मराठी

येशूच्या दुःखी हृदयाचे सांत्वन

29 ऑक्टोबर 2026
सामान्य काळातील तिसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने

येशू रडला, जेम्स तिसो यांचे चित्र

व्हिडिओ

“यरुशलेमा, यरुशलेमा, तू संदेष्ट्यांना ठार मारतेस आणि तुझ्याकडे पाठवलेल्यांना दगडमार करतेस! कोंबडी जशी आपल्या पिलांना पंखांखाली गोळा करते, तसे तुझ्या मुलांना एकत्र जमवावे, अशी मला कितीदा आस लागली होती! पण तुमची इच्छा नव्हती! पाहा, तुमचे घर ओस पडेल. पण मी तुम्हांला सांगतो, प्रभूच्या नावाने येणारा धन्य आहे, असे तुम्ही म्हणाल, ती वेळ येईपर्यंत तुम्हांला मी दिसणार नाही.” लूक 13:34–35

आजच्या शुभवर्तमानात येशू यरुशलेमच्या दुःखद इतिहासाबद्दल विलाप करतो. आपल्या लोकांनी पुन्हा आपल्याशी निष्ठावान व्हावे म्हणून देवाने पाठवलेल्या संदेष्ट्यांचा या नगरीत छळ झाला. जखऱ्या आणि यशया यांचा मृत्यू विशेष लक्षात राहतो. पण याचा व्यापक अर्थ असा की, मंदिर असलेली आणि देवाच्या उपासनेचे केंद्र असलेली यरुशलेम नगरीच अनेकदा दैवी सत्य हिंसकपणे नाकारले जाण्याचे ठिकाण बनली. याविषयी विलाप करताना येशू आपल्या लोकांवरील गाढ प्रेम प्रकट करतो आणि त्यांच्याच हातून यरुशलेममध्ये होणाऱ्या आपल्या मृत्यूचीही पूर्वसूचना देतो.

विशेष लक्षात घेण्यासारखे हे की, येशूच्या शब्दांत पवित्र दुःख आणि करुणा ओतप्रोत भरलेली आहे, पण त्याच वेळी ते शब्द ठाम आणि स्पष्टही आहेत. मंदिराचा अखेर नाश होईल आणि इ.स. 70 मध्ये रोमी लोक शहर ताब्यात घेतील, असा संदेष्ट्याचा इशारा देत तो त्यांच्या कृत्यांचा निषेध करतो. तरी त्याच्या स्वरात सूडाची भावना नाही, तर प्रेमातून उमटलेला विलाप आहे.

अनेक अर्थांनी येशूचा हा विलाप भरकटलेल्या मुलासाठी दुःख करणाऱ्या प्रेमळ पित्याच्या विलापासारखा आहे: “कोंबडी जशी आपल्या पिलांना पंखांखाली गोळा करते, तसे तुझ्या मुलांना एकत्र जमवावे, अशी मला कितीदा आस लागली होती!” येशूच्या पवित्र हृदयातील ही करुणा समजून घेणे, पापाशी चाललेल्या आपल्या स्वतःच्या झगड्याचे परीक्षण करताना आपल्याला विशेष उपयुक्त ठरते. देव पूर्णपणे न्यायी आहे; तरी तो न्यायनिवाडा करतो तेव्हा त्याचे हृदय हिंसक नसते, तर दुःखाने विदीर्ण झालेले असते.

आपल्या पापांचा विचार करताना ती या दृष्टीने तपासून पाहा. गहन दुःखाच्या तलवारीने विदीर्ण झालेले येशूचे पवित्र हृदय पाहा. आपण पुन्हा त्याच्याकडे वळतो तेव्हा त्याचे सांत्वन करतो आणि त्याचे ते दुःख हलके करतो. आपल्या बळावर देवाच्या महानतेत आणि गौरवात आपण काहीही भर घालू शकत नाही. तरी पश्चात्ताप करून आपण देवाकडे वळतो आणि आपल्या जीवनातील पापावर मात करण्यासाठी प्रामाणिकपणे झटतो, तेव्हा आपण त्याचे हृदय आनंदाने भरू शकतो.

