1 ऑक्टोबर 2026
बाल येशूची संत तेरेझा, कुमारी व ख्रिस्तसभेची धर्मपंडिता — स्मृतिदिन
आजची वाचने
सामान्य काळातील सव्विसाव्या आठवड्याच्या गुरुवारची वाचने
शिष्यांना पाठवणे, कलाकार: लॉरेन्स ओपी, CC BY-NC-ND 2.0.
व्हिडिओ
येशूने आणखी बहात्तर शिष्य नेमले आणि ज्या ज्या नगरांत व ठिकाणी तो स्वतः जाणार होता, तेथे त्याने त्यांना दोघादोघांनी आपल्यापुढे पाठवले. तो त्यांना म्हणाला, “पीक भरपूर आहे, पण मजूर थोडे आहेत; म्हणून पिकाच्या मालकाला विनंती करा की त्याने आपल्या पिकाच्या कापणीसाठी मजूर पाठवावेत. जा; पाहा, लांडग्यांमध्ये कोकरांना पाठवावे तसे मी तुम्हाला पाठवत आहे.” लूक 10:1–3
आपले ख्रिस्ती कर्तव्य अस्सलपणे आणि निष्ठेने पार पाडण्याचा एक खात्रीचा मार्ग म्हणजे इतरांशी ऐक्य राखून शुभवर्तमानाची घोषणा करणे. ख्रिस्ताचा शिष्य कधीही एकट्याने हे कार्य करत नाही. केवळ आपल्याला वैयक्तिकरीत्या काही प्रेरणा मिळाली किंवा एखादी गोष्ट उमगली म्हणून आपण ख्रिस्ताचे कार्य करत नाही; ते आपण चर्चच्या सहवासात करतो. आपण ज्याची घोषणा करतो ते शुभवर्तमान आपले स्वतःचे नाही. त्याचा उगम देवामध्ये आहे. पवित्र परंपरेतून ते आपल्यापर्यंत पोहोचले आहे आणि ते संपूर्ण चर्चकडे सोपवण्यात आले आहे.
येशूने बहात्तर शिष्यांना पाठवले तेव्हा त्याने त्यांना दोघादोघांच्या गटाने पाठवले. याला धर्मशास्त्राच्या आणि पवित्र शास्त्राच्या दृष्टीने सखोल अर्थ होता. मोशेच्या नियमानुसार, एखादी गोष्ट खरी ठरवण्यासाठी दोन किंवा तीन साक्षीदारांची साक्ष आवश्यक होती (पाहा अनुवाद 19:15). यहुदी समाजात हा नियम सर्वपरिचित होता आणि परंपरेने न्यायालयीन प्रकरणांत तो लागू केला जात असे. पण येशूने या नियमाला अधिक व्यापक अर्थ दिला: शुभवर्तमानाच्या घोषणेची विश्वासार्हता दृढ करण्यासाठी त्याने त्याचा उपयोग केला. दोन शिष्यांनी एकत्र येऊन शुभवर्तमानातील सत्याची साक्ष दिली, तर त्यांच्या बोलण्याला त्या प्राचीन परंपरेला साजेसे नैतिक आणि आध्यात्मिक बळ लाभत असे. शिवाय, जेव्हा आपण चर्चशी ऐक्य राखून बोलतो आणि इतर विश्वासू साक्षीदारांच्या साथीने कार्य करतो, तेव्हा आपले शुभवर्तमानप्रसाराचे कार्य सहज विकृत होऊ शकणारा एकाकी आवाज न राहता देवाच्या वचनाचा सुस्वर प्रतिध्वनी बनते.
आपल्या प्रभूने स्वतःही हे तत्त्व पाळले. येशू स्वतःच्या अधिकाराने बोलतो, असा आक्षेप परुश्यांनी घेतला तेव्हा त्याने उत्तर दिले, “मी स्वतःच्या वतीने साक्ष दिली, तरी माझ्या साक्षेची सत्यता पडताळता येते… मी स्वतःच्या वतीने साक्ष देतो आणि ज्याने मला पाठवले तो पिताही माझ्या वतीने साक्ष देतो” (पाहा योहान 8:14, 18). येशू स्पष्ट करतो की तो एकटाच बोलत नाही; पिताही त्याच्या वतीने साक्ष देतो. अशा रीतीने, देवाचा पुत्रही पृथ्वीवरील आपल्या कार्यात नम्रपणे इतरांच्या साथीने साक्ष देण्याचा आदर्श घालून देतो.
