Agosto 3, 2022
Miyerkules ng Ikalabingwalong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

Ngunit lumapit ang babae at nagpatirapa sa harap Niya, na nagsasabi, “Panginoon, tulungan Mo po ako.” Sumagot Siya, “Hindi nararapat na kunin ang pagkain ng mga anak at ihagis ito sa mga aso.” Sinabi ng babae, “Maawa po Kayo, Panginoon, sapagkat kahit ang mga aso ay kumakain ng mga mumong nahuhulog mula sa hapag ng kanilang mga amo.” Mateo 15:25-27
Talaga bang ipinahiwatig ni Hesus na ang pagtulong sa babaeng ito ay tulad ng paghahagis ng pagkain sa mga aso? Marami sa atin ang labis na masasaktan sa sinabi ni Hesus dahil sa ating pagmamataas. Ngunit totoo ang sinabi Niya at hindi iyon kawalang-galang sa anumang paraan. Siyempre, hindi maaaring maging walang-galang si Hesus. Gayunman, sa unang tingin ay tila walang-galang ang Kanyang sinabi.
Una, tingnan natin kung paanong totoo ang Kanyang sinabi. Hinihiling ng babaeng ito kay Hesus na pumunta at pagalingin ang kanyang anak na babae. Sa diwa, sinasabi sa kanya ni Hesus na hindi siya karapat-dapat sa biyayang ito sa anumang paraan. At totoo iyon. Kung paanong hindi karapat-dapat ang isang aso na pakainin mula sa hapag, gayundin tayo ay hindi karapat-dapat sa biyaya ng Diyos. Bagaman nakakagulat ang ganitong paraan ng pagsasabi nito, ganito ang sinabi ni Hesus upang ilarawan muna ang katotohanan ng ating makasalanang kalagayan at pagiging di-karapat-dapat. At tinatanggap ito ng babae.
Ikalawa, ang sinabi ni Hesus ay nagbibigay sa babaeng ito ng pagkakataong tumugon nang may sukdulang pagpapakumbaba at pananampalataya. Makikita ang kanyang pagpapakumbaba sa hindi niya pagtanggi sa paghahambing sa kanya sa isang asong kumakain mula sa hapag. Sa halip, mapagpakumbaba niyang ipinaalala na kahit ang mga aso ay kumakain ng mga mumo. Tunay ngang kahanga-hanga ang pagpapakumbabang ito! Sa katunayan, makatitiyak tayo na kinausap siya ni Hesus sa ganitong paraang medyo nakahihiya dahil alam Niya kung gaano siya kababa ang loob at alam Niyang tutugon siya sa pamamagitan ng pagpapatingkad ng kanyang pagpapakumbaba upang maipakita ang kanyang pananampalataya. Hindi siya nasaktan sa katotohanang nagpapababa ng loob—na hindi siya karapat-dapat; sa halip, niyakap niya ito at hinangad din ang saganang awa ng Diyos sa kabila ng kanyang pagiging di-karapat-dapat.
Ang pagpapakumbaba ay may kakayahang magpalaya sa pananampalataya, at ang pananampalataya naman ay nagbubukas ng daan sa awa at kapangyarihan ng Diyos. Sa huli, nagsalita si Hesus upang marinig ng lahat, “O babae, dakila ang iyong pananampalataya!” Nahayag ang kanyang pananampalataya, at sinamantala ni Hesus ang pagkakataong parangalan siya dahil sa mapagpakumbabang pananampalatayang iyon.
Pagnilayan mo ngayon ang sarili mong pagpapakumbaba sa harap ng Diyos. Paano ka kaya tutugon kung ganito magsalita sa iyo si Hesus? Magpapakumbaba ka ba nang sapat upang kilalanin ang iyong pagiging di-karapat-dapat? Kung gayon, magkakaroon ka rin ba ng sapat na pananampalataya upang magsumamo para sa awa ng Diyos sa kabila ng iyong pagiging di-karapat-dapat? Magkasabay na umiiral ang mga kahanga-hangang katangiang ito—pagpapakumbaba at pananampalataya—at nagbubukas ng daan sa awa ng Diyos!
Aking Panginoong puspos ng awa, hindi ako karapat-dapat. Tulungan Mo akong makita iyon. Tulungan Mo akong makita na hindi ako karapat-dapat tumanggap ng Iyong biyaya sa aking buhay. Ngunit sa katotohanang iyon na nagpapababa ng loob, makilala ko rin nawa ang Iyong saganang awa at huwag kailanman matakot na magsumamo sa Iyo para sa awa. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Karaniwang Panahon: Mga Linggo 18–34
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa





