புதன்கிழமை, மார்ச் 6, 2019
ஆண்டவரே, இரக்கமாயிரும்; ஏனெனில் நாங்கள் பாவம் செய்தோம். திருப்பாடல் 51
இரக்கம். எல்லாவற்றின் மையமும் இதுவே. தவக்காலத்தைத் தொடங்கும் நாம், இரக்கத்தை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்வதிலிருந்து தொடங்குவது மிகவும் நல்லது.
தவக்காலத்தைப் பற்றி நினைக்கும்போது, பல வேளைகளில் ஒருவித அச்சத்துடனேயே அதை நினைக்கிறோம். “நான் எதையாவது விட்டுவிட வேண்டுமே” என்று அடிக்கடி எண்ணுகிறோம். ஆனால், நம் எண்ணம் இதுவாக இருந்தால், தவக்காலத்தின் உண்மையான நோக்கத்தை நாம் தவறவிடுகிறோம். நான் எதையாவது “கட்டாயம்” விட்டுவிட வேண்டுமா? இதற்கு ஆம் என்றும் இல்லை என்றும் சொல்லலாம். கடவுள் இதை விரும்புகிறார் என்பதும், தன்னொறுப்பு மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாட்டின் இந்தப் பயிற்சியைத் தமது திருஅவை வழியாக நமக்கு எடுத்துரைத்திருக்கிறார் என்பதும் உண்மையே. ஆனால், இது ஒரு சுமையை நம்மீது சுமத்துவதைவிட, அருளைப் பெறுவதற்கான அழைப்பாகவே இருக்கிறது.
எதையாவது விட்டுவிடுவது என்பது உண்மையில் கடவுளின் அளவற்ற இரக்கத்திற்குள் இன்னும் ஆழமாக நுழைவதற்காகவே. நம்மைக் கட்டிப்போடும் அனைத்திலிருந்தும் விடுதலை பெறுவதே அதன் நோக்கம்; நாம் ஆழமாகத் தேடும் புதிய வாழ்வை அனுபவிக்க அது நமக்கு உதவுகிறது. எதையாவது விட்டுவிடுவது என்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட உணவையோ பானத்தையோ தவிர்ப்பது போன்ற எளிய செயலாக இருக்கலாம். அல்லது, ஓரளவு தன்னொறுப்பு தேவைப்படும், மனமுவந்து செய்யும் எந்தச் செயலாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் இது நல்லதே! ஏன்? ஏனெனில் இது நம் ஆன்மாவையும் மனவுறுதியையும் வலுப்படுத்துகிறது. கடவுளுக்கு முழுமையாக ‘ஆம்’ என்று சொல்ல இன்னும் உறுதியாக இருக்கும்படி நம்மை வலுப்படுத்துகிறது.
வாழ்வில் பல வேளைகளில் நம் உணர்ச்சிகளும் ஆசைகளும் நம்மைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இதையோ அதையோ பெற வேண்டும், இதையோ அதையோ செய்ய வேண்டும் என்ற உந்துதல் நமக்கு எழுகிறது; அந்த உந்துதல்களோ ஆசைகளோ நம்மைக் கட்டுப்படுத்த நாம் அடிக்கடி இடமளிக்கிறோம். தன்னொறுப்பைப் பழகுவது, நம் சீரற்ற நாட்டங்களால் நாம் கட்டுப்படுத்தப்படுவதற்குப் பதிலாக, அவற்றைக் கட்டுப்படுத்த நம்மை வலுப்படுத்துகிறது. இது உணவுக்கும் பானத்திற்கும் மட்டுமல்ல, இன்னும் பலவற்றிற்கும் பொருந்தும். நம் நற்பண்பு வாழ்வு, குறிப்பாக நம் பிறரன்பு உட்பட, வாழ்வின் பல அம்சங்களுக்கும் இது பொருந்துகிறது.
இரக்கத்தின் மையம் அன்பே. நாம் எவ்வாறு அன்பு செய்ய வேண்டுமெனக் கடவுள் விரும்புகிறாரோ, அவ்வாறு அன்பு செய்வதே இரக்கம். அன்பு நம்மை முழுவதும் ஆட்கொண்டு வழிநடத்தத் தடையின்றி இடமளிப்பதே அது. இறுதியில், அன்பு செய்வது ஒன்றே நம் விருப்பமாக இருக்கும். இத்தகைய பழக்கத்தை நம் வாழ்வில் வளர்த்துக்கொள்வது கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால், அதுவே நம் மகிழ்ச்சிக்கும் நிறைவுக்கும் ஊற்றாக இருக்கிறது.
குறிப்பாக, இரக்கம் என்பது, ஒருவகையில், அதைப் பெறத் தகுதியற்ற ஒருவருக்குச் செய்யப்படும் அன்புச் செயலாகும். அன்பின் தூண்டுதலால் மட்டுமே இலவசமாக வழங்கப்படும் கொடை அது. கடவுள் நமக்கு வழங்கும் அன்பும் இதுவே. கடவுளின் அன்பு முழுவதும் இரக்கமே. அந்த இரக்கத்தை நாம் பெற விரும்பினால், நாமும் அதை வழங்க வேண்டும். அதை வழங்க விரும்பினால், இரக்கம் காட்டுவதற்கு ஏற்ற மனநிலையை நம்மில் உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். நமது சிறு தன்னொறுப்புச் செயல்கள் இதற்கு ஓரளவு உதவுகின்றன.
எனவே, இந்தத் தவக்காலத்தைச் சிறப்பானதாக்குங்கள். ஆனால், தவக்காலத் தியாகங்கள் சுமையானவை என்ற எண்ணத்திலேயே நின்றுவிடாதீர்கள். கடவுள் நமக்கு வழங்க விரும்பும் வாழ்வை நோக்கிச் செல்லும் பாதையில் அவை இன்றியமையாத ஓர் அங்கமாக இருக்கின்றன.
ஆண்டவரே, இந்தத் தவக்காலம் என் வாழ்வில் உண்மையாகவே பலனளிப்பதாக அமையட்டும். நீர் எனக்கு வழங்க விரும்பும் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வது எனக்கு அருளாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கட்டும். இயேசுவே, நான் உண்மையாகவே உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அறிமுகம்: சிலுவையடியில் 40 நாட்கள்: நம் புனித அன்னையின் இதயத்திலிருந்து ஓர் அன்புப் பார்வை
