मराठी

अवघडल्यासारखे वाटणारे प्रसंग

३१ ऑक्टोबर २०२५
सामान्य काळातील तिसाव्या आठवड्याचा शुक्रवार
आजची वाचने

पिएर सुब्लेरास, सार्वजनिक क्षेत्रात, विकिमीडिया कॉमन्सच्या सौजन्याने

व्हिडिओ

एका शब्बाथ दिवशी येशू परुश्यांच्या एका प्रमुखाच्या घरी जेवायला गेला. तेथे जमलेले लोक त्याच्यावर बारकाईने लक्ष ठेवून होते. लूक 14:1

या प्रतिष्ठित परुश्याने येशूला आपल्या घरी जेवायला बोलावले आणि येशूने त्याचे आमंत्रण स्वीकारले. जेवायला जमलेले लोक “त्याच्यावर बारकाईने लक्ष ठेवून होते.” हा प्रसंग डोळ्यांसमोर आणणे फारसे कठीण नाही. अनोळखी लोकांनी भरलेल्या अशा मेजवानीचे आमंत्रण मिळाले आणि ते सगळे आपल्याकडे बारकाईने पाहत आहेत असे जाणवले, तर बहुतेकांना संकोच वाटेल आणि ते अगदी अवघडून जातील. पण येशू तिथे पूर्ण आत्मविश्वासाने आणि सुवार्ता सांगण्याच्या अढळ निर्धाराने गेला. या जेवणाच्या प्रसंगातून आणि त्यावेळी येशूने दाखवलेल्या वृत्तीतून आपल्याला एक गोष्ट शिकता येते: ज्या प्रसंगांत आपल्याला अवघडल्यासारखे वाटते, तेच प्रसंग खरे तर आपली श्रद्धा इतरांशी वाटून घेण्याच्या उत्तम संधी असतात.

आपल्या सर्वांवर कधी ना कधी अवघडल्यासारखे वाटणाऱ्या प्रसंगांना सामोरे जाण्याची वेळ येते. उदाहरणार्थ, एखाद्या दूरच्या नातेवाइकासाठी किंवा नव्या शेजाऱ्यासाठी आयोजित केलेल्या समारंभाचे आमंत्रण तुम्हाला मिळाले, अशी कल्पना करा. तिथे आपल्या ओळखीचे फार थोडे लोक असतील हे माहीत असूनही तुम्ही जायचे ठरवले. संकोची स्वभावाचे लोक सहसा तिथे गेल्यावर एखाद्या ओळखीच्या व्यक्तीला शोधतात आणि उरलेला सगळा वेळ तिच्याबरोबर घालवतात. पण येशूने काय केले ते पाहा. त्या जेवणाला आलेल्यांपैकी फार थोडे लोक त्याच्या ओळखीचे असावेत. निवांतपणे वेळ घालवावा, आनंद घ्यावा आणि नव्या लोकांशी मैत्री करावी, हा काही तिथे जाण्यामागचा येशूचा मुख्य हेतू नव्हता. उलट, ज्यांना त्याच्या तारणदायी संदेशाची गरज होती, त्यांना तो सांगणे हा त्याचा मुख्य हेतू होता. म्हणून तो अशा लोकांकडे गेला आणि त्याने आत्मविश्वासाने त्यांना तो संदेश सांगितला.

तुम्हाला लोकांत मिसळायला आणि नव्या लोकांना भेटायला आवडत असो किंवा अशा प्रसंगांची धास्ती वाटत असो, एक साधी गोष्ट लक्षात घ्या: असे प्रसंग म्हणजे आपली श्रद्धा इतरांशी वाटून घेण्याच्या उत्तम संधी. आपल्या प्रभूप्रमाणे तुम्हीही संकोच बाजूला ठेवून नव्या, अपरिचित प्रसंगांना सामोरे जाण्यास तयार असाल, तर अशा संधी किती भरपूर आहेत हे तुम्हाला हळूहळू दिसू लागेल. नवे प्रसंग आणि नव्या ओळखी यांतून सुवार्ता सांगण्याच्या नव्या संधी मिळतात. खरेच, नव्या मैत्री जोडण्याच्या आणि आनंदाने वेळ घालवण्याच्याही त्या संधी आहेत. पण सुवार्ता सांगण्याची मनापासून इच्छा असेल, तर आपली श्रद्धा कोणत्या ना कोणत्या प्रकारे इतरांशी वाटून घेण्यासाठी तुम्ही नेहमी नव्या संधी शोधाल.

आज सुवार्तेतील या साध्या प्रसंगावर चिंतन करा: येशू जेवायला गेला, तेथे अनेक जण त्याच्या ओळखीचे नव्हते, आणि त्यांच्याशी श्रद्धेविषयी बोलणे हा त्याचा हेतू होता. त्या जेवणात तुम्हीही आपल्या प्रभूबरोबर आहात, अशी कल्पना करा. तुम्हाला कसे वाटले असते? तुम्हाला संकोच वाटला असता आणि तुम्ही अवघडून गेला असता का? की सुवार्ता सांगण्याची संधी म्हणून तुम्ही त्या प्रसंगाकडे पाहिले असते? इतरांना सुवार्ता सांगण्यासाठी तुम्ही किती तळमळीने प्रयत्न करता, यावर चिंतन करा आणि या पवित्र कार्यासाठी पुन्हा स्वतःला समर्पित करा. प्रभूला सांगा की तो तुम्हाला जिथे पाठवेल, तिथे त्याच्या कार्याचे साधन होण्यास तुम्ही मनापासून तयार आहात. मग जीवनातल्या प्रत्येक नव्या आव्हानाकडे आणि अनुभवाकडे ख्रिस्ताचा तारणदायी संदेश इतरांपर्यंत पोहोचवण्याची नवी संधी म्हणून पाहण्याचा प्रयत्न करा.

हे माझ्या तारणाऱ्या प्रभू, तुझा तारणदायी संदेश सर्वदूर, पृथ्वीच्या टोकांपर्यंत पोहोचावा, अशी तुझी इच्छा आहे. आत्म्यांच्या तारणासाठी माझे अंतःकरण तळमळीने भरून टाक. मला भेटणाऱ्या प्रत्येकाला सुवार्ता सांगण्याची अढळ इच्छा मला दे. हे प्रिय प्रभू, तुझ्या इच्छेप्रमाणे माझा उपयोग कर, जेणेकरून ज्यांना गरज आहे त्यांच्यापर्यंत तुझे प्रेम आणि तुझी दया पोहोचेल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय