நவம்பர் 23, 2026
பொதுக்காலம் முப்பத்து நான்காம் வாரம் திங்கள்
இன்றைய வாசகங்கள்
புனித முதலாம் கிளமெந்து, திருத்தந்தை, மறைசாட்சி — விருப்ப நினைவு
புனித கொலும்பான், துறவுமடத் தலைவர் — விருப்ப நினைவு
அருளாளர் மிகுவேல் அகுஸ்தீன் புரோ, அருள்பணியாளர், மறைசாட்சி — விருப்ப நினைவு (அமெரிக்கா)
கைம்பெண்ணின் சிறு காணிக்கையை இயேசு கவனிப்பதைச் சித்தரிக்கும் கல்லச்சு ஓவியம்
இயேசு நிமிர்ந்து பார்த்தபோது, செல்வர்கள் சிலர் காணிக்கைப் பெட்டியில் தங்கள் காணிக்கைகளைப் போடுவதைக் கண்டார். ஓர் ஏழைக் கைம்பெண் இரண்டு சிறிய காசுகளை அதில் போடுவதையும் கவனித்தார். அப்போது அவர், “உண்மையாகவே உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: இந்த ஏழைக் கைம்பெண் மற்ற அனைவரையும்விட மிகுதியாகப் போட்டிருக்கிறார். ஏனெனில், மற்ற அனைவரும் தங்களிடம் மிகுதியாக இருந்த செல்வத்திலிருந்து காணிக்கை அளித்தனர். இவரோ தமது வறுமையிலும், தம் பிழைப்புக்காக வைத்திருந்த அனைத்தையும் அளித்துவிட்டார்” என்றார். லூக்கா 21:1–4
திருவழிபாட்டு ஆண்டின் இந்த இறுதி வாரத்தில், இயேசுவின் மண்ணகப் பணிவாழ்வின் இறுதி வாரத்தை நோக்கித் திருஅவை நம் கவனத்தைத் திருப்புகிறது. அந்தப் புனித நாள்களில், இயேசு இரவுகளை ஒலிவ மலையிலும் பகல்களை ஆலய முற்றங்களில் போதிப்பதிலும் கழித்தார். அவருக்குச் செவிசாய்த்தவர்களுக்கு அடுத்து என்ன நிகழப்போகிறது என்பது சிறிதும் தெரியவில்லை. ஆனால் இயேசு அறிந்திருந்தார். எனவே, இந்த இறுதி வாரத்தில் அவர் பேசிய வார்த்தைகளும் செய்த செயல்களும் தனிப்பட்ட முக்கியத்துவத்தையும் அவசரத்தையும் கொண்டுள்ளன.
இன்றைய நற்செய்தியில், மக்கள் ஆலயக் காணிக்கைப் பெட்டியில் தங்கள் காணிக்கைகளைப் போடுவதை இயேசு அமைதியாகக் கவனிக்கிறார். செல்வர்கள் சிலர் பெருந்தொகைகளை அளிக்கின்றனர். ஆனால், ஆலயக் காணிக்கைப் பெட்டிகளில் ஒன்றில் இரண்டு சிறிய காசுகளைப் போடும் ஓர் ஏழைக் கைம்பெண்ணே அவரது பார்வையையும் பாராட்டையும் பெறுகிறார். அவரது காணிக்கை அளவில் சிறியது; ஆனால் அதன் தன்மையில் உயர்ந்தது: “இவரோ தமது வறுமையிலும், தம் பிழைப்புக்காக வைத்திருந்த அனைத்தையும் அளித்துவிட்டார்.”
அவரது செயல், தாராள மனமும் இறைவனிடம் தம்மை ஒப்படைத்தலும் உண்மையில் எத்தகையவை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. தமக்குத் தேவையில்லை என்று ஒதுக்க முடிந்ததை அவர் கொடுக்கவில்லை; அனைத்தையும் கொடுத்தார். தம்மையே முழுமையாகக் கொடையாக அளித்ததன் வழியாக, கிறிஸ்துவின் நிறைவான பலியை அவர் முன்னறிவிக்கிறார். கிறிஸ்துவும் விரைவில் நம் மீட்புக்காக ஏதோ ஒன்றை அல்ல, அனைத்தையுமே ஒப்புக்கொடுக்கவிருந்தார்.
இந்த நிகழ்வு நடந்த தருணம் முக்கியமானது. சிலுவையில் இயேசு தம்மையே ஒப்புக்கொடுக்கத் தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்பு இது நிகழ்கிறது. நம் ஒவ்வொருவரிடமும் தாம் விரும்பும் மனநிலை எத்தகையது என்பதை, இந்தக் கைம்பெண்ணின் செயலின் வழியாக இறைவன் நமக்கு வலிமையாகக் காட்டுகிறார். நமது உடைமைகள், நேரம் அல்லது திறமைகளில் ஒரு பகுதியை மட்டும் அவர் விரும்பவில்லை. அனைத்தையும் அவர் விரும்புகிறார். ஏன்? ஏனெனில், நம்மிடமுள்ள அனைத்தும் ஏற்கெனவே அவரிடமிருந்தே வந்துள்ளன; அவை தமக்குரிய இறுதி நோக்கத்தை அவரிலேயே அடைகின்றன.
