நவம்பர் 19, 2026
பொதுக்காலம் முப்பத்துமூன்றாம் வாரம் வியாழன்
இன்றைய வாசகங்கள்
ஆண்டவர் அழுதார், ஜேம்ஸ் திசோ வரைந்த ஓவியம்
இயேசு எருசலேமை நெருங்கியபோது, நகரைக் கண்டு அதற்காக அழுது, “அமைதிக்கு வழிவகுப்பது எது என்பதை இன்றாவது நீ அறிந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாயிருக்கும்! ஆனால் இப்போது அது உன் கண்களுக்கு மறைக்கப்பட்டுள்ளது. உன் பகைவர்கள் உனக்கு எதிராகத் தடுப்பரண் எழுப்பி, உன்னைச் சூழ்ந்துகொண்டு, எல்லாப் பக்கங்களிலும் உன்னை நெருக்கும் நாள்கள் வரப்போகின்றன” என்றார். லூக்கா 19:41–43
பிறருடைய உணர்வுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் கொடையைப் பெற்றவர்கள், ஒருவர் அழும் அளவுக்குத் துயரத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதைக் காணும்போது மனம் நெகிழ்கிறார்கள். நம் ஆண்டவர் பாடுபட்டு இறக்கவிருந்த பாஸ்கா வாரத்தில் எருசலேமுக்குள் நுழையும்போது, அவரது புனிதமான துயரத்தை உற்றுநோக்கி, அவரோடு அழுவதற்கு இன்றைய நற்செய்தி நம்மை அழைக்கிறது. இப்போதும் அவர் நம்மையும் நம் உலகையும் உற்றுநோக்குகையில், துயருறும் அவரது திருஇதயத்தோடு இணைந்து நாமும் தொடர்ந்து அழுகிறோம்.
துயரம் என்பது இயல்பான ஓர் உணர்வு; ஒழுக்கநெறியின் அடிப்படையில் அது தன்னிலேயே நல்லதோ தீயதோ அல்ல. பலவற்றிற்காக நாம் துயரப்படலாம்: தோல்வியில் முடியும் ஒரு விளையாட்டுப் போட்டியில் நம் முழு ஆற்றலையும் செலவிடுவது, பேரதிர்ச்சி தரும் நோய் இருப்பதாகக் கண்டறியப்படுவது, அல்லது துயரமான விபத்தில் அன்புக்குரிய ஒருவரை இழப்பது போன்றவற்றிற்காகத் துயரப்படலாம். இத்தகைய சூழல்களில் ஏற்படும் துயரம் அனைத்தும் இயல்பானதும் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதும் ஆகும்.
ஆனால், சுயநலக் காரணங்களுக்காகவும் நாம் துயரப்படலாம். நம் தற்பெருமை புண்பட்டதாலோ, நாம் விரும்பிய உலகச் சுகம், அங்கீகாரம் அல்லது வெற்றி நமக்குக் கிடைக்காததாலோ நாம் துயரப்படலாம். தன்னல அன்பில் வேரூன்றிய இத்தகைய துயரம் ஆன்மாவை உயர்த்துவதில்லை; மாறாக, சுயபச்சாதாபத்திற்கோ மனக்கசப்பிற்கோ வழிவகுக்கலாம். இதற்கு நேர்மாறாக, கிறிஸ்துவின் துயரம் தூய்மையானது, தன்னலமற்றது, மீட்பளிப்பது. அவர் தமக்காக அழுவதில்லை; நமக்காக அழுகிறார்—மனமாற்றத்தின் அருளை நிராகரிக்கும் ஆன்மாக்களுக்காகவும், உண்மையை ஏற்காமல் கடினப்பட்டிருக்கும் இதயங்களுக்காகவும், அமைதியின் ஊற்றிலிருந்தே அடிக்கடி விலகிச் செல்லும் உலகத்திற்காகவும் அழுகிறார்.
எருசலேமைக் குறித்து இயேசு புலம்புவதில், தம் மக்களை ஆழமாக அன்புசெய்து, அவர்களது மீட்பை விரும்பும் கடவுளின் துயரத்தை நாம் காண்கிறோம். அவர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தும்போதுகூட அவர் அந்தச் சுதந்திரத்தை மதிக்கிறார். அவரது கண்ணீர், இறைவனின் பரிவுணர்வை ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறது; அது நிராகரிக்கப்பட்ட அன்பின் துயரம். மெசியா தன்னைத் தேடி வந்த காலத்தை உணரத் தவறிய புனித நகரத்திற்காக அன்று அவர் அழுததுபோலவே, இன்று நாம் அவரது உடனிருப்புக்கு நம் இதயங்களை மூடிக்கொண்டு, உண்மையான அமைதிக்கு இட்டுச்செல்லும் பாதையைக் காணாதவர்களாக இருக்கும்போதும் அவர் துயரப்படுகிறார்.
