१८ सप्टेंबर २०२५
सामान्य काळातील चोविसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने
पाओलो व्हेरोनेझे, सार्वजनिक मालकीतील कलाकृती, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
तो तिला म्हणाला, “तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे.” त्याच्याबरोबर जेवायला बसलेले इतर जण मनात म्हणाले, “पापांचीही क्षमा करणारा हा कोण?” पण तो त्या स्त्रीला म्हणाला, “तुझ्या श्रद्धेने तुझे तारण केले आहे; शांततेने जा.” लूक 7:48–50
येशू एका परुश्याच्या घरी जेवत असताना एक पापी स्त्री अचानक तिथे आली. येशूने हे प्रेमळ शब्द तिलाच उद्देशून म्हटले. परुश्याने तिला दोषी ठरवून तुच्छ लेखले, पण तिने त्याची पर्वा केली नाही. आपल्या पापांबद्दल दुःख झाल्यामुळे तिने येशूच्या पायांना सुगंधी तेल लावले आणि त्याच्यासमोर नम्र होऊन त्याचे पाय आपल्या अश्रूंनी धुतले व केसांनी पुसले.
या संवादाच्या शेवटी येशू तिच्याकडे पाहून म्हणतो, “तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे.” जेवायला बसलेल्यांची प्रतिक्रिया लक्षात घ्या. त्यांच्या मनात काय चालले होते, याची झलक आपल्याला मिळते. ते मनात म्हणाले, “पापांचीही क्षमा करणारा हा कोण?”
श्रद्धावान कुटुंबात जन्मलेल्या आणि त्या श्रद्धेत वाढलेल्या आपल्यासारख्या लोकांना देव क्षमा करतो, हे नेहमीच माहीत असते. लहानपणापासून आपल्याला हे शिकवले गेले. समेटाच्या संस्काराची तयारी करताना आपण याविषयी पुष्कळ शिकलो आणि आयुष्यभर या ना त्या स्वरूपात हा संदेश ऐकत आलो. पण कल्पना करा की आयुष्यभर तुम्ही देवाच्या क्षमेविषयी कधी ऐकले नाही, तिचा अनुभवही घेतला नाही, आणि मग एके दिवशी अचानक तुम्हाला तिचा अनुभव येतो. येशूने त्या पापी स्त्रीला क्षमा केली, तेव्हा त्याच्या ठायी पापक्षमेशी प्रथमच झालेल्या या भेटीत त्या लोकांना काय वाटले असेल, याची कल्पना करा. ते कदाचित थोडे गोंधळले असतील; पण इतर कोणत्याही भावनेपेक्षा देवाने जे केले त्याविषयी त्यांच्या मनात पवित्र आदर आणि विस्मय दाटून आला असेल. त्या पापी स्त्रीला आत येताना त्यांनी पाहिले, परुश्यांची तिला दोष देण्याची आणि तुच्छ लेखण्याची वृत्ती त्यांना जाणवली, तिने आपले दुःख आणि झालेली मानहानी व्यक्त करताना त्यांनी तिला पाहिले आणि मग येशूने तिला क्षमा केली, हेही त्यांनी पाहिले.
तुमच्या आणि इतरांच्या पापांची क्षमा होते, या देणगीचे तुम्हाला आश्चर्य वाटते का? की तुम्ही क्षमा गृहीत धरता? या स्त्रीच्या पापांची क्षमा झाली तेव्हा तेथील लोकांनी जो आदर आणि विस्मय व्यक्त केला, त्यातून देवाच्या दयेकडे आणि क्षमेकडे पाहण्याची आपली वृत्ती आपण तपासली पाहिजे. देवाच्या दयेविषयी त्या लोकांना वाटला तसाच विस्मय आपणही आपल्या मनात सतत जपला पाहिजे. क्षमा कधीही गृहीत धरू नये किंवा ती जीवनातली आणखी एक नेहमीची गोष्ट आहे असे समजू नये, यासाठी आपण प्रयत्न केले पाहिजेत. उलट, क्षमा ही असामान्य, सदैव नवी, सदैव गौरवशाली आणि कायम आदरयुक्त विस्मय जागवणारी देणगी आहे, हे आपण ओळखले पाहिजे.
येशूच्या या आरंभीच्या अनुयायांनी विस्मयाने उच्चारलेल्या शब्दांवर आज चिंतन करा: “पापांचीही क्षमा करणारा हा कोण?” हे चिंतन करताना, देवाने तुम्हाला देऊ केलेल्या क्षमेबद्दल तुमचे अंतःकरण गाढ कृतज्ञतेने भरू द्या. आपल्या पात्रतेमुळे नव्हे, तर देवाने उदारपणे दिलेली ही देणगी किती मोलाची आहे, याची जाणीव पुन्हा जागी करा. त्या कृतज्ञतेतून देवाच्या दयेविषयीचा तुमचा विस्मय सतत नवा होत राहू द्या.
हे क्षमाशील प्रभू, पापी माणसावरील तुझी दया आणि करुणा खरोखरच आदरयुक्त विस्मय जागवतात. माझ्यावर आणि तुझ्या सर्व अनुयायांवर इतके गहिरे प्रेम केल्याबद्दल तुझे आभार. तुझ्या अद्भुत दयेविषयीच्या पवित्र विस्मयाने माझे हृदय भरून टाक. तुझ्या क्षमेचे मला नेहमीच आश्चर्य वाटू दे आणि माझ्या जीवनात तिचा अनुभव घेताना माझे हृदय सदैव गाढ कृतज्ञतेने भरून जाऊ दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




