2026 നവംബർ 14
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ മുപ്പത്തിരണ്ടാം ആഴ്ചയിലെ ശനിയാഴ്ച
ഇന്നത്തെ വായനകൾ
അനീതിമാനായ ന്യായാധിപനും നിരന്തരം അപേക്ഷിക്കുന്ന വിധവയും, സർ ജോൺ എവററ്റ് മില്ലെയുടെ രചന
“ഒരു പട്ടണത്തിൽ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയോ ഒരു മനുഷ്യനെയും മാനിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു ന്യായാധിപൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പട്ടണത്തിലെ ഒരു വിധവ അയാളുടെ അടുക്കൽ വന്ന്, ‘എന്റെ എതിരാളിക്കെതിരെ എനിക്കു നീതി നടത്തിത്തരണമേ’ എന്ന് അപേക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. ഏറെക്കാലം ന്യായാധിപൻ അതിനു തയ്യാറായില്ല. എന്നാൽ ഒടുവിൽ അയാൾ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു: ‘ഞാൻ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയോ ഒരു മനുഷ്യനെയും മാനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല എന്നതു ശരിതന്നെ. എങ്കിലും ഈ വിധവ എന്നെ നിരന്തരം ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതിനാൽ ഞാൻ അവൾക്കു നീതി നടത്തിക്കൊടുക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഒടുവിൽ അവൾ വന്ന് എന്നെ അടിച്ചേക്കും.’” ലൂക്കാ 18:2–5
നാം പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കാതെ വരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും മനസ്സുതളർച്ച നമ്മെ ബാധിക്കുന്നു. ആവർത്തിച്ചുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം നൽകാതെ വരുമ്പോൾ ഈ പ്രലോഭനം പ്രത്യേകിച്ചും ശക്തമാകുന്നു. മനസ്സുതളർച്ച കൂടുന്തോറും നാം നിരാശയിൽ വീഴാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടുന്നു. നിരാശ എന്നത് പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ്; അത് എല്ലാം പൂർണമായി ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധത്തിൽ, വിശ്വാസത്തിനും ഉപവിക്കുമൊപ്പം മൂന്നു ദൈവിക പുണ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് പ്രത്യാശ എന്ന ആത്മീയ ദാനം. ഇവ മൂന്നും പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നിനു കുറവുണ്ടാകുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവയും ദുർബലമാകുന്നു. നിരാശ പിടിമുറുക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസത്തിനും ഉപവിക്കും ആഴത്തിൽ മുറിവേൽക്കുന്നു.
“മടുത്തുപോകാതെ എപ്പോഴും പ്രാർഥിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചാണ്” യേശു ഇന്നത്തെ ഉപമ പറയുന്നത്. നമ്മുടെ പ്രാർഥനാജീവിതം പ്രത്യാശ എന്ന ദാനത്തിൽ വേരൂന്നിയിരിക്കണം എന്നതുതന്നെയാണ് ഇതിന്റെ അർഥം. പ്രാർഥനയിൽ മടുത്തുപോകുക എന്നാൽ അതിൽ മനസ്സുതളരുക എന്നതാണ്.
പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ നാം ദൈവസഹായത്തിനായി യാചിക്കുകയും, മറുപടിയായി മൗനം മാത്രം അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് പ്രാർഥനയിൽ നാം മടുത്തുപോകുന്നത്. എന്നാൽ ആ മൗനത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിയാൻ നാം പഠിക്കണം. ദൈവം ചിലപ്പോൾ മൗനം പാലിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? നമ്മുടെ പ്രാർഥനയിൽ ദൈവഹിതത്തെക്കാൾ നമ്മുടെ സ്വന്തം ഇഷ്ടം പ്രതിഫലിക്കുന്നതാകാം ഒരു കാരണം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാൾ രോഗിയായിരിക്കുമ്പോൾ നാം ഒരു അത്ഭുതത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചാൽ, അത് കൂടുതൽ വലിയൊരു നന്മയിലേക്കു നയിക്കുമെങ്കിൽ മാത്രമേ ദൈവം അത് അനുവദിക്കുകയുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ, പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ ഒരു ജോലിക്കായി അപേക്ഷിച്ചിട്ട് അനേകം പ്രാർഥനകൾക്കുശേഷവും അതു ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ദൈവം അതിലും നല്ലതൊന്ന് കരുതിവെച്ചിരിക്കുന്നതാകാം കാരണം.
ദൈവം നിറവേറ്റിത്തരുമെന്നു നാം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന അപേക്ഷകളുടെ ഒരു പട്ടികയാകരുത് പ്രാർഥന എന്ന് ഇത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. മറിച്ച്, ഒരു പ്രത്യേക ഫലത്തിലും പിടിമുറുക്കാതെ, നമ്മെത്തന്നെയും നമ്മുടെ നിയോഗങ്ങളെയും ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനയ്ക്കു ഭരമേൽപ്പിക്കുന്ന സമർപ്പണമായിരിക്കണം അത്. നാമോ മറ്റുള്ളവരോ അനുഭവിക്കുന്ന പരീക്ഷണത്തിനിടയിൽ കൂടുതൽ ആഴമായ ആശ്രയബോധത്തിലേക്കും സമർപ്പണത്തിലേക്കും നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നതിനാൽ, ചിലപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ മൗനംതന്നെയാണ് അവിടുത്തെ മറുപടി.
