சனிக்கிழமை, நவம்பர் 2, 2019
இறந்த விசுவாசிகள் அனைவரின் நினைவு (இறந்தோர் நினைவு நாள்)
இறந்தோர் நினைவு நாள்—நினைவுக் கொண்டாட்டம்
பின்வரும் பகுதி 8-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது; நூல்: என் கத்தோலிக்க விசுவாசம்!:
இறந்தோர் அனைவரின் நினைவைக் கொண்டாடும் இவ்வேளையில், உத்தரிக்கும் நிலை பற்றிய நம் திருஅவையின் போதனையைச் சிந்திப்போம்:
துன்புறும் திருஅவை: உத்தரிக்கும் நிலை என்பது நம் திருஅவையின் போதனைகளில் அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் ஒன்றாகும். உத்தரிக்கும் நிலை என்றால் என்ன? நமது பாவங்களுக்காகத் தண்டனை பெற நாம் செல்ல வேண்டிய இடமா அது? நாம் செய்த தவறுகளுக்காகக் கடவுள் நம்மைப் பழிவாங்கும் வழியா அது? அது கடவுளின் கோபத்தின் விளைவா? இந்தக் கேள்விகள் எதுவுமே உத்தரிக்கும் நிலை என்றால் என்ன என்பதற்கு உண்மையில் பதில் அளிப்பதில்லை. உத்தரிக்கும் நிலை என்பது, நம் வாழ்வில் எரித்துத் தூய்மைப்படுத்தும் நம் கடவுளின் அன்பே அன்றி வேறொன்றுமில்லை!
ஒருவர் கடவுளின் அருளில் இறக்கும்போது, அவர் 100% மனமாற்றம் அடைந்தவராகவும் எல்லா வகையிலும் நிறைவுள்ளவராகவும் இல்லாமல் இருப்பதற்கே அதிக வாய்ப்புள்ளது. மிகப் பெரிய புனிதர்களின் வாழ்வில்கூட, பெரும்பாலும் ஏதோ ஒரு குறைபாடு எஞ்சியிருந்திருக்கும். நம் வாழ்வில் எஞ்சியிருக்கும் பாவப்பற்றுகள் அனைத்திலிருந்தும் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும் அந்த இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலே உத்தரிக்கும் நிலை; அது வேறொன்றுமில்லை. இதை ஓர் ஒப்புமையால் புரிந்துகொள்வோம். உங்களிடம் ஒரு கோப்பையில் 100% தூய நீர், அதாவது தூய H2O இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். இந்தக் கோப்பை விண்ணகத்தைக் குறிக்கும். இப்போது அந்தக் கோப்பையிலுள்ள நீருடன் இன்னும் கொஞ்சம் நீர் சேர்க்க விரும்புகிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஆனால் உங்களிடம் இருப்பதோ 99% தூய்மையான நீர் மட்டுமே. இது பாவத்தின்மீது மிகச் சிறிய பற்றுகள் சிலவற்றுடன் இறக்கும் புனிதமான ஒருவரைக் குறிக்கும். அந்த நீரை உங்கள் கோப்பையில் சேர்த்தால், அது கலப்பதால் கோப்பையிலுள்ள நீரில் குறைந்தபட்சம் சில மாசுகளாவது இப்போது இருக்கும். இங்குள்ள சிக்கல் என்னவென்றால், விண்ணகத்தில் (தொடக்கத்தில் இருந்த 100% H2O கொண்ட கோப்பையில்) எந்த மாசும் இருக்க முடியாது. இந்த ஒப்புமையில், விண்ணகத்தில் பாவத்தின்மீதான மிகச் சிறிய பற்றுகூட இருக்க முடியாது. ஆகவே, இந்தப் புதிய நீரை (99% தூய்மையான நீரை) அந்தக் கோப்பையில் சேர்க்க வேண்டுமானால், அதில் எஞ்சியுள்ள கடைசி 1% மாசுகளும் (பாவப்பற்றுகளும்) முதலில் நீக்கப்பட்டு அது தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டும். நாம் இவ்வுலகில் இருக்கும்போதே இது நிகழ்வதே சிறந்தது. இதுவே புனிதமடையும் செயல்முறை. ஆனால் ஏதேனும் பற்றுடன் நாம் இறந்துவிட்டால், விண்ணகத்தில் கடவுளைக் காணும் இறுதியான, முழுமையான காட்சிக்குள் நுழையும் செயல்முறை, எஞ்சியிருக்கும் எந்தப் பாவப்பற்றிலிருந்தும் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும் என்றே நாம் கூறுகிறோம். அனைத்தும் ஏற்கெனவே மன்னிக்கப்பட்டிருக்கலாம்; ஆனால் மன்னிக்கப்பட்ட அந்தக் காரியங்களின்மீதான பற்றை நாம் இன்னும் விட்டுவிடாமல் இருக்கலாம். பாவத்துடன் தொடர்புடைய எல்லாவற்றிலிருந்தும் 100% விடுதலை பெற்று நாம் விண்ணகத்திற்குள் நுழையும்படி, நமது பற்றுகளில் கடைசியாக எஞ்சியிருப்பவற்றையும் இறப்புக்குப் பின் எரித்து அகற்றும் செயல்முறையே உத்தரிக்கும் நிலை. எடுத்துக்காட்டாக, பிறரிடம் மரியாதையின்றிப் பேசும் அல்லது குத்தலாகப் பேசும் தீய பழக்கம் நம்மிடம் இன்னும் இருந்தால், அந்த மனப்போக்குகளும் பழக்கங்களும்கூட நீக்கித் தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
