ሜይ 13, 2020
በፋሲካ ዘመን አምስተኛው ሳምንት ረቡዕ
የዛሬ ንባቦች
“እኔ እውነተኛው የወይን ግንድ ነኝ፤ አባቴም የወይኑ አትክልተኛ ነው። በእኔ ያለውን ፍሬ የማያፈራ ቅርንጫፍ ሁሉ ያስወግዳል፤ ፍሬ የሚያፈራውን ሁሉ ደግሞ የበለጠ ፍሬ እንዲያፈራ ይገርዘዋል።” ዮሐንስ 15:1–2
እንድትገረዝ ራስህን ለመስጠት ፈቃደኛ ነህን? አንድ ተክል ብዙ ጥሩ ፍሬ ወይም ውብ አበባዎችን እንዲያፈራ፣ መገረዝ ያስፈልገዋል። ለምሳሌ፣ የወይን ተክል ሳይገረዝ እንዲያድግ ቢተው፣ ምንም የማይጠቅሙ ብዙ ጥቃቅን የወይን ፍሬዎችን ያፈራል። በጥንቃቄ ከተገረዘ ግን፣ ሊያፈራ የሚችለውን ያህል እጅግ ብዙ ጥሩ የወይን ፍሬዎችን ያፈራል።
ኢየሱስ ለመንግሥቱ ጥሩ ፍሬ ስለማፍራት ተመሳሳይ ትምህርት ሊያስተምረን ይህን የመግረዝ ምሳሌ ይጠቀማል። ሕይወታችን ፍሬያማ እንዲሆን ይፈልጋል፤ በዓለምም የጸጋው ኃይለኛ መሣሪያዎች አድርጎ ሊጠቀምብን ይፈልጋል። ሆኖም ከጊዜ ወደ ጊዜ በመንፈሳዊ መገረዝ ለመንጻት ፈቃደኞች ካልሆንን፣ እግዚአብሔር ሊጠቀምባቸው የሚችል መሣሪያዎች አንሆንም።
መንፈሳዊ መገረዝ ማለት፣ በጎ ምግባራት በአግባቡ እንዲያድጉ፣ እግዚአብሔር በሕይወታችን ያሉትን መጥፎ ልማዶች እንዲያስወግድ መፍቀድ ነው። ይህም በተለይ ትሑታን እንዲያደርገንና ትዕቢታችንን እንዲያስወግድልን በመፍቀድ ይፈጸማል። ይህ ሊያሠቃይ ይችላል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ትሑታን ሲያደርገን የሚሰማን ሥቃይ ለመንፈሳዊ እድገት ቁልፍ ነው። በትሕትና እያደግን ስንሄድ፣ በራሳችን፣ በራሳችን ሐሳቦችና እቅዶች ከመታመን ይልቅ፣ ይበልጥ እየተመካንን የምንሄደው በሚመግበን ምንጭ ላይ ነው። የእግዚአብሔር ጥበብ ከእኛ ጥበብ ጋር ሊነጻጸር በማይችል መጠን የላቀ ነው፤ ምንጫችን እርሱ መሆኑን አውቀን ዘወትር ወደ እርሱ መመለስ ከቻልን፣ እጅግ የበለጠ እንበረታለን፤ በእኛ በኩል ታላላቅ ነገሮችን እንዲያደርግም ለመፍቀድ ይበልጥ ዝግጁዎች እንሆናለን። ይህ ግን፣ እንደገና፣ እንዲገርዘን መፍቀዳችንን ይጠይቃል።
በመንፈስ መገረዝ ማለት የራሳችንን ፈቃድና ሐሳቦች በንቃት መተው ማለት ነው። ሕይወታችንን በራሳችን ለመቆጣጠር መፈለጋችንን ትተን፣ ዋናው አትክልተኛ እንዲመራው መፍቀድ ማለት ነው። በራሳችን ከምንታመነው እጅግ በላቀ ሁኔታ በእርሱ መታመን ማለት ነው። ይህም ለራሳችን በእውነት መሞትንና፣ ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ ላይ እንደሚመካ ሁሉ፣ እኛም ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ላይ እንደምንመካ የምናምንበትን እውነተኛ ትሕትና ይጠይቃል። ያለ ወይኑ ግንድ እንጠወልጋለን፣ እንሞታለንም። ወደ ሕይወት የሚወስደው ብቸኛው መንገድ ከወይኑ ግንድ ጋር በጽኑ መጣበቅ ነው።
ዛሬ፣ ጌታ በሕይወትህ ውስጥ ከእርሱ ያልሆነውን ሁሉ ገርዞ እንዲያስወግድ እንድትፈቅድለት ጸልይ። በእርሱና በመለኮታዊ እቅዱ ታመን፤ እግዚአብሔር በአንተ በኩል ሊያፈራው የሚፈልገውን ጥሩ ፍሬ ለማፍራት ይህ ብቸኛው መንገድ መሆኑንም እወቅ።
ጌታ ሆይ፣ ትዕቢቴንና ራስ ወዳድነቴን ሁሉ ገርዘህ እንድታስወግድልኝ እጸልያለሁ። በሁሉም ነገር ወደ አንተ መመለስ እንድችል፣ ከብዙ ኃጢአቶቼ አንጻኝ። በአንተ መመካትን እየተማርሁ ስሄድም፣ በሕይወቴ ብዙ ጥሩ ፍሬ ማፍራት ጀምር። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
የዕለቱ ቅድስት – የፋጢማ እመቤታችን
ከእግዚአብሔር ጋር ወደ ኅብረት የሚያደርሰው ምሥጢራዊ ጉዞ፦
ከመስቀሉ ቅዱስ ዮሐንስ የተገኘ መንፈሳዊ ጥበብ
