मराठी

दुःख सोसणारा मशीहा

25 सप्टेंबर 2026
सामान्य काळातील पंचविसाव्या आठवड्याचा शुक्रवार
आजचे धर्मग्रंथवाचन

प्रतिमा: अ‍ॅडोबी स्टॉक

व्हिडिओ

एकदा येशू एकांतात प्रार्थना करत होता आणि शिष्य त्याच्याबरोबर होते. त्याने त्यांना विचारले, “लोक मला कोण म्हणतात?” त्यांनी उत्तर दिले, “बाप्तिस्मा देणारा योहान; काही जण एलिया म्हणतात; तर काही जण म्हणतात, ‘प्राचीन संदेष्ट्यांपैकी एक पुन्हा उठला आहे.’” तेव्हा त्याने त्यांना विचारले, “पण तुम्ही मला कोण म्हणता?” पेत्राने उत्तर दिले, “देवाचा ख्रिस्त.” लूक 9:18–20

आजच्या शुभवर्तमानात एक निर्णायक क्षण येतो, जेव्हा येशूची खरी ओळख प्रकट होते. येशू एकांतात प्रार्थना करत असताना बारा शिष्य जवळच आहेत. तो त्यांना विचारतो, “लोक मला कोण म्हणतात?” त्यांची उत्तरे ऐकल्यावर तो त्यांनाच थेट विचारतो, “पण तुम्ही मला कोण म्हणता?” बारा शिष्यांच्या वतीने पेत्र जाहीर करतो, “देवाचा ख्रिस्त”—म्हणजे अभिषिक्त, ज्याच्या येण्याची इतका काळ वाट पाहिली जात होती तो मशीहा.

हे शब्द पेत्राच्या मुखातून येतात; पण आपल्या दैवी स्वभावाने हे सत्य पेत्राला प्रकट करणारा आणि त्याला आपल्या श्रद्धेची कबुली देण्यास प्रेरित करणारा येशूच आहे. येशूला स्वतःची ओळख स्वतःच जाहीर करता आली असती; पण तो पेत्राला श्रद्धेद्वारे हे सत्य प्रकट होण्यात सहभागी होण्याचे आमंत्रण देतो. पेत्राने उत्तर देताच येशूने “त्यांना दटावले आणि हे कोणालाही सांगू नका, अशी आज्ञा दिली.”

ही गोष्ट गुप्त का ठेवायची? हे सहज पटत नाही. येशू कोण आहे, हे सत्य सर्वदूर जाहीर व्हायला नको का? तरीही येशू आपल्या दैवी सुज्ञतेने त्यांना काही काळ मौन पाळायला सांगतो.

या मौनाचे कारण पुढच्याच शब्दांत स्पष्ट होते. मशीहा म्हणून आपले कार्य कशा स्वरूपाचे असेल, हे येशू लगेच उलगडू लागतो: “मनुष्यपुत्राला पुष्कळ दुःख सोसावे लागेल. वडीलधारी नेते, मुख्य याजक आणि शास्त्री त्याला नाकारतील; त्याला ठार मारले जाईल आणि तिसऱ्या दिवशी त्याला पुन्हा उठवले जाईल.” शिष्यांना अशी अपेक्षा नव्हती. संदेष्ट्यांनी मशीहाच्या आगमनाची भविष्यवाणी केली होती; पण अनेक यहुद्यांच्या कल्पनेत मशीहा हा असा सामर्थ्यवान नेता होता, जो इस्राएलला एकत्र आणील, रोमन सत्ता उलथवून टाकील आणि राज्याला पुन्हा पृथ्वीवरील वैभव मिळवून देईल.

येशू ती अपेक्षा मोडून काढतो. ख्रिस्त म्हणून तो आपले कार्य विजय मिळवून नव्हे, तर दुःखभोग, मृत्यू आणि पुनरुत्थान यांद्वारे पूर्ण करील, हे तो प्रकट करतो. तिसऱ्या दिवशी पुन्हा उठण्याच्या उल्लेखाने थोडी आशा जागी झाली असेल; पण त्याच्या दुःखभोगाची आणि मृत्यूची बातमी शिष्यांना खोलवर अस्वस्थ करणारी ठरली असेल. इतकेच नव्हे, तर आजच्या शुभवर्तमानानंतरच्या लगेचच येणाऱ्या वचनांत येशू बारा शिष्यांना सांगतो की, जो कोणी त्याच्यामागे येऊ इच्छितो, त्यानेही आपला क्रूस उचलला पाहिजे.