இது எவ்வாறு நிகழ்கிறது? நமக்குத் தெரியாது. இது நிகழ்கிறது என்பது மட்டுமே நமக்குத் தெரியும். ஆனால், இந்தப் பற்றுகளிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும் கடவுளின் எல்லையற்ற அன்பின் விளைவே இது என்பதும் நமக்குத் தெரியும். இது வேதனை தருமா? பெரும்பாலும் அப்படித்தான் இருக்கும். ஆனால், ஒழுங்கற்ற எந்தப் பற்றையும் விட்டுவிடுவது வேதனை தரும் என்ற பொருளிலேயே இது வேதனைக்குரியது. ஒரு தீய பழக்கத்தை விடுவது கடினம். அதை விடும் செயல்முறையிலும் வேதனை உண்டு. ஆனால் அதன் இறுதி விளைவான உண்மையான விடுதலை, நாம் அனுபவித்திருக்கக்கூடிய எந்த வேதனையையும்விட மதிப்புமிக்கது. எனவே, ஆம், உத்தரிக்கும் நிலை வேதனைக்குரியதே. ஆனால் அது நமக்குத் தேவையான ஒருவகை இனிய வேதனை; அதன் இறுதி விளைவாக ஒருவர் கடவுளுடன் 100% ஒன்றித்திருக்கும் நிலையை அடைகிறார்.
இப்போது நாம் புனிதர்களின் உறவொன்றிப்பைப் பற்றிப் பேசுவதால், இந்த இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலுக்கு உட்பட்டிருப்பவர்கள் கடவுளுடனும், இவ்வுலகில் உள்ள திருஅவையின் உறுப்பினர்களுடனும், விண்ணகத்தில் இருப்பவர்களுடனும் இன்னும் உறவொன்றிப்பில் இருக்கிறார்கள் என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள விரும்புகிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, உத்தரிக்கும் நிலையில் இருப்பவர்களுக்காகச் செபிக்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். நமது செபங்கள் பயனளிக்கின்றன. நமது அன்பின் செயல்களாகிய அந்தச் செபங்களை, தமது தூய்மைப்படுத்தும் அருளின் கருவிகளாகக் கடவுள் பயன்படுத்துகிறார். நமது செபங்களாலும் தியாகங்களாலும் அவர்களது இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலில் பங்கேற்க அவர் நம்மை அனுமதித்து அழைக்கிறார். இது அவர்களுடன் நம்மை இணைக்கும் ஓர் உறவுப் பிணைப்பை உருவாக்குகிறது. விண்ணகத்திலுள்ள புனிதர்களும், இந்த இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலுக்கு உட்பட்டிருப்பவர்களுடன் விண்ணகத்தில் முழுமையான உறவொன்றிப்பை எதிர்நோக்கியிருப்பதால், அவர்களுக்காகச் சிறப்பாகச் செபிக்கிறார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ள புனிதமான உறவொன்றிப்பு என்ற இறுதி நோக்கத்திற்காக, இந்த முழுச் செயல்முறையையும் கடவுள் எவ்வாறு ஒருங்கமைத்துள்ளார் என்பதைக் காண்பது எத்துணை மாட்சிமையான சிந்தனை, எத்துணை மகிழ்ச்சி!
ஆண்டவரே, உத்தரிக்கும் நிலையில் இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலுக்கு உட்பட்டிருக்கும் ஆன்மாக்களுக்காக நான் செபிக்கிறேன். பாவத்தின்மீதான எல்லாப் பற்றுகளிலிருந்தும் அவர்கள் விடுதலை பெற்று, உம்மை நேருக்கு நேர் காண ஆயத்தமாகும்படி, அவர்கள்மீது உமது இரக்கத்தைப் பொழிந்தருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
மேலும் வாசிக்க – இறந்தோர் நினைவு நாள்
புதியது – எங்கள் YouTube சேனலில் இணைந்துகொள்ளுங்கள்!