அதிகம் உடையவர்களுக்கு இந்த உண்மை குறிப்பாகச் சவாலாக இருக்கிறது. நமது உடைமைகள், சாதனைகள், அந்தஸ்து, வசதிகள், ஏன் நமது உறவுகள்மீதுகூட நாம் உணர்வுபூர்வமாகப் பற்றுக்கொண்டிருக்கும்போது, அவற்றை இறைப் பராமரிப்பிடம் ஒப்படைக்கப் பெரும்பாலும் தயங்குகிறோம். ஆனால், இவ்வாறு பற்றிக்கொண்டிருப்பது ஆன்மிகச் சுமையாகி, நம்மையே முழுமையாகக் கொடையாக அளிப்பதைத் தடுக்கிறது. “தமக்குள்ள அனைத்தையும் துறக்காத எவரும் என் சீடராக இருக்க முடியாது” (லூக்கா 14:33).
அப்படியானால், இந்த வாழ்வில் நீங்கள் எதை மிகவும் பொக்கிஷமாகக் கருதுகிறீர்கள்: குடும்பத்தையா, நட்புறவுகளையா, தொழிலையா, பொருளாதாரப் பாதுகாப்பையா, வீட்டையா, உடல்நலத்தையா, அல்லது தனிப்பட்ட ஆர்வங்களையா? இவை அனைத்தும் உண்மையான நன்மைகளாக இருக்கலாம்—குறிப்பாகக் குடும்பம். இருப்பினும், தம்மையே வெறுமையாக்கிய கிறிஸ்துவின் அன்பின் ஒளியிலேயே இவற்றை நாம் எப்போதும் நோக்க வேண்டும். நமது பற்றின் அளவுகோலாகச் சிலுவையே இருக்க வேண்டும்.
இயேசு தமது குடும்பத்தினரையும் நண்பர்களையும் சீடர்களையும் அன்புகூர்ந்தார். வாழ்வின் மகிழ்ச்சியையும், ஒன்றாக உணவருந்துவதன் மகிழ்ச்சியையும், எளிய இன்பங்களையும் அவர் அனுபவித்தார் என்பதில் ஐயமில்லை. இருப்பினும், சிலுவையில் அனைத்தையும் அளிக்க வேண்டும் என்ற தந்தையின் திருவுளத்திலிருந்து தம்மை விலக்கிவிடும் அளவுக்கு, மண்ணகப் பொருள் எதன்மீதும் அவர் பற்றுக்கொண்டிருக்கவில்லை. அந்தக் கைம்பெண் தமது தாழ்மையான செயலால், அவரது தெய்வீகத் தாராள மனத்தைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாகத் திகழ்கிறார்.
அவர் நமக்கும் முன்மாதிரியாக இருக்கிறார். அவரது கொடை, புதியதும் நிலையானதுமான ஆலயமாகிய கிறிஸ்துவின் மறையுடலை முன்னறிவிக்கிறது. அவரைப் போலவே நாமும் நமது உறவுகள், நேரம், செல்வம், மகிழ்ச்சிகள், துயரங்கள், ஏன் நமது துன்பங்களையும்கூட இறைவனுக்கு அளிக்கும்போது, அந்தக் கொடைகள் கிறிஸ்துவின் உடலைத் தாங்கி வளர்த்தெழுப்பும் ஆன்மிகக் கருவூலத்தின் ஒரு பகுதியாகின்றன. இவ்வாறு, நாம் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவரது மீட்புப் பணியிலும் பங்குபெறுகிறோம்.
நீங்கள் எதை முழுமையாக ஒப்படைக்காமல் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தியுங்கள். உணர்வுபூர்வமாகவோ, ஆன்மிக நிலையிலோ, நடைமுறை வாழ்விலோ எதைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்? அதை விட்டுவிட்டு, தந்தையின் கரங்களில் ஒப்படைப்பதற்கான அருளை ஆண்டவரிடம் கேளுங்கள். சிறியதோ பெரியதோ, அன்புடன் அளிக்கப்படும் எந்தக் கொடையும் ஒருபோதும் வீண்போவதில்லை என்று நம்புங்கள். இத்தகைய தாராள மனத்தின் வழியாக, இறைவன் புதிய ஆலயமாகிய தமது திருஅவையை வளர்த்தெழுப்பி, நமது இதயங்களைத் தமது மாட்சி குடிகொள்ளும் இடமாக மாற்றுகிறார்.
தம்மையே பலியாக அளித்த என் ஆண்டவரே, என்மீதுள்ள அன்பினால் நீர் அனைத்தையும் கொடுத்தீர். பதிலுக்கு நானும் அனைத்தையும் கொடுக்க எனக்கு உதவியருளும். என் உடைமைகள், உறவுகள், நேரம், கொடைகள், ஏன் என் அச்சங்களையும் காயங்களையும்கூட ஏற்றுக்கொள்ளும். எதையும் ஒப்படைக்காமல் நான் வைத்திருக்காதிருப்பேனாக. என் பற்றுகளைத் தூய்மைப்படுத்தும்; அப்போது நம்பிக்கையும் அன்பும் நிறைந்த செயலாக அவற்றை உமக்கு ஒப்புக்கொடுப்பேன். என் வாழ்வு உம் பார்வையில் தூய்மையானதும் உமக்கு உகந்ததுமான உயிருள்ள பலியாக இருப்பதாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இன்றைய புனிதர்கள் –
புனித முதலாம் கிளமெந்து, திருத்தந்தை, மறைசாட்சி — விருப்ப நினைவு
புனித கொலும்பான், துறவுமடத் தலைவர் — விருப்ப நினைவு
அருளாளர் மிகுவேல் அகுஸ்தீன் புரோ, அருள்பணியாளர், மறைசாட்சி — விருப்ப நினைவு (அமெரிக்கா)
திருவருகைக்கால செபங்களும் சிந்தனைகளும்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தேர்வுகள்




