ሜይ 26፣ 2020
የፋሲካ ሰባተኛ ሳምንት ማክሰኞ
የዛሬ ንባባት
ኢየሱስ ዓይኖቹን ወደ ሰማይ አንሥቶ እንዲህ አለ፦ «አባት ሆይ፣ ሰዓቱ ደርሷል። ልጅህ አንተን ያከብር ዘንድ፣ ለልጅህ ክብርን ስጠው።» ዮሐንስ 17:1
ለወልድ ክብር መስጠት የአብ ተግባር ነው፤ ነገር ግን ሁላችንም ትኩረት ልንሰጠው የሚገባ ተግባርም ነው!
በመጀመሪያ፣ ኢየሱስ የሚናገርበት «ሰዓት» የስቅለቱ ሰዓት መሆኑን ልንገነዘብ ይገባል። ይህ በመጀመሪያ አሳዛኝ ወቅት ሊመስል ይችላል። ነገር ግን ኢየሱስ ከመለኮታዊ እይታ አንጻር የክብሩ ሰዓት እንደሆነ ያየዋል። የአብን ፈቃድ ፍጹም በሆነ ሁኔታ ስለፈጸመ፣ በሰማያዊው አባቱ ክብር የሚጎናጸፍበት ሰዓት ነው። ለዓለም ድኅነት ሲል ሞቱን በሙሉ ፈቃዱ ተቀበለ።
ይህንንም ከሰውኛ እይታችን አንጻር ልናየው ይገባል። ከዕለት ተዕለት ሕይወታችን አንጻር፣ ይህ «ሰዓት» ያለማቋረጥ ልንቀበለውና ፍሬ እንዲያፈራ ልናደርገው የምንችለው ነገር መሆኑን ማየት አለብን። የኢየሱስ «ሰዓት» ዘወትር በሕይወታችን ልንኖረው የሚገባ ነገር ነው። እንዴት? በሕይወታችን መስቀልን ያለማቋረጥ በመቀበል፣ ይህ መስቀልም ክብር የምንጎናጸፍበት ወቅት እንዲሆን በማድረግ ነው። ይህን ስናደርግ፣ መስቀሎቻችን ከመለኮታዊ እይታ አንጻር የሚታዩ ይሆናሉ፤ የእግዚአብሔር ጸጋ ምንጭ ይሆኑ ዘንድም መለኮታዊነትን ይላበሳሉ።
የወንጌል ውበት የሚገለጠው፣ የምንታገሠው መከራ ሁሉና የምንሸከመው መስቀል ሁሉ የክርስቶስን መስቀል ለመግለጥ ዕድል በመሆኑ ነው። መከራውንና ሞቱን በሕይወታችን በመኖር፣ ዘወትር ክብር እንድንሰጠው እርሱ ጠርቶናል።
ዛሬ፣ ስለምትታገሣቸው ችግሮች አሰላስል። እርሱ እንዲሠራባቸው ከፈቀድክለት፣ እነዚያ ችግሮች በክርስቶስ ውስጥ ቤዛ በሚያደርገው ፍቅሩ መካፈል እንደሚችሉ ዕወቅ።
ኢየሱስ ሆይ፣ መስቀሌንና ችግሮቼን ለአንተ አስረክባለሁ። አንተ እግዚአብሔር ነህ፤ ሁሉንም ነገር ወደ ክብር መለወጥ ትችላለህ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
ለመንፈስ ቅዱስ የሚቀርብ የዘጠኝ ቀን ጸሎት
ለጰንጠቆስጤ በመዘጋጀት የሚጸለይ
አምስተኛ ቀን – ማክሰኞ፣ ሜይ 26
የዕለቱ ቅዱስ – ቅዱስ ፊሊጶስ ኔሪ፣ ካህን
