Polski

Miłosierne spojrzenie Chrystusa

17 listopada 2026

Wspomnienie św. Elżbiety Węgierskiej, zakonnicy

Czytania na dziś
Czytania na wtorek XXXIII tygodnia okresu zwykłego

Zacheusz na sykomorze, autor: Otto Semler, CC BY-SA 2.0

Wideo

W owym czasie Jezus przybył do Jerycha i zamierzał przejść przez miasto. A pewien człowiek, imieniem Zacheusz, który był zwierzchnikiem celników i człowiekiem zamożnym, chciał zobaczyć, kim jest Jezus; nie mógł Go jednak zobaczyć z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby zobaczyć Jezusa, który miał tamtędy przechodzić. Łukasz 19:1–3

Dzisiejsza Ewangelia pochodzi z Łukaszowego opisu podróży, podczas której Jezus „postanowił udać się do Jerozolimy” (Łk 9:51). Ta podróż miała osiągnąć swój szczyt w Jego ostatecznej ofierze, w której oddał swoje życie dla zbawienia dusz. Po drodze jednak Jezus przyciągał wielu uczniów, nauczając i dokonując licznych cudów.

Podróż Jezusa przez ważne i zamożne miasto Jerycho zaowocowała dwoma odrębnymi, a zarazem uzupełniającymi się wydarzeniami. Najpierw, gdy wchodził do miasta, Jezus uzdrowił niewidomego żebraka. Niewidomy, słysząc, że Jezus przechodzi, zawołał: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”. Jezus usłyszał go i uzdrowił, a człowiek ten stał się Jego uczniem.

W obrębie murów Jerycha Jezus powołał bogatego celnika. W przeciwieństwie do niewidomego żebraka Zacheusz, „zwierzchnik celników i człowiek bardzo bogaty”, nie wołał. Zamiast tego wspiął się na sykomorę, aby choć przez chwilę zobaczyć Jezusa. Jezus jednak, znając z daleka serce Zacheusza, podszedł do niego i powiedział: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”.

Jeden z nowych uczniów Jezusa był ubogim, niewidomym żebrakiem, drugi — bogatym i wpływowym celnikiem. Choć ich pozycja w świecie bardzo się różniła, tych dwóch mężczyzn łączyło coś istotnego: obaj byli ludźmi odrzuconymi. Niewidomego prawdopodobnie uważano za przeklętego, a jego stan uznawano za skutek jego własnego grzechu lub grzechu jego przodków. Zacheuszem natomiast gardzono z powodu jego współpracy z władzami rzymskimi, pobierania podatków od swoich rodaków, Żydów, i nieuczciwego wzbogacania się.

Na każdego z nich tłum reagował podobnie. W przypadku niewidomego „ci, którzy szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł”. W przypadku Zacheusza „zaczęli szemrać, mówiąc: «Do grzesznika poszedł w gościnę»”.

Większość z nas zmaga się z presją otoczenia — nie tylko tą, która wprost kusi do grzechu, ale także bardziej subtelną presją, by osądzać, wykluczać lub patrzeć z góry na tych, których społeczeństwo uznaje za niegodnych. Trudno okazywać miłosierdzie, gdy świat domaga się potępienia. Dla Jezusa jednak nigdy nie było to trudne. On osądzał jedynie serce. Ilekroć dostrzegał wiarę, okazywał miłosierdzie, bez względu na czyjąś przeszłość czy pozycję.

Miłosierne spojrzenie Jezusa i Jego pełne łaskawości zaproszenie głęboko poruszyły Zacheusza. „Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Oto połowę mego majątku daję ubogim, Panie, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie»”. Na to Jezus odpowiedział: „Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu… Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło”.

Podobnie jak Zacheusz i niewidomy, wszyscy potrzebujemy, aby Jezus spojrzał na nas z miłosierdziem. Musimy jednak także starać się patrzeć na innych tym samym miłosiernym spojrzeniem. Odrzuć światowe osądy i presję społeczną, które kuszą cię do potępiania, a zamiast tego patrz na każdą duszę przez serce Chrystusa, nie zaś przez pryzmat tego, co cieszy się popularnością.

Zastanów się dziś, jak silnie wpływa na ciebie opinia publiczna. Wielu ludzi często wyraża dziś oburzenie na innych z rozmaitych powodów. Choć obiektywny grzech należy potępić, a sprawcę pociągnąć do odpowiedzialności, nigdy nie powinniśmy osądzać serc innych ludzi, niezależnie od ich czynów. Pomyśl o tych, których masz skłonność osądzać i potępiać; naśladuj Jezusa, szukając wiary w ich sercach. Gdy tak postępujesz, zbawienie nie tylko przychodzi do twojego serca, lecz także zaprasza innych do przemiany i do stania się uczniami Chrystusa, który zmierza ku swojemu krzyżowi.

Jezu najmiłosierniejszy, nigdy nie ulegałeś opinii publicznej, zwłaszcza gdy wyrażali ją ludzie przekonani o własnej sprawiedliwości. Wylej na mnie obficie swoje miłosierdzie i daj mi udział w Twojej czułej trosce i współczuciu dla każdej duszy. Obym naśladował miłość Twojego Najświętszego Serca i stał się narzędziem Twojego miłosiernego spojrzenia oraz zaproszenia do przyjęcia daru zbawienia. Jezu, ufam Tobie.

Święty dnia – Święta Elżbieta Węgierska, zakonnica

Nowenna do Chrystusa Króla
Tradycyjnie przez dziewięć dni przed uroczystością Chrystusa Króla
Nowenna odmawiana codziennie od 13 do 21 listopada 2026

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Wszyscy święci / Święta

Rozważania biblijne na okres zwykły

Czytania mszalne do wyboru