ஞாயிறு, மார்ச் 10, 2019
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு, ஆண்டு C
தூய ஆவியால் நிறைந்த இயேசு, யோர்தானிலிருந்து திரும்பி வந்து, நாற்பது நாள்கள் அலகையால் சோதிக்கப்படுவதற்காக ஆவியால் பாலைநிலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். லூக்கா 4:1-2
இயேசுவுக்கு இது எவ்வளவு வேதனையான அனுபவம்! இதைப் பற்றி உண்மையாகச் சிந்தித்தால், இதைப் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கலாம்… குறைந்தபட்சம் தொடக்கத்திலாவது.
இறைமகனும், மெசியாவும், அண்டத்தைப் படைத்தவரும், மாபெரும் “நானே இருக்கிறேன்” என்பவரும், அதிபுனித மூவொரு கடவுளின் இரண்டாம் ஆளுமாகிய இயேசு, பாலைநிலத்தில் நாற்பது நாள்கள் துன்புறுகிறார்; அங்கே அலகையால் சோதிக்கப்படுகிறார்; காட்டு விலங்குகளிடையே வாழ்கிறார். அவர் ஏன் இப்படிச் செய்ய வேண்டும்? தந்தையாகிய கடவுள் ஏன் இதை அனுமதிக்க வேண்டும்? அதுமட்டுமல்ல, வேதனைமிக்க இந்த 40 நாள்களை அனுபவிக்க இயேசுவைப் பாலைநிலத்திற்குத் துரத்தியவரே தூய ஆவியார்தான் என்று சொல்லப்படுகிறது!
இயேசு தமது மனித வாழ்வில் தாங்கிக்கொண்ட அனைத்தையும், அவர் அனுபவித்த துன்பங்கள் அனைத்தையும் குறித்து நாம் சிந்திப்பது அரிதாக இருக்கலாம். ஆம், சில வேளைகளில் அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டதைப் பற்றி நாம் சிந்திக்கிறோம். ஆனால், அவர் உயிர்த்தெழுந்தார் என்று நாம் அறிந்திருப்பதால், அந்தத் துன்பம்கூடப் பல நேரங்களில் நம் கவனத்தை விட்டு மறைந்துவிடுகிறது. அவர் தமது வாழ்நாள் முழுவதும் அனுபவித்த துன்பங்களை நாம் எளிதில் கவனிக்கத் தவறிவிடலாம். தமது மனித இயல்பில் அவர் இவை அனைத்தையும் ஏன் அனுபவித்தார் என்பதையும் நாம் எளிதில் கவனிக்கத் தவறிவிடலாம்.
அப்படியானால், இவை அனைத்திற்கும் பொருள் என்ன? நம் அனைவர்மீதும் கொண்ட அன்புதான். நம் வாழ்வில் நேரிடும் எல்லா வகையான இன்னல்களையும் மனிதத் துன்பங்களையும் தாங்கிக்கொள்ள முன்வரும் அளவுக்குக் கடவுள் நம்மை அன்புசெய்கிறார் என்பதுதான் இதன் பொருள். நம்மை நேருக்கு நேர் பார்த்து, “ஆம், நீ அனுபவிப்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன்… உண்மையாகவே புரிந்துகொள்கிறேன்” என்று கடவுளால் சொல்ல முடிகிறது என்பதுதான் இதன் பொருள். இதுவே அன்பு. நம் வலுவின்மைகளையும் வேதனையையும் கடவுளே அனுபவிக்க முன்வரும் அளவுக்கு ஆழமான அன்பு இது. நாம் இருக்கும் அந்த நிலையிலேயே நம்மைச் சந்திக்கவும், நாம் எதை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தாலும் அதன் நடுவில் நமக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், அதிலிருந்து நம்மை மென்மையாகத் தூக்கி, அவர் நமக்காக ஆயத்தம் செய்துள்ள புதிய வாழ்வுக்கு அழைத்துச் செல்லவும் அவர் இவ்வாறு முன்வந்தார். மீண்டும் சொல்கிறேன், இதுவே அன்பு!
ஆவியானவர் இயேசுவைப் பாலைநிலத்திற்கு “அழைத்துச் சென்றார்” (மத்தேயுவின் பதிவில்); “விரட்டிச் சென்றார்” என்றுகூடக் கூறப்படுகிறது (மாற்குவின் பதிவில்). இந்த அனுபவம் கடவுளின் திட்டமும் திருவுளமுமாக இருந்தது என்பதை இது நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. ஏதோ ஒரு விசித்திரமான தற்செயல் நிகழ்வால் இயேசுவின்மீது இது திணிக்கப்படவில்லை. இது துரதிர்ஷ்டமோ, வருந்தத்தக்க, பொருளற்ற மனிதத் துன்பமோ அல்ல. மாறாக, இது ஒரு நோக்கத்திற்காக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட துன்பம். ஓர் இலக்குடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட துன்பம். நாம் அனுபவிக்கும் அனைத்தையும், நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அனைத்தையும் தாமும் அனுபவித்து ஏற்றுக்கொள்வது அந்த நோக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
வாழ்வில் சோதனை என்பது உண்மையானது. அது நமது வீழ்ச்சியுற்ற மனித இயல்பின் விளைவு. அது நமது பலவீனத்திலிருந்து மட்டுமல்ல, தீயோனிடமிருந்தும் வருகிறது. சோதனை ஒரு பெரும் சுமையாக இருந்து, உணர்வுகளிலும் மனதிலும் கடும் வேதனையை ஏற்படுத்தக்கூடும். சோதனைக்கு இடங்கொடுக்கும்போது, அது இன்னும் ஆழமான ஆன்மிக வேதனையை ஏற்படுத்துகிறது. பாலைநிலத்தில் வந்த சோதனைகளுக்கு இயேசு ஒருபோதும் இடங்கொடுக்கவில்லை; தமது வாழ்வின் வேறு எந்த நேரத்திலும் அவர் சோதனைகளுக்கு இடங்கொடுக்கவில்லை. ஆனால் அவர் அவற்றைத் தாங்கிக்கொண்டு, அவற்றால் துன்புற்றார்.
