15 lipca 2022
Piątek XV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Św. Bonawentury, biskupa i doktora Kościoła — wspomnienie
„Gdybyście zrozumieli, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary, nie potępialibyście niewinnych”. Mateusz 12:7
Apostołowie Jezusa byli głodni i idąc drogą, zrywali kłosy, aby zaspokoić głód. Z tego powodu faryzeusze potępili Apostołów za czynienie w szabat tego, co ich zdaniem było „niedozwolone”. Twierdzili, że zrywanie kłosów podczas drogi uznawano za „pracę”, a zatem Apostołowie naruszyli prawo nakazujące odpoczynek w szabat.
Naprawdę? Czy faryzeusze rzeczywiście uważali, że Apostołowie zgrzeszyli, zrywając po drodze kłosy, aby zaspokoić głód? Miejmy nadzieję, że nietrudno nam dostrzec absurdalność i nieracjonalność tego potępienia. Apostołowie nie zrobili nic złego, a mimo to zostali potępieni. Byli „niewinni”, jak podkreśla Jezus.
Jezus odpowiada na nieracjonalność faryzeuszy, przypominając im słowa Pisma: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”. Wskazuje też, że Apostołowie zostali niesłusznie potępieni, ponieważ faryzeusze nie rozumieją tego fragmentu ani zawartego w nim Bożego nakazu miłosierdzia.
Przykazanie odpoczynku w szabat pochodziło od Boga. Nie było jednak wymogiem ustanowionym dla niego samego. Nie był to jakiś przepis prawny, którego samo ścisłe przestrzeganie w jakiś sposób oddawało cześć Bogu. Odpoczynek szabatu był przede wszystkim darem Boga dla ludzkości, ponieważ Bóg wiedział, że potrzebujemy odpoczynku i odnowy sił. Wiedział, że co tydzień potrzebujemy czasu, by zwolnić, w szczególny sposób oddać Mu cześć i cieszyć się towarzystwem innych. Faryzeusze jednak zamienili odpoczynek szabatu w ciężar. Uczynili z niego surowy, legalistyczny obowiązek, który w żaden sposób nie przynosił Bogu chwały ani nie pokrzepiał ludzkiego ducha.
Jedną z kluczowych prawd, których możemy nauczyć się z tego fragmentu, jest to, że Bóg wzywa nas do odczytywania Jego prawa w świetle miłosierdzia. Miłosierdzie zawsze nas pokrzepia, podnosi na duchu i napełnia nową energią. Pobudza nas do oddawania czci Bogu i napełnia nadzieją. Miłosierdzie nie nakłada na nas ciężkiego brzemienia legalizmu; przeciwnie, Boże miłosierdzie i prawo wspólnie odnawiają nasze siły i nas pokrzepiają.
Zastanów się dziś, jak patrzysz na Boże przykazania i Jego prawo. Czy widzisz w nim legalistyczny i uciążliwy wymóg? Czy też dostrzegasz w nim błogosławieństwo Bożego miłosierdzia, które ma ulżyć twojemu brzemieniu?
Mój miłosierny Panie, pomóż mi kochać Twoje prawo. Pomóż mi naprawdę widzieć je w świetle Twojego miłosierdzia i Twojej łaski. Niech pokrzepia mnie wszystko, co nakazujesz, i niech podnosi mnie Twoja wola. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia: Święty Bonawentura
Ilustracja główna: James Tissot, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}