हे आध्यात्मिक सत्य ओळखणे, हे प्रभूभय या आध्यात्मिक दानाचे सर्वोच्च रूप आहे. पवित्र आत्म्याचे हे दान दोन प्रकारे प्रकट होते. सुरुवातीला प्रभूचे भय हे परंपरेने ज्याला दासभावाचे भय म्हणतात त्या स्वरूपात असते, म्हणजेच शिक्षेची भीती. शिक्षा होईल या भीतीने वडिलांचे ऐकणाऱ्या मुलाचा पुन्हा विचार करा. ही चांगली सुरुवात आहे, पण हे आदर्श रूप नाही.

प्रभूभयाचे आदर्श रूप म्हणजे अपत्यभावाचे भय, म्हणजेच प्रेमळ मुलाला किंवा मुलीला वाटणारे भय. असे भय आपल्याला शिक्षेच्या भीतीसारख्या स्वार्थी कारणांमुळे पाप टाळायला लावत नाही. उलट, येशूच्या पवित्र हृदयातील कोमल करुणा आपल्याला जाणवते आणि आपल्या पापामुळे त्याला किती दुःख होते याची तीव्र जाणीव होते, म्हणून आपण पाप टाळतो. शिवाय, त्याच्या इच्छेशी निष्ठावान राहून आपण त्याला किती आनंद देऊ शकतो, हेही आपल्याला उमगते. त्याच्यावरचे आपले प्रेम इतके दृढ होते की त्याला आनंद देण्यासाठी जे काही शक्य आहे ते सर्व करण्याची ओढ आपल्याला लागते. त्याचा आनंद आपलाही आनंद होतो आणि त्या आनंदाला बाधा आणणारे काहीही करण्याची आपल्याला ‘भीती’ वाटते.

प्रभूभयाचे दान मुख्यतः आपल्याला येशूच्या हृदयाचे सांत्वन करण्यास प्रेरित करते; पण त्याचे प्रेम इतरांपर्यंत पोहोचवण्यासही ते आपल्याला समर्थ करते. हे दान आपल्यामध्ये जिवंत असते तेव्हा येशूने यरुशलेमबद्दल जी करुणा आणि कोमलता व्यक्त केली, त्याच भावनेने आपण आपल्या सभोवतालच्या लोकांकडे पाहतो. त्यांची पापे आपण स्वतःविरुद्ध केलेली कृत्ये मानत नाही. उलट, त्यांनी देवाकडे वळावे अशी आस बाळगून आपण येशूच्या हृदयातील पवित्र दुःखात सहभागी होतो.

आज येशूच्या पवित्र हृदयाचे चिंतन करा. तो तुमच्याकडे दुःखमिश्रित प्रेमाने पाहत आहे. तो म्हणतो, “तुम्हांला एकत्र जमवावे, अशी मला कितीदा आस लागली होती!” त्याचे हे आमंत्रण तुम्हाला त्याला दुःख देणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीपासून दूर वळण्यास आणि निष्ठेने व प्रेमाने त्याला धरून राहण्यास प्रेरणा देवो. असे करताना, तुमच्या जीवनात पापाशी झगडणाऱ्या लोकांकडेही पाहा. त्यांच्यासाठी येशूच्या मनात जी आस आहे, तीच आस तुमच्याही मनात जागी होऊ द्या. इतरांपर्यंत त्याच्या पवित्र हृदयाचे प्रेम पोहोचवण्याचे साधन बना; सरतेशेवटी तुम्ही त्याच्या आनंदात सहभागी व्हाल.

हे परमदयाळू प्रभू, तू आपल्या लेकरांवर अतिशय कोमल प्रेम करतोस आणि आम्ही संपूर्ण अंतःकरणाने तुझ्याकडे वळावे, अशी तुला आस आहे. मला पवित्र भयाच्या देणगीने भरून टाक, जेणेकरून तुला दुःख देणारी प्रत्येक गोष्ट मी तत्परतेने आणि मनापासून टाळू शकेन. इतरांपर्यंत तुझ्या पवित्र हृदयाचे प्रेम पोहोचवण्याचे साधन मला बनव, जेणेकरून माझ्याद्वारे तू त्यांची किती प्रेमाने काळजी घेतोस, हे त्यांना अनुभवता येईल आणि उमगेल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सदस्य व्हा आमच्या यूट्यूब चॅनेलचे!
नवीन सामग्री प्रसिद्ध झाल्यावर सूचना मिळवा.

ऑक्टोबर महिना आहे पवित्र जपमाळेचा

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय