twoją świętą wolą. Modlę się, drogi Panie, aby ten dzień nadszedł szybko i aby wszystkie Twoje dzieci były gotowe na spotkanie z Tobą, gdy przyjdziesz. Jezu, ufam Tobie.
Modlitwy i rozważania adwentowe
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
W USA zobacz rozważanie na Święto Dziękczynienia
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}
