ಭಾನುವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 10, 2019
ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಮೊದಲ ಭಾನುವಾರ, ವರ್ಷ C
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಯೇಸು ಜೋರ್ಡನ್ ನದಿಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅವರನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ನಡೆಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಪಿಶಾಚನು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದನು. ಲೂಕ 4:1-2
ಯೇಸುವಿಗೆ ಅದೆಂಥ ನೋವಿನ ಅನುಭವ! ನೀವು ಇದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಲೋಚಿಸಿದರೆ, ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು…ಕನಿಷ್ಠ ಮೊದಲಿಗಾದರೂ.
ದೇವರ ಪುತ್ರರೂ, ಮೆಸ್ಸೀಯರೂ, ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರೂ, ಮಹಾನ್ ‘ನಾನು ಇರುವವನು’ ಎಂಬವರೂ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಎರಡನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಯೇಸು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾ, ಕಾಡುಮೃಗಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಹೀಗೇಕೆ ಮಾಡಿದರು? ಪಿತ ದೇವರು ಇದು ಸಂಭವಿಸಲು ಏಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು? ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಈ ನೋವಿನ 40 ದಿನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಯೇಸುವನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ದೂಡಿದವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ!
ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಮಾನವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಕುರಿತು ನಾವು ಬಹುಶಃ ವಿರಳವಾಗಿಯೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿಜ, ನಾವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಶಿಲುಬೆ ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಪುನರುತ್ಥಾನರಾದರು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿನ ಮುಂದೆ ಆ ಯಾತನೆಯೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಡುವುದು ಸುಲಭ. ಅಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಮಾನವತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಡುವುದು ಸುಲಭ.
ಹಾಗಾದರೆ ಇದೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಗೆಯ ಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಮಾನವ ಯಾತನೆಯನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾದರು. ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿ, “ಹೌದು, ನೀನು ಏನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವೆಯೋ ಅದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ…ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಲು ದೇವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೆಂದೇ ಇದೆಲ್ಲವೂ. ಇದೇ ಪ್ರೀತಿ. ಈ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾದದ್ದೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೋವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರೇ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ನಾವು ಏನನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದರ ನಡುವೆಯೇ ನಮಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿ, ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಮೇಲೆತ್ತಿ, ನಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ಹೊಸ ಬದುಕಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದೇ ಪ್ರೀತಿ!
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಯೇಸುವನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಗೆ “ನಡೆಸಿದರು” (ಮತ್ತಾಯನ ನಿರೂಪಣೆ); ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿಗೆ “ಅಟ್ಟಿದರು” (ಮಾರ್ಕನ ನಿರೂಪಣೆ). ಈ ಅನುಭವವು ದೇವರ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು ಇದು. ಯಾವುದೋ ವಿಚಿತ್ರ ಆಕಸ್ಮಿಕದಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲೆ ಹೇರಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಗತಿ ಇದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ದುರದೃಷ್ಟವಾಗಲೀ, ದುರಂತಮಯವಾದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾನವ ಯಾತನೆಯಾಗಲೀ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ, ಇದು ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಗುರಿಯುಳ್ಳ ಯಾತನೆ. ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾವೂ ಅನುಭವಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಆ ಉದ್ದೇಶದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಪತಿತ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಫಲವಾಗಿದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದುಷ್ಟನಿಂದಲೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಲೋಭನೆಯು ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಯಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಮಣಿದಾಗ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮಣಿಯಲಿಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು.
ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದರ ನಡುವೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಬಲವೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯೂ ಆಗಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟವರಂತೆ ನಾವು ಒಂಟಿತನವನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳೆಂಬ ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಣಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೂ ಅನಿಸಬಹುದು. ಹೌದು, ಯೇಸುವಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅನಿಸಿತು. ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಪಿತನ ಚಿತ್ತವೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯವೂ ಅವರನ್ನು ಈ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದವು.
ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ, ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಈ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಬಲ್ಲವರು ಯೇಸುವೇ. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಮರುಭೂಮಿಯ ಈ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಅವರೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ನಡೆಸುವರು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಮರಳಿ ಕರೆತರಲು ಅವರು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಹೋದರು. ಮತ್ತು ಈ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರು ಯೇಸುವಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಂತೆಯೇ, ನಿಮಗೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವರು ಆ ದೇವದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ “ಮರುಭೂಮಿ” ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಳಮಳವಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹತಾಶೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವಾಗಿರಲಿ, ಯೇಸು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅದರಿಂದ ಹೊರತರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆಗೇ, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಲು ಅವರು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಬರಡುತನ ಹಾಗೂ ನೋವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತರುವಷ್ಟು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀಯೆಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಮರುಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ನೀನು ಅಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಬರಲು ನಾನು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತಾಗಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ತಂಪಾದ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುವ ನೀರಿನ ಬಳಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸಲು ನಿನಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು: ಧ್ಯಾನ ನಾಲ್ಕು – ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ನೇಹ>>>
ತಪಸ್ಸುಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು>>>