यशया संदेष्ट्याच्या वारंवार उद्धृत केल्या जाणाऱ्या उताऱ्यांपैकी एक नेमका याच रहस्यावर प्रकाश टाकतो: “कारण माझे विचार तुमचे विचार नाहीत, आणि तुमचे मार्ग माझे मार्ग नाहीत—हा प्रभूचा संदेश आहे. कारण आकाश पृथ्वीहून जसे उंच आहे, तसे माझे मार्ग तुमच्या मार्गांहून उंच आहेत आणि माझे विचार तुमच्या विचारांहून उंच आहेत” (यशया 55:8–9).

हे सत्य जीवनाच्या अनेक अंगांना लागू होते; पण येशूच्या दुःखभोगाच्या आणि त्यातील आपल्या सहभागाच्या बाबतीत ते विशेष महत्त्वाचे आहे. विजय मिळवणाऱ्या मशीहाची अपेक्षा करणाऱ्या त्या काळच्या यहुद्यांप्रमाणे आपणही ख्रिस्ताचे अनुसरण केले की आपले दुःख दूर होईल, असा चुकीचा समज करून घेऊ शकतो. पण तसे नाही. उलट, दुःखातून आपल्यामध्ये आणि आपल्या माध्यमातून कोणते अधिक मोठे भले घडू शकते, हे देवाला दिसते; म्हणून तो अनेकदा दुःखाला मुभा देतो. ख्रिस्ताच्या दुःखभोगामुळे दुःखाचेही उद्धारकार्य घडवणारे रूप प्रकट झाले आहे. आता ख्रिस्ताशी एकरूप होऊन आपण ते स्वीकारतो, तेव्हा त्यात मोठे सामर्थ्य असते.

आज या धक्कादायक सत्यावर चिंतन करा: ख्रिस्ताचे अनुसरण केल्याने आपल्या जीवनातून क्रूस नाहीसा होत नाही; उलट, तो आपल्याला उचलावा लागतो. येशूच्या अनेक शिष्यांप्रमाणे देवाविषयी आणि त्याच्या जीवनात व कार्यात आपल्या सहभागाविषयी तुमच्याही काही चुकीच्या अपेक्षा आहेत का, याचा विचार करा. आपल्या दुःखभोगात अधिक खोलवर सहभागी होत जगण्यास आणि अशा रीतीने स्वतःचा क्रूस वाहण्यास देव तुम्हाला कोणत्या प्रकारे बोलावत आहे? तुमची दुःखे आणि तुमचे क्रूस तुम्हाला तुमच्या आनंदातील अडथळे वाटतात, की अधिक पवित्र होण्याची साधने? देवाचे मार्ग स्वीकारणे अनेकदा कठीण जाते; पण कालांतराने आणि प्रार्थनेतून आपल्याला क्रूस आणि त्याचे गौरवशाली फळ समजू लागते. तुमच्या मशीहाने तुमच्यासाठी तयार केलेल्या वाटेने चालायला भिऊ नका.

हे दुःख सोसणाऱ्या माझ्या प्रभू, तूच ख्रिस्त, मशीहा, जिवंत देवाचा पुत्र आहेस. राष्ट्रे जिंकण्यासाठी किंवा पृथ्वीवर राज्य स्थापन करण्यासाठी नव्हे, तर पाप आणि मृत्यू यांच्यावर विजय मिळवण्यासाठी तू मानवी स्वभाव धारण केलास. तुझ्या दुःखभोगात, मृत्यूत आणि पुनरुत्थानात मला सहभागी करून घे. तू कोण आहेस हे जाणण्यापुरतेच मी थांबू नये, तर दररोज माझा क्रूस उचलून आणि तुझ्या पावलांवर पाऊल ठेवून मी तुझ्याशी एकरूप होऊन जगावे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

लिझ्येची संत थेरेस – ‘छोटे फूल’ – हिची नोव्हेना
चौथा दिवस – २५ सप्टेंबर


आमच्या यूट्यूब चॅनलचे सदस्य व्हा!
नवीन सामग्री प्रसिद्ध झाल्यावर सूचना मिळवा.

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय