ಕನ್ನಡ

ರೂಪಾಂತರದ ಆನಂದ

ಭಾನುವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 17, 2019

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಎರಡನೆಯ ಭಾನುವಾರ

ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು

ಸಂತ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ – ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ

ಪೇತ್ರನು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ಗುರುವೇ, ನಾವು ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು; ನಾವು ಮೂರು ಗುಡಾರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟೋಣ, ಒಂದು ನಿಮಗೆ, ಒಂದು ಮೋಶೆಗೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಎಲೀಯನಿಗೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಲೂಕ 9:33

ಪೇತ್ರನು ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡಿದ್ದನು; ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೆಂದೂ ಅನುಭವಿಸದಷ್ಟು ಉಲ್ಲಾಸ ಅದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅವನು ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡಿದ್ದನು ಎನ್ನುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಭಾವಪರವಶನಾಗಿದ್ದನು ಎನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾಗಬಹುದು! ಹೀಗೇಕಾಯಿತು? ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೈಭವದ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಮಿನುಗುನೋಟವನ್ನು ಆಗಷ್ಟೇ ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು!

ಇದು ಯೇಸುವಿನ ರೂಪಾಂತರದ ಘಟನೆ.  ಯೇಸು ಪೇತ್ರ, ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರಿದರು.  ಮುಂದೆ ಏನಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸುಳಿವೂ ಈ ಮೂವರು ಪ್ರೇಷಿತರಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.  ತಾವು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏಕೆ ಏರಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಹುಶಃ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದು.  ಆದರೆ ಆ ಬೆಟ್ಟವು ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಸಾಗುವ ನಮ್ಮ ಮೇಲ್ಮುಖ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹ, ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಬೇಕು. ಅದು ಎತ್ತರವಾದ ಸ್ಥಳ, ಜೀವನದ ನಿತ್ಯದ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಸ್ಥಳ. 

ಹೀಗೆ ಅವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೆರಗು ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು.  ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಯೇಸು ಮಹಿಮಾನ್ವಿತವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು. ಅವರ ಉಡುಪು ಅವರು ಅದುವರೆಗೆ ಕಂಡಿದ್ದ ಯಾವುದೇ ಬಿಳುಪಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಳಿಯಾಗಿತ್ತು.  ಮಹಾನ್ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಾತ ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಪ್ರವಾದಿ ಎಲೀಯ ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 

ಆಗ ಪೇತ್ರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು?  ಅವನು ಏನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು?  ದೇವರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೈಭವದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ನೋಟವನ್ನು ಅವನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.  ಆ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ತಮ್ಮ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮರೆಯಾಗಿರಿಸಿದ್ದ ಯೇಸು, ಆ ತೆರೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಸರಿಸಿದರು.  ಆ ತೆರೆ ಸರಿದಾಗ, ಈ ಜಗತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಅವರ ದೈವತ್ವವು ಹೊಳೆಯಿತು.  ಪೇತ್ರ, ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರಿಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸಬೇಕೆಂದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಪೇತ್ರನು ಯೇಸುವಿಗೆ ಒಂದು, ಮೋಶೆಗೆ ಒಂದು ಮತ್ತು ಎಲೀಯನಿಗೆ ಒಂದು ಎಂದು ಮೂರು ಗುಡಾರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಬಯಸುವುದಾಗಿ ಉದ್ಗರಿಸಿದನು!  ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಕ್ಷಣಿಕ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸದಾಕಾಲ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. 

ಹಾಗಾದರೆ ಯೇಸು ಈ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಈ ಕ್ಷಣಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಏಕೆ ನೀಡಿದರು? ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಆ ಸವಿಯ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಸದಾ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಎದುರಾಗಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವರು ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಜೀವನವೆಂಬ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುವ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ತಾವು ಏನನ್ನೇ ಸಹಿಸಬೇಕಾದರೂ, ಅದು ಸಾರ್ಥಕವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಶಿಖರದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದರೆ, ಅದನ್ನು ತಲುಪಲು ಅವರು ಸಹಿಸಬೇಕಾದ ಯಾವ ಕಷ್ಟವೂ ಅತಿದೊಡ್ಡದೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನಮಗೆ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪಡೆದ ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವಂತೆ, ಆ ಅನುಭವದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಂದು, ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಹೊರುವ ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸುವ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಪೇತ್ರ, ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರ ಈ ಅನುಭವದ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಅವರ ಅನುಭವವನ್ನು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸಾಂತ್ವನ ಪಡೆಯಿರಿ; ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರು ನೀಡುವ ಅಂತಿಮ ವಾಗ್ದಾನ ಇದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯದಿರಿ.

ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೈಭವದಿಂದ ನನಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ದೊರಕಲಿ.  ನಾನು ಎದುರಿಸುವ ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಮುನ್ನಡೆಯುವಾಗ, ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಂಬಿ ಅದನ್ನು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ.  ನೀನು ನನಗಿಂತ ಮುಂದೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತೀಯೆ; ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವೆ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ!

ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು – ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಧ್ಯಾನ – ಪರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜೀವನ

ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುವಾರ್ತಾ ಚಿಂತನೆಗಳು

ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ಧ್ಯಾನಗಳು

ತಪಸ್ಸುಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು

ಇಂದಿನ ಸಂತ – ಸಂತ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ – ಸಂತ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್‌ರ ವಕ್ಷಕವಚ