ஒவ்வொரு நாளும் நாம் எத்தகைய சோதனைகளை எதிர்கொண்டாலும், அவற்றின் நடுவில் அவர் நம் வலிமையாகவும் ஊக்கமாகவும் இருக்க முடியும் என்பதை இது நமக்குச் சொல்கிறது. சில நாள்களில், நம் பாவங்களின் பாலைநிலத்திற்குத் துரத்தப்பட்ட ஒருவரின் தனிமையையும் தனித்துவிடப்பட்ட நிலையையும் நாம் உணரலாம். நமது சீர்குலைந்த ஆசைகள் என்னும் காட்டு விலங்குகள் நம்மை மேற்கொள்வதுபோல் நாம் உணரலாம். தீயவன் தன் விருப்பப்படி நம்மை ஆட்டிப்படைப்பதுபோல் நாம் உணரலாம். இயேசுவும் இவ்வாறே உணர்ந்தார். தமது மனித இயல்பில் இதை அனுபவிக்க அவர் சுதந்திரமாகத் தம்மையே அனுமதித்தார். தந்தையின் திருவுளமும் தூய ஆவியாரின் செயலுமே அவரை இந்த அனுபவத்திற்கு இட்டுச் சென்றன.
இந்தக் காரணங்களால்தான், உங்களுக்குள் இருக்கும் இந்தப் பாலைநிலத்தில் உங்களைச் சந்திக்க இயேசுவாலேயே முடியும். உங்களுக்காகக் காத்திருந்து, உங்களைத் தேடி, உங்களை அழைத்தவாறு அவர் அங்கே இருக்கிறார். நீங்கள் அனுபவிக்கும் எதுவாயினும், எல்லாவற்றின் நடுவிலும் அவர் இருக்கிறார். இந்தப் பாலைநிலச் சோதனையை வென்ற அவரே உங்களை மென்மையாக வெளியே வழிநடத்துவார். உங்களைச் சந்தித்து, உங்களை மீண்டும் அழைத்துவரவே அவர் பாலைநிலத்திற்குச் சென்றார். இந்தப் பாலைநிலத்தில் வானதூதர்கள் இயேசுவுக்குப் பணிவிடை செய்ததுபோலவே, உங்களுக்கும் பணிவிடை செய்ய அந்த வானதூதர்களை அவர் அனுப்புகிறார்.
எனவே, இப்போது உங்கள் வாழ்வில் உள்ள “பாலைநிலம்” ஒரு சிறிய கலக்கமாக இருந்தாலும் சரி, முழுமையான நம்பிக்கையின்மைக்கு எதிரான போராட்டமாக இருந்தாலும் சரி, இயேசு உங்களைச் சந்தித்து, அதிலிருந்து உங்களை வெளியே கொண்டுவர விரும்புகிறார். அவர் ஒரே முறையில் என்றென்றைக்குமாகப் பாலைநிலத்தை வென்றுவிட்டார்; உங்கள் வாழ்வில் உள்ள எந்தப் பாலைநிலத்தையும் அவரால் வெல்ல முடியும்.
ஆண்டவரே, என்மீது நீர் கொண்டுள்ள நிறைவான அன்பை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். எல்லாத் துன்பங்களையும் தாங்கிக்கொள்ளவும், எல்லாத் துன்பங்களையும் புரிந்துகொள்ளவும், என் அக வறட்சியிலிருந்தும் வேதனையிலிருந்தும் என்னை வெளியே கொண்டுவரவும் தயாராக இருக்கும் அளவுக்கு நீர் என்னை அன்புசெய்கிறீர் என்று நம்புகிறேன். என் ஆன்மாவின் பாலைநிலத்திற்குள் நீர் உந்திச் செல்லப்படுவதற்கு நான் இடமளிப்பேனாக. அங்கே நான் உம்மைச் சந்திக்கும்போது, குளிர்ச்சியும் புத்துணர்ச்சியும் தரும் நீர்நிலைகளுக்கு நீர் என்னை வழிநடத்த அனுமதிப்பேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையின் அடியில் 40 நாள்கள்: சிந்தனை நான்கு – ஆன்மிக நட்பு>>>
தவக்காலத்திற்கான மேலும் பல வளங்கள்>>>
