Apatnapung Araw = Ang Iyong Buong Buhay

Pebrero 26, 2023
Unang Linggo ng Kuwaresma (Taon A)
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

Noong panahong iyon, inakay ng Espiritu si Hesus patungo sa ilang upang tuksuhin ng diyablo. Nag-ayuno Siya nang apatnapung araw at apatnapung gabi, at pagkatapos ay nagutom Siya. Matthew 4:1–2

Mahalaga ang bilang na “apatnapu.” Sa Banal na Kasulatan, ginagamit ito nang mahigit 145 ulit. Halimbawa, ang ulan noong Dakilang Baha ay tumagal nang apatnapung araw at apatnapung gabi. Tuwing umaakyat si Moises sa Bundok Sinai, nananatili siya roon nang apatnapung araw at apatnapung gabi. Nagpagala-gala ang mga Israelita sa ilang sa loob ng apatnapung taon. Matapos ang Kanyang muling pagkabuhay, nagpakita si Hesus sa Kanyang mga alagad sa loob ng apatnapung araw bago Siya umakyat sa Langit. At marami pang ibang pagkakataong ginagamit ang “apatnapu” sa buong Bibliya. Kapansin-pansin na mahalaga rin ang apatnapu sa kalikasan ng tao, sapagkat nabubuo tayo sa sinapupunan ng ating ina sa loob ng apatnapung linggo bago isilang.

Ang “apatnapu” na ginugunita natin ngayon ay ang apatnapung araw at apatnapung gabi na ginugol ng ating Panginoon sa ilang, kung saan tinukso Siya ng diyablo habang Siya ay nag-aayuno at nananalangin. Ginagamit ang apatnapu upang sumagisag sa isang panahon ng pagsubok, pagdadalisay, paghihirap, o pagpapatunay. Dahil dito, dapat din itong tingnan bilang sagisag ng iyong buong buhay dito sa lupa. Sa salaysay ni San Mateo tungkol sa pagtukso kay Hesus sa ilang, tahasan niyang ginagamit ang mga salitang “apatnapung araw at apatnapung gabi.” Sa pagtalakay rito, binibigyang-diin ni San Beda na ang panahong ito ay hindi lamang sumasagisag sa ating buong buhay, kundi ang mga “araw” ay kumakatawan sa maraming biyaya at pagpapalang tinatanggap natin, samantalang ang mga “gabi” ay kumakatawan sa mga krus na ating tinitiis.

Sa pagsisimula ng ating paglalakbay ngayong Kuwaresma, mahalagang muli nating isabuhay sa lahat ng bahagi ng ating buhay ang mga aral mula sa pananatili ni Hesus sa ilang. Pagnilayan natin ang dalawang aral na makukuha natin sa siping nasa itaas. Una, makikita nating si Hesus ay “inakay ng Espiritu patungo sa ilang upang tuksuhin ng diyablo.” Itinuturo nito sa atin na hindi lamang tiniis ni Hesus ang tukso; hinarap Niya ito. Hindi Siya natakot sa diyablo ni nangamba sa mga pag-atake nito. Sa halip, kusang-loob Niyang hinarap ang mga tuksong iyon, sa paggabay ng Espiritu, upang hindi lamang madaig ang mga ito sa Kanyang buhay kundi upang bigyan din tayo ng kakayahang harapin ang bawat tukso sa ating buhay sa pamamagitan ng kapangyarihan at pagkukusa ng Espiritu Santo. Hindi tayo dapat matakot kailanman na harapin ang mga tukso nang tuwiran at may tiwala kapag ang Espiritu Santo ang nangunguna.

Ang ikalawang mahalagang aral ay ang kusang-loob na pag-aayuno ni Hesus habang Siya ay nasa ilang. Ipinakikita nito ang kahalagahan ng birtud ng pagtitimpi sa buhay. Kung titingnan natin ang panahong ito ng apatnapu bilang sagisag ng ating buong buhay, mauunawaan natin na ang pagtitimpi ay dapat laging maging bahagi ng ating buhay. Kapag nararanasan natin ang mga kagalakan at pagpapala ng buhay (ang apatnapung araw), marapat lamang na ipagdiwang natin ang mga ito. Ngunit dapat nating laging gawin ito nang may pagtalikod sa sarili, sa diwang hindi natin dapat hayaang maging pangunahing kasiyahang hinahanap natin ang mga lumilipas na bagay ng mundong ito. Itinuturo ni San Juan de la Cruz na maaari pa nga tayong maging labis na nakatali sa mga espirituwal na kaaliwan. Sa kabilang banda, kapag nararanasan natin ang mga krus ng buhay (ang apatnapung gabi), dapat din tayong magsagawa ng pagtalikod sa sarili, sa diwang hindi natin dapat hayaang pahinain ng loob ang mga paghihirap na ating tinitiis o ilihis tayo ng mga ito mula sa paghahanap at pagtupad sa kalooban ng Diyos. Ang pag-aayuno, na nangangahulugan ng ating pagtatamo ng birtud ng pagtitimpi, ay dapat laging gumabay sa atin sa mga ginhawa at hirap ng buhay, na tumutulong sa ating panatilihing nakatuon ang ating paningin sa mga katotohanang inihayag sa atin ng Diyos at tanggihan ang mga kasinungalingan ng diyablo.

Pagnilayan mo ngayon ang kahalagahan ng buong tapang na pagsasabuhay ng birtud ng pagtitimpi sa buong buhay. Sa maraming tagumpay at kabiguan, kagalakan at kalungkutan, pagpapala at krus sa buhay, dapat nating hayaang akayin tayo ng Espiritu, na hinaharap ang bawat kalagayan nang may katapangan at pagtanggi sa sarili. Pagnilayan mo kung sa anong mga paraan ka nahihirapang pasanin ang iyong mga krus o labis na kumakapit sa mga kaaliwan ng buhay. Sikapin mong tahakin ang landas ng birtud ngayong Kuwaresma, bilang pagtulad sa apatnapung araw at gabi ni Hesus sa ilang.

Panginoon kong mapagtimpi at matapang, hinarap Mo ang bawat tukso nang may katapangan at lakas. Nag-ayuno Ka sa loob ng apatnapung araw at apatnapung gabi upang ituro sa amin kung paano harapin ang mga tagumpay at kabiguan sa buhay. Ipagkaloob Mo po sa akin ang mga birtud ng pagtitimpi at katapangan, at ibuhos Mo sa akin ang Espiritu Santo upang masundan Kita sa ilang ng sarili kong buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

40 Araw sa Paanan ng Krus:
Isang Sulyap ng Pag-ibig Mula sa Puso ng Ating Mahal na Ina
Ikalawang Pagninilay – Ang Lakas ng Kalinis-linisang Puso
(Unang Linggo ng Kuwaresma)

Dalawang napakagandang aklat para sa Kuwaresma: