१९ नोव्हेंबर २०२०
सामान्य काळातील तेहतिसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने

येशू यरुशलेमजवळ आला तेव्हा शहराकडे पाहून तो रडला आणि म्हणाला, “शांती कशाने लाभते हे आज तुला कळले असते तर! पण आता ते तुझ्या डोळ्यांपासून लपलेले आहे.” लूक 19:41-42
यरुशलेमच्या लोकांच्या भविष्याविषयी येशूला नेमके काय माहीत होते, हे सांगणे कठीण आहे. पण या उताऱ्यावरून एवढे कळते की, त्याला जे माहीत होते त्यामुळे त्याला इतके दुःख झाले की तो रडला. या प्रसंगावर मनन करण्यासाठी पुढील काही मुद्दे लक्षात घेऊया.
पहिली गोष्ट म्हणजे, रडणाऱ्या येशूचे चित्र डोळ्यांसमोर आणणे महत्त्वाचे आहे. येशू रडला, याचा अर्थ त्याला केवळ थोडेसे वाईट वाटले किंवा त्याची निराशा झाली, असे नव्हे. त्याला इतके खोल दुःख झाले की त्याच्या डोळ्यांतून खरोखर अश्रू वाहिले. म्हणून सुरुवातीला हे दृश्य डोळ्यांसमोर आणा आणि ते मनात खोलवर उतरू द्या.
दुसरी गोष्ट म्हणजे, येशू यरुशलेमसाठी रडला. शहराजवळ आल्यावर ते त्याला स्पष्ट दिसले आणि कितीतरी लोक आपल्याला व आपल्या या भेटीलाही नाकारतील, हे त्याच्या लगेच लक्षात आले. तो त्यांना शाश्वत तारणाची देणगी देण्यासाठी आला होता. दुःखाची गोष्ट अशी की, काहींनी उदासीनतेपोटी येशूकडे दुर्लक्ष केले, तर काही जण त्याच्यावर इतके संतापले की ते त्याचा जीव घेण्याची संधी शोधू लागले.
तिसरी गोष्ट म्हणजे, येशू केवळ यरुशलेमसाठी रडत नव्हता. तो सर्व लोकांसाठी, विशेषतः पुढे त्याच्या श्रद्धेच्या कुटुंबात जे असतील त्यांच्यासाठीही रडत होता. विशेषतः, कितीतरी लोकांमध्ये श्रद्धेचा अभाव असेल, हे त्याला दिसत होते आणि म्हणून तो रडला. याची त्याला तीव्र जाणीव होती आणि त्यामुळे त्याला फार दुःख झाले.
ख्रिस्ताविषयी उदासीन राहण्याच्या गंभीर मोहाला आपण सगळेच सामोरे जातो. आज यावर मनन करा. थोडीशी श्रद्धा बाळगणे आणि आपल्या फायद्याचे असेल तेव्हा देवाकडे वळणे आपल्याला सोपे जाते. पण जीवनात सर्व काही सुरळीत चालले आहे असे वाटते, तेव्हा ख्रिस्ताविषयी उदासीन राहणेही तितकेच सोपे जाते. दररोज शक्य तितक्या पूर्णपणे स्वतःला त्याच्याकडे समर्पित करण्याची गरज नाही, असा विचार करण्याच्या सापळ्यात आपण सहज अडकतो. ख्रिस्ताविषयी तुमच्या मनात असलेली कोणतीही उदासीनता आज मुळासकट काढून टाका. तुम्हाला त्याची सेवा करायची आहे आणि त्याच्या पवित्र इच्छेनुसार पूर्ण मनाने वागायचे आहे, असे त्याला सांगा.
हे प्रभू, माझ्या अंतःकरणातील उदासीनतेचा प्रत्येक अंश मुळासकट काढून टाक, अशी मी तुला विनंती करतो. माझ्या पापामुळे तू रडतोस; तुझ्या त्या अश्रूंनी मला धुऊन शुद्ध करावे, म्हणजे माझा दैवी प्रभू आणि राजा म्हणून मी स्वतःला पूर्णपणे तुला समर्पित करू शकेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
वरील चित्र: ‘येशू रडला’ — जेम्स टिसो