തീർച്ചയായും, ദൈവഹിതത്തോട് എല്ലായ്‌പോഴും യോജിക്കുന്നവയാണെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാവുന്ന പ്രാർഥനകളുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്: “കർത്താവേ, എന്നെ അങ്ങയോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കണമേ, അങ്ങയുടെ പൂർണമായ തിരുഹിതം വെളിപ്പെടുത്തണമേ, പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയെ സേവിക്കാനുള്ള കൃപ എനിക്കു നൽകണമേ.” കൃപയ്ക്കും രൂപാന്തരത്തിനുമായി തുറന്നിരിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തെയാണ് ഇത്തരം പ്രാർഥനകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.
നമ്മുടെ അപേക്ഷകളുടെ ഉള്ളടക്കത്തിലല്ല ഇന്നത്തെ ഉപമ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, പ്രാർഥനയിൽ നമുക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട മനോഭാവത്തിലാണ്—മനസ്സുതളർച്ചയ്ക്കോ നിരാശയ്ക്കോ വഴങ്ങാൻ തയ്യാറാകാത്ത, പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞ ദൈവാശ്രയബോധത്തിൽ.
ബൈബിൾ കാലഘട്ടത്തിൽ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ദുർബലരായ അംഗങ്ങളിൽ ഒരാളായിരുന്നു വിധവ; പലപ്പോഴും അവൾക്ക് നിയമപരമായ സംരക്ഷണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സത്യസന്ധനല്ലാത്ത ഒരു ന്യായാധിപന് അവളുടെ അപേക്ഷ കേൾക്കാൻ പ്രേരണയൊന്നും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ഈ ഉപമയിലെ ന്യായാധിപൻ അങ്ങനെ ചെയ്തത് അവളുടെ നിരന്തരമായ അപേക്ഷകൊണ്ടു മാത്രമാണ്.
അനീതിമാനായ ഒരു ന്യായാധിപൻപോലും നിരന്തരമായ അപേക്ഷയ്ക്കു വഴങ്ങുമെങ്കിൽ, സ്നേഹനിധിയായ നമ്മുടെ പിതാവ് എത്രയധികമായി നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾ കേൾക്കും! അവിടുന്ന് മൗനം പാലിക്കുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ, ഈ വിധവയെ അനുകരിക്കാൻ അവിടുന്ന് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. പെട്ടെന്നു ലഭിക്കുന്ന ഒരു മറുപടിയെക്കാൾ, പ്രത്യാശയോടെ മുടങ്ങാതെ നടത്തുന്ന പ്രാർഥന പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ആത്മാവിന് കൂടുതൽ പ്രയോജനകരമാണ്. അത് വിശ്വാസത്തെ ആഴപ്പെടുത്തുകയും ഉപവിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും നമ്മെ വിശുദ്ധരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവം മൗനം പാലിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നെങ്കിൽ, അതിന് നല്ലൊരു കാരണമുണ്ട്, ഏറ്റവും നല്ല കാരണംതന്നെ; അവിടുത്തെ മൗനം നീളുന്തോറും നമ്മുടെ ആശ്രയബോധവും പ്രത്യാശയും കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാകണം.
പ്രത്യാശയിൽ വേരൂന്നിയ, പതറാത്ത പ്രാർഥനയുടെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ദൈവത്തിന്റെ മൗനം കൂടുതൽ ആഴമായ സമർപ്പണത്തിലേക്കുള്ള ക്ഷണമാകട്ടെ. മൗനത്തിലും, നമുക്കു ഗ്രഹിക്കാനാകുന്നതിനും എത്രയോ അപ്പുറമുള്ള വഴികളിലൂടെ അവിടുന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുക. ഒരിക്കലും പിന്മാറരുത്, ഒരിക്കലും സംശയിക്കരുത്, ഒരിക്കലും നിരാശരാകരുത്. ദൈവം എപ്പോഴും നമ്മെ കേൾക്കുകയും തന്റെ പൂർണമായ തിരുഹിതമനുസരിച്ച് നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. നമുക്കോ മറ്റുള്ളവർക്കോ ഏറ്റവും നല്ലതെന്ന് നാം കരുതുന്ന എന്തിനെക്കാളും എത്രയോ ശ്രേഷ്ഠമാണ് അവിടുത്തെ തിരുഹിതം.
പരിപാലകനായ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ പ്രാർഥനകൾ കേൾക്കുകയും, ഞങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലും എത്രയോ അധികമായി കൃപയുടെ സമൃദ്ധി ഞങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സംശയത്തിനോ മനസ്സുതളർച്ചയ്ക്കോ നിരാശയ്ക്കോ ഒരിക്കലും വഴങ്ങാതെ, പ്രാർഥനയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയം എനിക്കു നൽകണമേ. പ്രത്യേകിച്ച് പരീക്ഷണങ്ങൾ നീണ്ടുനിൽക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ എപ്പോഴും അങ്ങയിൽ പ്രത്യാശവെക്കട്ടെ. അങ്ങയുടെ പൂർണമായ തിരുഹിതത്തിന് എന്നെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ സമർപ്പിക്കാൻ ആ നിമിഷങ്ങൾ എന്നെ സഹായിക്കട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
ക്രിസ്തുരാജനോടുള്ള നൊവേന
പരമ്പരാഗതമായി ക്രിസ്തുരാജന്റെ തിരുനാളിനു മുൻപുള്ള ഒൻപതു ദിവസങ്ങളിൽ
2026 നവംബർ 13–21 വരെ ദിവസവും നൊവേന ചൊല്ലുന്നു
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
ആണ്ടുവട്ടത്തിലേക്കുള്ള വിശുദ്ധലിഖിത ധ്യാനങ്ങൾ
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