இயேசுவின் துயருறும் திருஇதயத்திற்கு நாம் எவ்வாறு பதிலளிக்க வேண்டும்? அதை அலட்சியப்படுத்துவது, அதன் முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்துக் காட்டுவது, அல்லது அவரது துயரம் முக்கியமற்றது அல்லது நமக்குச் சம்பந்தமில்லாதது என்பதுபோல் நடந்துகொள்வது ஒரு சோதனை. நம் பாவங்களையும் உலகின் பாவங்களையும் குறித்து அவர் துயரப்படுவதை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அதற்குத் தற்காப்பு மனப்பான்மையுடனோ குற்றவுணர்வுடனோ மனச்சோர்வுடனோ எதிர்வினையாற்றுவது மற்றொரு சோதனை. நம் ஆண்டவரின் துயரத்தைப் பரிவோடு உணர்ந்து, அவரோடு அந்தத் துயரத்தைப் பகிர்ந்துகொள்வதே புனிதமான பதிலாகும்—அவரது புனிதமான துயரத்தையும் அதற்கான காரணங்களையும் உற்றுநோக்குவதே அதற்கான வழி.
நம் பாவங்களையும், உலகின் பாவங்களையும், அவை இயேசுவின் திருஇதயத்தில் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தையும் நேர்மையுடனும் பரிவுணர்வுடனும் நோக்குவதே ஓர் அன்புச் செயலாகும். இவ்வாறு செய்வதன் வழியாக நாம் கிறிஸ்துவின் அன்பில் பங்கேற்கிறோம். அவர் கோபத்தாலோ, சுயபச்சாதாபத்தாலோ, கண்டன உணர்வாலோ துயரப்படுவதில்லை; ஒவ்வொரு பாவியின்மீதும் கொண்ட அன்பினால் துயரப்படுகிறார். அந்த அன்பு, அவரது புனித மனித இயல்பில் இரக்கம் என்னும் மனித உணர்வைத் தூண்டி, அவரது இறை இயல்பின் எல்லையற்ற அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது. அவரது துயரம் அருள் பாயும் ஒரு வழியாகிறது. அதை நாம் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அது அந்த அருளுக்கு நம் இதயங்களைத் திறந்து, நமது வாழ்விலும் நம்மைச் சூழ்ந்திருப்போரின் வாழ்விலும் மனமாற்றம் ஏற்படுவதற்காகச் செயல்பட நம்மை வலுவாகத் தூண்டுகிறது.
உங்கள் வாழ்வையும், உங்கள் சமூகத்தையும், திருஅவையையும், உலகத்தையும் கிறிஸ்து உற்றுநோக்கும்போது அவரது இதயத்தில் எழும் துயரத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம்பிக்கையிழந்தோ அச்சத்தோடோ அல்லாமல், அன்புடனும் ஒருமைப்பாட்டுடனும் அந்தத் துயரத்தில் அவரோடு அமர்ந்திருக்க உங்களை அனுமதியுங்கள். அவரது துயரம் உங்கள் இதயத்தில் இரக்கத்தை எழுப்பட்டும். உங்கள் வாழ்வில் எது அவருக்குத் துயரத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் விடாமல் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பாவமா? மன்னிக்க மறுப்பதா? கடினமான இதயமா, அருளைப் பொருட்படுத்தாத மனப்பான்மையா, அல்லது செபத்தைப் புறக்கணிப்பதா? அந்தப் புனிதமான துயரம் உங்களை மனந்திரும்புதலுக்கும், பரிந்துரைச் செபத்திற்கும், அன்புச் செயல்களுக்கும், அவருக்காக வாழ்வதில் இன்னும் ஆழமான அர்ப்பணிப்பிற்கும் தூண்டட்டும். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், நீங்கள் கிறிஸ்துவின் இதயத்திற்கு ஆறுதலளித்து, அவரது மீட்புப் பணியில் இணைவீர்கள்; அவரது அருள் மிகவும் தேவைப்படும் உலகிற்கு அமைதியைக் கொண்டுவர உதவுவீர்கள்.
துயருறும் என் ஆண்டவரே, நீர் எருசலேமை உற்றுநோக்கியபோது, உமது திருஇதயத்தைத் துயரம் ஊடுருவியது. உம் மக்கள் உம்மிடம் திரும்ப மறுத்ததால் அவர்களுக்கு வரவிருந்த துன்பத்தை நீர் தெளிவாகக் கண்டீர். அதே அன்புடனும் ஏக்கத்துடனும் நீர் என் இதயத்தை உற்றுநோக்குகிறீர் என்பதை நான் அறிவேன். நீர் காண்பதை நானும் காணவும், நீர் உணர்வதை நானும் உணரவும், உமது இரக்கத்திற்குத் திறந்த இதயத்துடன் பதிலளிக்கவும் எனக்கு அருள் தாரும். உமது துயரத்தை நான் பரிவோடு உணர்வது, இன்னும் மிகுந்த நம்பிக்கைக்கும், ஆழமான அன்பிற்கும், உம்மோடு இன்னும் முழுமையான ஒன்றிப்பிற்கும் என்னை இட்டுச்செல்லட்டும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கிறிஸ்து அரசர் நவநாள் செபம்
நவம்பர் 13–21, 2026 வரை தினமும் செபிக்கப்படும் நவநாள் செபம்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தேர்வுகள்




