ஞாயிறு, மார்ச் 17, 2019
தவக்காலத்தின் இரண்டாம் ஞாயிறு
புனித பேட்ரிக், ஆயர் – விருப்ப நினைவு

பேதுரு இயேசுவிடம், “போதகரே, நாம் இங்கே இருப்பது நல்லது; உமக்கு ஒன்றும், மோசேக்கு ஒன்றும், எலியாவுக்கு ஒன்றுமாக மூன்று கூடாரங்களை அமைப்போம்” என்றார். லூக்கா 9:33
பேதுரு பேருவகை கொண்டார்; ஒருவேளை இதுவரை அவர் அனுபவித்திராத அளவுக்குப் பேருவகை அடைந்திருக்கலாம். உண்மையில், அவர் பேருவகை கொண்டார் என்று சொல்வதுகூட அவரது அனுபவத்தை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாது. அவர் வியப்பில் ஆழ்ந்து தன்னையே மறந்தார் என்று சொல்வது இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கலாம்! ஏன் இவ்வாறு நிகழ்ந்தது? ஏனெனில், கடவுளின் மாட்சியையும் மகிமையையும் மிகச் சிறிதளவு காணும் வாய்ப்பு அப்போதுதான் அவருக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்தது!
இதுவே இயேசுவின் உருமாற்றம். இயேசு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரை அழைத்துக்கொண்டு, அவர்களுடன் உயர்ந்த மலை ஒன்றின்மேல் ஏறிச் சென்றார். என்ன நிகழப்போகிறது என்பது இந்த மூன்று திருத்தூதர்களுக்கும் சிறிதும் தெரியவில்லை. வழியில் செல்லும்போது, ஏன் இந்த மலையின்மேல் ஏறிச் செல்ல வேண்டும் என்று எண்ணி, அவர்கள் உள்ளுக்குள் குறைப்பட்டுக்கொண்டிருந்திருக்கலாம். ஆனால், அந்த மலை விண்ணகத்தை நோக்கிய நமது மேல்நோக்கிய பயணத்தின் அடையாளமாக இருக்கிறது. அங்கு செல்வதற்கு ஒருமுகக் கவனமும் ஆர்வமும், அர்ப்பணிப்பும் மனவுறுதியும் தேவை. அது உயரமான ஓர் இடம்; வாழ்வின் வழக்கமான நிகழ்வுகளிலிருந்து விலகிய ஓர் இடம்.
இவ்வாறு அவர்கள் சிரமப்பட்டு மலையின்மேல் ஏறிக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரெனத் திகைப்பிலும் வியப்பிலும் நின்றுவிட்டார்கள். அவர்கள் கண்முன்னே இயேசு மாட்சியுடன் உருமாறியிருப்பதைக் கண்டார்கள். அவரது ஆடை, அவர்கள் அதுவரை கண்ட எந்த வெண்மையையும்விட வெண்மையாக இருந்தது. திருச்சட்டத்தை வழங்கிய மாபெரும் தலைவரான மோசேயும், மாபெரும் இறைவாக்கினரான எலியாவும் அவர்கள்முன் தோன்றி, இயேசுவுடன் உரையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அப்போது பேதுருவின் மனதில் என்ன ஓடிக்கொண்டிருந்தது? அவர் என்ன அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தார்? கடவுளின் மாட்சியையும் மகிமையையும் ஒரு சிறு அளவில் அவர் கண்டுணர்ந்துகொண்டிருந்தார். அதுவரை தமது இறைத்தன்மையை மறைத்து வைத்திருந்த இயேசு, அந்தத் திரையை மிகச் சிறிதளவு விலக்கினார். அந்தத் திரை விலகியபோது, இவ்வுலகம் தன்னுள் கொண்டிருக்கக்கூடிய எதையும்விட அவரது இறைத்தன்மை மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசித்தது. பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோருக்கு என்ன நினைப்பதென்றே தெரியவில்லை. ஆனால் பேதுரு, இயேசுவுக்கு ஒன்றும், மோசேக்கு ஒன்றும், எலியாவுக்கு ஒன்றுமாக மூன்று கூடாரங்களை அமைக்க விரும்புவதாகக் கூறினார்! ஏனெனில், அந்தக் கணநேர அனுபவத்தில், அங்கேயே என்றென்றும் தங்கியிருக்க வேண்டும் என்ற ஆவலை அவர் உணர்ந்தார்.
இயேசு ஏன் இந்தத் திருத்தூதர்களுக்குத் தமது மாட்சியின் இந்த மிகக் குறுகிய அனுபவத்தை அளித்தார்? ஏனெனில், அவர்கள் தொடர்ந்து செல்லவிருந்த பாதையில் அவரது நன்மைத்தனத்தைச் சுவைத்த இந்த அனுபவம் அவர்களுக்குத் தேவைப்படும். தங்களது இறுதி இலக்கு என்ன என்பதை அவர்கள் என்றும் நினைவில் கொள்ள வேண்டியிருக்கும். தங்களுக்கு முன்னால் இருந்த பல சிலுவைகளையும் துன்பங்களையும் தாங்கிக்கொள்ளும்போது, இந்த அனுபவத்தை அவர்கள் உள்ளத்தில் நெருக்கமாக வைத்திருக்க வேண்டியிருக்கும். வாழ்வெனும் மலையில் ஏறிச் செல்லும் பயணத்தில் எதைத் தாங்க வேண்டியிருந்தாலும், அது பயனுள்ளதே என்பதைத் தங்களுக்கு நினைவூட்டிக்கொள்ள இந்த அனுபவத்தை அவர்கள் பயன்படுத்துவார்கள். ஏனெனில், அந்தச் சிகரத்தில் காத்திருக்கும் மாட்சி எவ்வளவு பெரிதென்றால், அவர்கள் தாங்க வேண்டிய எந்தத் துன்பமும் தாங்க முடியாத அளவுக்குப் பெரிதாக ஒருபோதும் தோன்றாது.
அவர்கள் வழியாகக் கடவுள் நமக்கும் இந்தச் செய்தியைத் தர விரும்புகிறார். அவர்கள் பெற்ற இந்த அனுபவத்தை நாம் ஆழ்ந்து சிந்திக்க வேண்டுமென்றும், நாமும் நமது பயணத்தில் மனமுவந்து தொடர்ந்து முன்னேறுவதற்காக, அந்த அனுபவத்திற்குள் நுழைய முயல வேண்டுமென்றும் அவர் விரும்புகிறார்.
இன்று, தவக்காலத்தின் தொடக்கத்தில், நாம் தாங்கும் சிலுவைகள் அனைத்தையும் பயனுள்ளவையாக்கும் கடவுளின் மாட்சியைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரின் இந்த அனுபவத்திலிருந்து பயனடைந்து, அவர்களது அனுபவத்தை உங்களுடையதாக்கிக்கொள்ள முயலுங்கள். கடவுளின் மாட்சியில் ஆறுதல் பெறுங்கள்; தொடர்ந்து முன்னேறும் அனைவருக்கும் அவர் அளிக்கும் இறுதியான வாக்குறுதி இதுவே என்பதை ஒருபோதும் மறவாதீர்கள்.
ஆண்டவரே, உமது மாட்சியாலும் மகிமையாலும் நான் ஆறுதல் பெறுவேனாக. நான் எதிர்கொள்ளும் துன்பங்கள் மற்றும் சவால்களின் வழியாகத் தொடர்ந்து முன்னேறும்போது, இந்த மாட்சியில் நம்பிக்கை கொண்டு, அதை எப்போதும் என் மனதில் இருத்திக்கொள்வேனாக. நீர் எனக்கு முன்னே பாதையில் செல்கிறீர்; நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைத்தால் மட்டுமே, என் பயணத்தில் நீர் என்னை வழிநடத்துவீர். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்!
சிலுவையின் அடியில் 40 நாள்கள் – பதினொன்றாம் தியானம் – நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையில் வாழ்தல்
தவக்காலத்திற்கான மேலும் சில வளங்கள்
இன்றைய புனிதர் – புனித பேட்ரிக்
செபம் – புனித பேட்ரிக்கின் மார்புக்கவசச் செபம்




