16 มิถุนายน 2021
วันพุธ สัปดาห์ที่สิบเอ็ด เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
“เมื่อท่านทั้งหลายจำศีลอดอาหาร อย่าทำหน้าเศร้าหมองเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เขาปล่อยหน้าตาให้ทรุดโทรม เพื่อให้ผู้อื่นเห็นว่าเขากำลังจำศีลอดอาหาร เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว แต่เมื่อท่านจำศีลอดอาหาร จงชโลมน้ำมันบนศีรษะและล้างหน้า เพื่อมิให้ผู้อื่นเห็นว่าท่านกำลังจำศีลอดอาหาร นอกจากพระบิดาของท่านผู้ทรงอยู่ในที่เร้นลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นสิ่งที่ซ่อนเร้นจะประทานบำเหน็จแก่ท่าน” มัทธิว 6:16–18
ทุกวันนี้ หลายคนละทิ้งการจำศีลอดอาหารอันเป็นกิจปฏิบัติศักดิ์สิทธิ์ การจำศีลอดอาหารเป็นกิจปฏิบัติแห่งการใช้โทษบาปที่ทรงพลังและก่อประโยชน์อย่างยิ่งแก่จิตวิญญาณ การสละความพอใจของตนโดยงดอาหารและเครื่องดื่มบางอย่าง แล้วเลือกรับประทานอาหารเรียบง่ายเป็นครั้งคราว เช่น ขนมปังกับน้ำ หรือรับประทานอาหารให้น้อยลง ช่วยเสริมกำลังจิตวิญญาณอย่างมาก และเตรียมบุคคลให้พร้อมรับพระพรฝ่ายจิตมากมาย บ่อยครั้งเกินไปที่เราดำเนินชีวิตเพื่อความพึงพอใจทางกาย และตกหลุมพรางของการพยายามตามใจความอยากของตนอยู่เป็นประจำ แต่การทำเช่นนี้มีผลเสีย คือชักจูงเราให้ละเลยความปรารถนาฝ่ายจิตที่จะบรรลุความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งสำคัญยิ่งกว่า เมื่อเรางดเว้นความเพลิดเพลินทางประสาทสัมผัสเป็นครั้งคราว เราก็พร้อมมากขึ้นที่จะแสวงหาความยินดีแท้จริงและยั่งยืน ซึ่งมาจากพระหรรษทานของพระเจ้าเท่านั้น ดังนั้น ข้อความข้างต้นจึงตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าเราจำศีลอดอาหารและสละความพอใจของตนในรูปแบบอื่น ๆ เป็นประจำ
ท่านจำศีลอดอาหารหรือไม่? ท่านสละความพอใจของตนในรูปแบบอื่น ๆ เป็นประจำหรือไม่? การภาวนาทุกวัน การอ่านพระคัมภีร์ การเรียนรู้เรื่องชีวิตของบรรดานักบุญ และการรับศีลศักดิ์สิทธิ์อย่างสม่ำเสมอ ล้วนนำเราให้ใกล้ชิดพระเจ้ามากขึ้นและทำให้เราศักดิ์สิทธิ์ แต่การจำศีลอดอาหารและการสละความพอใจของตนก็สำคัญมากเช่นกัน จึงจำเป็นที่เราจะพยายามน้อมรับสิ่งเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตฝ่ายจิตของเรา
ในข้อความนี้ พระเยซูเจ้าทรงเรียกเราโดยเฉพาะให้แสวงหาบำเหน็จภายในที่มาจากการจำศีลอดอาหารและการสละความพอใจของตน พระองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า หากเราใช้การจำศีลอดอาหารเป็นหนทางเพื่อให้ผู้อื่นยกย่อง เราก็สูญเสียประโยชน์ฝ่ายจิตจากการจำศีลอดอาหารของเรา การภาวนา การจำศีลอดอาหาร และการให้ทาน ล้วนต้องกระทำอย่างเร้นลับที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้การกระทำของเราจริงใจอย่างแท้จริง มิใช่ทำเพื่อรับบำเหน็จฝ่ายโลก คือความชื่นชมจากผู้อื่น
นอกจากนี้ บทเรียนที่สอนในพระวรสารตอนนี้ยังนำไปใช้กับด้านอื่น ๆ ของชีวิตเราได้ด้วย ตัวอย่างเช่น หากท่านกำลังทนทุกข์จากความเจ็บป่วย หรือความเจ็บปวดหรือความไม่สบายทางกายบางอย่าง แน่นอนว่าท่านควรรับการดูแลรักษาทางการแพทย์ที่จำเป็น แต่ความเจ็บป่วยทางกายเหล่านี้ยังเป็นอีกโอกาสหนึ่งให้เราเติบโตฝ่ายจิต เมื่อเราน้อมรับไว้ภายในอย่างเงียบ ๆ แม้แต่ความเจ็บปวดหรือความไม่สบายของเราก็อาจได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นพระหรรษทานได้ หากเราเลือกน้อมรับด้วยความยินดี ถวายแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชา และเก็บไว้กับตนเองเป็นของขวัญที่มอบแด่พระเจ้าอย่างเงียบ ๆ
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการจำศีลอดอาหารของท่าน รวมทั้งโอกาสอื่นทุกอย่างที่ท่านมีในแต่ละวัน เพื่อถวายการเสียสละจากภายในแด่พระเจ้าอย่างเงียบ ๆ หากท่านกำลังทนทุกข์จากกางเขนบางอย่างในชีวิตประจำวันซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของท่าน ก็จงพยายามเปลี่ยนสิ่งนั้นให้เป็นเครื่องบูชาฝ่ายจิตถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และหากท่านสามารถเลือกน้อมรับการจำศีลอดอาหารเป็นประจำได้อย่างอิสระ ก็จงพยายามตั้งใจผูกพันตนกับกิจปฏิบัตินี้ด้วยการภาวนา พยายามทำเช่นนี้ทุกสัปดาห์ โดยเฉพาะในวันศุกร์ เพื่อถวายเกียรติแด่การถวายบูชาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ อย่าประเมินคุณค่าของการเสียสละที่ซ่อนเร้นเหล่านี้ต่ำเกินไป จงทำให้สิ่งเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฝ่ายจิตอย่างสม่ำเสมอ แล้วพระเจ้าจะประทานทรัพย์สมบัติฝ่ายจิตมากมายจากสวรรค์แก่ท่าน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงเสียสละ พระองค์ทรงสละความเพลิดเพลินฝ่ายโลกมากมาย โดยเฉพาะเมื่อทรงจำศีลอดอาหารสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดาร โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เอาจริงเอาจังกับหน้าที่ในการจำศีลอดอาหารและการข่มความอยากของตน และโปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ทำเช่นนี้อย่างเร้นลับ ขอให้ชีวิตของข้าพเจ้าเลียนแบบการถวายบูชาอันสมบูรณ์ของพระองค์อยู่เสมอ เพื่อข้าพเจ้าจะได้เป็นเหมือนพระองค์มากขึ้นทุกวัน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
