ไทย

ร่ำไห้กับพระเยซูเจ้า

19 พฤศจิกายน 2026
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่ 33 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน

องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกันแสง โดยเจมส์ ทิสโซต์

วิดีโอ

ฟังภาษาอังกฤษ

เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จมาใกล้กรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเมืองและทรงกันแสงสงสารเมืองนั้น ตรัสว่า “หากวันนี้เจ้าเพียงแต่รู้ว่าสิ่งใดนำสันติมาให้ แต่บัดนี้สิ่งนั้นกลับถูกซ่อนไว้จากดวงตาของเจ้า เพราะวันเวลาจะมาถึง เมื่อศัตรูของเจ้าจะตั้งแนวรั้วล้อมเจ้าไว้ พวกเขาจะล้อมเจ้าและปิดทางเจ้าไว้ทุกด้าน” ลูกา 19:41–43

ผู้ที่มีพรสวรรค์ในการร่วมรู้สึกกับผู้อื่นย่อมสะเทือนใจเมื่อเห็นใครสักคนโศกเศร้าจนถึงกับร้องไห้ พระวรสารวันนี้เชื้อเชิญเราให้เพ่งมองความโศกเศร้าอันศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และร่ำไห้กับพระองค์ขณะเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มในสัปดาห์ปัสกา ซึ่งพระองค์จะทรงรับทรมานและสิ้นพระชนม์ แม้ในเวลานี้ เรายังคงร่ำไห้ร่วมกับพระหฤทัยอันโศกเศร้าของพระองค์ ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรเราและโลกของเรา

ความโศกเศร้าเป็นอารมณ์ตามธรรมชาติ ซึ่งในตัวมันเองไม่ดีหรือชั่วในทางศีลธรรม เราอาจโศกเศร้าด้วยหลายสาเหตุ เช่น ทุ่มเทอย่างเต็มที่ในการแข่งขันกีฬาแต่กลับพ่ายแพ้ ได้รับผลวินิจฉัยโรคที่ทำให้ใจสลาย หรือสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากอุบัติเหตุอันน่าเศร้า ความโศกเศร้าในทุกกรณีเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมชาติและเข้าใจได้

อย่างไรก็ตาม เราอาจโศกเศร้าด้วยเหตุผลที่เห็นแก่ตัวได้เช่นกัน เราอาจโศกเศร้าเพราะความหยิ่งทะนงของเราถูกกระทบกระเทือน หรือเพราะเราไม่ได้รับความสุขสบายทางโลก การยอมรับ หรือความสำเร็จที่ปรารถนา ความโศกเศร้าเช่นนี้ ซึ่งมีรากมาจากความรักตนเอง ไม่ได้ยกระดับจิตวิญญาณ และอาจนำไปสู่การสงสารตนเองหรือความขุ่นเคือง ตรงกันข้าม ความโศกเศร้าของพระคริสตเจ้าบริสุทธิ์ ไม่เห็นแก่พระองค์เอง และนำมาซึ่งการไถ่กู้ พระองค์มิได้ทรงกันแสงเพื่อตนเอง แต่ทรงกันแสงเพื่อเรา เพื่อดวงวิญญาณที่ปฏิเสธพระหรรษทานแห่งการกลับใจ เพื่อจิตใจที่แข็งกระด้างไม่ยอมรับความจริง และเพื่อโลกที่มักหันหลังให้กับแหล่งกำเนิดแห่งสันตินั่นเอง

ในการคร่ำครวญของพระเยซูเจ้าเหนือกรุงเยรูซาเล็ม เราเห็นความโศกเศร้าของพระเจ้าผู้ทรงรักประชากรของพระองค์อย่างลึกซึ้งและทรงปรารถนาให้พวกเขาได้รับความรอดพ้น แต่ยังทรงเคารพเสรีภาพของพวกเขา แม้เมื่อพวกเขาใช้เสรีภาพนั้นในทางที่ผิด น้ำพระเนตรของพระองค์แสดงอย่างลึกซึ้งถึงการที่พระเจ้าทรงร่วมรู้สึกกับมนุษย์ อันเป็นความโศกเศร้าของความรักที่ถูกปฏิเสธ และเช่นเดียวกับที่ครั้งหนึ่งพระองค์ทรงกันแสงสงสารนครศักดิ์สิทธิ์ซึ่งไม่ตระหนักถึงเวลาที่พระเมสสิยาห์เสด็จมาเยือน วันนี้พระองค์ก็ทรงโศกเศร้าเช่นกันเมื่อเราปิดใจต่อการประทับอยู่ของพระองค์ และยังคงมืดบอดต่อหนทางที่นำไปสู่สันติแท้

เราควรตอบสนองต่อพระหฤทัยอันโศกเศร้าของพระเยซูเจ้าอย่างไร? การประจญอย่างหนึ่งคือการเพิกเฉย ลดความสำคัญ หรือทำราวกับว่าความโศกเศร้าของพระองค์ไม่มีความสำคัญหรือไม่เกี่ยวข้องกับเรา การประจญอีกอย่างหนึ่งคือการยอมรับว่าพระองค์ทรงโศกเศร้าเพราะบาปของเราและบาปของโลก แต่กลับตอบสนองด้วยการปกป้องตนเอง ความรู้สึกผิด หรือความท้อแท้ การตอบสนองอย่างศักดิ์สิทธิ์คือการเห็นพระทัยและร่วมรู้สึกกับองค์พระผู้เป็นเจ้า คือการเพ่งมองความโศกเศร้าอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์และสาเหตุของความโศกเศร้านั้น

การมองบาปของเรา บาปของโลก และผลที่บาปเหล่านั้นมีต่อพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้าอย่างซื่อตรงและด้วยความเห็นพระทัย ในตัวมันเองก็เป็นกิจการแห่งความรัก เมื่อทำเช่นนี้ เราก็มีส่วนร่วมในความรักของพระคริสตเจ้า พระองค์มิได้ทรงโศกเศร้าเพราะความกริ้ว การสงสารพระองค์เอง หรือการกล่าวโทษ แต่ทรงโศกเศร้าเพราะความรักต่อคนบาปทุกคน ความรักนั้นปลุกเร้าความสงสารอันเป็นอารมณ์ของมนุษย์ในพระธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ และแสดงถึงความรักอันไร้ขอบเขตของพระธรรมชาติพระเจ้าของพระองค์ ความโศกเศร้าของพระองค์กลายเป็นช่องทางแห่งพระหรรษทาน ซึ่งเมื่อเราเข้าใจและน้อมรับอย่างถูกต้อง ก็เปิดใจเราให้รับพระหรรษทานนั้น และผลักดันเราไปสู่การกลับใจ ทั้งในชีวิตของเราเองและในชีวิตของผู้คนรอบข้าง

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความโศกเศร้าในพระหฤทัยของพระคริสตเจ้า ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรชีวิตของท่าน ชุมชนของท่าน พระศาสนจักร และโลก จงยอมให้ตนเองนั่งอยู่กับพระองค์ในความโศกเศร้านั้น ไม่ใช่ด้วยความสิ้นหวังหรือความกลัว แต่ด้วยความรักและการร่วมทุกข์ร่วมสุข จงให้ความโศกเศร้าของพระองค์ปลุกใจท่านให้เปี่ยมด้วยความสงสาร ถามตนเองว่า มีสิ่งใดในชีวิตของท่านที่ทำให้พระองค์ทรงโศกเศร้า เป็นบาปที่ท่านยังยึดติดอยู่หรือไม่? เป็นการไม่ยอมให้อภัยหรือไม่? เป็นความแข็งกระด้างของจิตใจ ความเฉยเมยต่อพระหรรษทาน หรือการละเลยการภาวนาหรือไม่? จงให้ความโศกเศร้าอันศักดิ์สิทธิ์นั้นนำท่านไปสู่การกลับใจ การภาวนาวอนขอเพื่อผู้อื่น กิจการแห่งความรัก และความมุ่งมั่นที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นในการดำเนินชีวิตเพื่อพระองค์ เมื่อทำเช่นนี้ ท่านจะบรรเทาพระหฤทัยของพระคริสตเจ้า และมีส่วนร่วมในพันธกิจแห่งการไถ่กู้ของพระองค์ ช่วยนำสันติไปสู่โลกที่ต้องการพระหรรษทานของพระองค์อย่างยิ่ง

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงโศกเศร้าของข้าพเจ้า เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรกรุงเยรูซาเล็ม พระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ถูกทิ่มแทงด้วยความโศกเศร้า พระองค์ทรงเห็นอย่างชัดเจนถึงความทุกข์ที่จะเกิดแก่ประชากรของพระองค์ เพราะพวกเขาไม่ยอมหันมาหาพระองค์ ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ทอดพระเนตรจิตใจของข้าพเจ้าด้วยความรักและความปรารถนาเช่นเดียวกันนั้น โปรดประทานพระหรรษทานให้ข้าพเจ้าเห็นสิ่งที่พระองค์ทรงเห็น รู้สึกในสิ่งที่พระองค์ทรงรู้สึก และตอบสนองด้วยหัวใจที่เปิดรับพระเมตตาของพระองค์ ขอให้ความเห็นพระทัยที่ข้าพเจ้ามีต่อความโศกเศร้าของพระองค์นำข้าพเจ้าไปสู่ความเชื่อที่ยิ่งใหญ่ขึ้น ความรักที่ลึกซึ้งขึ้น และความเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์อย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

นพวารแด่พระคริสตเจ้ากษัตริย์แห่งสากลจักรวาล
สวดนพวารทุกวันตั้งแต่วันที่ 13–21 พฤศจิกายน 2026

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

นักบุญ/วันฉลองทั้งหมด

บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา

ตัวเลือกบทอ่านในพิธีบูชาขอบพระคุณ