शुभवर्तमानातील सत्याची साक्ष देण्याच्या आपल्या कर्तव्याचा विचार करा. येशूने याआधी पाठवलेले बारा प्रेषित हे चर्चच्या बिशपांचे प्रतिनिधित्व करतात. प्रेषितीय उत्तराधिकारात सहभागी असल्यामुळे हे बिशप ख्रिस्ताच्या कार्याचा पाया आहेत. आजच्या शुभवर्तमानातील बहात्तर जण ख्रिस्ताच्या प्रत्येक शिष्याचे प्रतिनिधित्व करतात; त्यात आज आपल्यापैकी प्रत्येकाचाही समावेश आहे. शिष्यत्व म्हणजे येशूवर वैयक्तिक भक्ती ठेवून त्याच्या शिकवणीनुसार त्याच्या पावलांवर चालणे एवढेच नव्हे. त्याने आपल्याला दिलेली कामगिरी स्वीकारून त्याच्या सांगण्यावरून जाणे, हाही शिष्यत्वाचा भाग आहे. शुभवर्तमान स्वीकारून जिवंत श्रद्धा आणि प्रार्थनेतून ते अंतःकरणात रुजवल्यावर, आपण स्वीकारलेल्या सत्याची साक्ष देण्यासाठी ख्रिस्त आपल्याला पाठवेल. हा पर्याय नाही; ते आवश्यक आहे.
हे कर्तव्य तुम्ही कितपत पार पाडता? आपली श्रद्धा ही केवळ वैयक्तिक बाब आहे आणि ती आपल्यापुरतीच ठेवावी, असा गैरसमज कधी कधी होतो. पण श्रद्धा आपल्यापुरती ठेवायची नसते. ती इतरांपर्यंत पोहोचवली पाहिजे. आपण शिष्य असू, तर शुभवर्तमानाचे प्रचारकही आहोत.
शुभवर्तमानाचे प्रचारक होणे म्हणजे गावोगावी फिरून उपदेश आणि शिक्षण देण्याच्या प्रेषितकार्यात पूर्णवेळ वाहून घेणेच असे नाही. बहुतेकांसाठी शुभवर्तमानाचा प्रसार दैनंदिन जीवनातच घडतो—कुटुंबात, कामाच्या ठिकाणी, शेजारपाजारी आणि सामाजिक वावरात. याचा अर्थ आपली श्रद्धा प्रामाणिकपणे जगणे, प्रेमभावाने सत्य सांगणे आणि आपल्या शब्दांतून तसेच कृतीतून ख्रिस्ताचे तेज प्रकट करणे. शुभवर्तमानाची साक्ष देणे अवघड वाटले, ते लोकांना रुचले नाही किंवा त्यांनी ते नाकारले, तरीही साक्ष देण्यास तयार राहणे आणि ते करताना इतर श्रद्धावंतांशी ऐक्य राखणे, हाही त्याचा भाग आहे.
देव तुमच्याकडून जशी अपेक्षा करतो, तशी तुम्ही सत्याची साक्ष देत आहात का, यावर आज चिंतन करा. ख्रिस्ताने तुम्हाला पाठवले आहे, हा सन्मान आणि त्यासोबत येणारी जबाबदारी तुम्ही स्वीकारली आहे का? लांडग्यांमध्ये जाणाऱ्या कोकराच्या धैर्याने पुढे जाण्याचा निश्चय करा. एकट्याने नव्हे, तर सदैव ख्रिस्ताशी आणि त्याच्या चर्चशी ऐक्य राखून, जवळ आलेल्या देवाच्या राज्याची साक्ष द्या. असे केल्याने इतरांना आशीर्वाद तर मिळतीलच, पण तुमची श्रद्धाही दृढ होईल आणि देवाशी तुमचे ऐक्य अधिक गहिरे होईल.
हे माझ्या प्रभू, हे जिवंत वचना, तुझा आवाज पृथ्वीच्या टोकापर्यंत पोहोचला पाहिजे, जेणेकरून तुझे गूढ शरीर असलेल्या चर्चच्या सदस्यांद्वारे अनेक जण तुझ्याकडे ओढले जातील. हे प्रिय प्रभू, मला तुझ्या जवळ घे. माझी तयारी झाली की, तारण देणाऱ्या तुझ्या वचनातील सत्याची साक्ष देण्यासाठी मला इतरांसोबत पाठव. मला तुझ्या कृपेचे साधन बनव, जेणेकरून माझ्या साक्षीद्वारे तू अनेक आत्म्यांना तुझ्या शाश्वत राज्याच्या वैभवात आणशील. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजच्या संत – बाल येशूची संत तेरेझा, कुमारी व ख्रिस्तसभेची धर्मपंडिता — स्मृतिदिन
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन





