Setyembre 10, 2023
Ikadalawampu’t Tatlong Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon A
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad: “Kung magkasala sa iyo ang iyong kapatid, puntahan mo siya at kausapin tungkol sa kanyang kasalanan nang kayong dalawa lamang. Kung makinig siya sa iyo, naipanumbalik mo ang iyong kapatid.” Mateo 18:15
Kailangan ang matinding pagpapakumbaba at isang pusong dalisay upang maituwid ang isang tao tungkol sa kanyang kasalanan sa paraang makikinig siya at magsisisi. Karaniwan, ang pagtutuwid sa kapwa tungkol sa kanyang kasalanan ay higit na nagmumula sa galit kaysa sa pagmamahal. Hindi natin dapat ituwid ang kapwa tungkol sa kanyang kasalanan dahil nasaktan tayo at nais nating makaganti sa pamamagitan ng pagpapadama sa kanya ng pagkakasala. Hindi natin dapat ituwid ang kapwa upang ipahiya o saktan siya. Dapat lamang nating banggitin ang kasalanan ng kapwa dahil mahal natin siya, pinatawad na natin siya, at nais na natin siyang makalaya sa kanyang kasalanan para sa kanyang ikabubuti. Kapag ganito ang nangyayari at ito lamang ang ating hangarin, maaaring mas madali niyang matanggap ang pagtutuwid.
Gayunman, ang aral na ito ay hindi lamang dapat tingnan mula sa pananaw nating nagtutuwid sa iba tungkol sa kanilang mga kasalanan. Dapat din itong tingnan mula sa pananaw ng ibang nagtutuwid sa atin tungkol sa ating mga kasalanan. Nagkakasala tayo araw-araw. Nagkakasala tayo sa mga minamahal natin araw-araw. Kaya subukan mong isipin ang isang taong malapit sa iyo na nagpapaalam sa iyo ng iyong kasalanan. Ano ang iyong tugon kapag nangyayari ito? Marahil, kung ginawa niya iyon nang may pinakadalisay na hangarin at malasakit, makikinig ka. Ngunit paano kung ginawa niya iyon dahil galit siya? Bagaman hindi ito ang pinakamabuting paraan ng pagtutuwid sa iyo, hindi ka nito binibigyan ng karapatang tanggihan ang kanyang sinasabi. Kaya isang mabuting gawaing espirituwal ang makinig sa sinumang naglalahad sa iyo ng kanyang alalahanin tungkol sa iyong kasalanan, anuman ang paraan ng kanyang paglalahad nito. Kung, matapos mong makinig at mapagpakumbabang suriin ang kanyang alalahanin, makita mong tama siya, kahit sa ilang bahagi lamang, ang tugon na puspos ng pagmamahal ay ang magpahayag ng pagsisisi, humingi ng tawad, at mangakong magbabago. Ngunit kung, matapos mong mapagpakumbabang suriin ang kanyang alalahanin, hindi ka naniniwalang nagkasala ka, panahon na upang sikapin mong mahinahon at may malasakit na ituwid ang taong iyon tungkol sa kanyang padalos-dalos at maling paghatol.
Inilalahad ng talatang ito ang tatlong magkakasunod na antas ng pagtutuwid sa isang tao. Una, dapat itong gawin nang kayong dalawa lamang. Ikalawa, ginagawa ito kasama ang dalawa o tatlong iba pang tao. Ikatlo, ginagawa ito sa harap ng Simbahan. Subukan munang isantabi ang ikalawa at ikatlong paraan at ituon lamang ang pansin sa una. Ang layunin ng ganitong pagtutuwid nang kayong dalawa lamang ay ang pagkakasundo. Makabubuting magsikap kang pagnilayan kung gaano mo kahusay nahaharap ang ganitong sitwasyon sapagkat kung magagawa mo ito nang maayos, hindi na kakailanganin ang ikalawa o ikatlong paraan ng pagtutuwid.
Ang pangunahing kaaway ng pagkakasundo ay ang kapalaluan. Ang kapalaluan ay isang nakagawiang pag-uugali kung saan iniisip natin ang ating sarili nang una sa lahat at higit sa lahat, o maging ang sarili lamang sa pinakamalulubhang kalagayan. Ginagawang imposible ng kapalaluan ang pagsusuri sa sarili. Nagiging bulag tayo sa ating kasalanan at nababagabag sa sandaling ito ay matukoy o magdulot ng mga problema. Siyempre, ang kabaligtaran ng kapalaluan ay ang pagpapakumbaba. Ito ang birtud na nagbibigay sa atin ng kakayahang kalimutan ang ating sarili at magmalasakit lamang sa kapwa. Kapag lumalago ang isang tao sa pagpapakumbaba, lagi siyang tutuksuhin ng diyablo sa pamamagitan ng mga kaisipang tulad ng: Paano ka naman? Ikaw ang tama at sila ang mali! Hindi ito makatarungan! Hindi ka dapat tratuhin nang ganito! Dapat laging tanggihan ang mga kaisipang ito na tumutukso sa atin. Mauunawaan lamang natin ang kabuluhan ng pagpapakumbaba kapag tayo ay mapagpakumbaba. Para sa taong mapagmataas, magmumukhang kahangalan ang pagpapakumbaba. Ngunit ang pagpapakumbaba ay tunay na karunungan.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano ka mapagpakumbaba kapag may nagpapahayag sa iyo ng pag-aalala tungkol sa iyong kasalanan. Paano ka tumutugon? Nagagalit ka ba at ipinagtatanggol ang iyong sarili kapag nangyayari ito? Kung gayon, maging tapat at aminin sa iyong sarili na ito ay kapalaluan; ito ang iyong kasalanan. Maglaan ng panahon upang pagnilayan ang nararapat at mapagpakumbabang paraan ng pagtugon kapag may nagpapaalala sa iyo ng iyong pagkakasala. Kung ang pakikipagkasundo ang iyong pangunahing layunin sa anumang ugnayang nasaktan, ang banal at mapagpakumbabang hangaring iyon ang magiging gabay mo upang makipagkasundo sa lahat ng tao sa iyong buhay.
Panginoong puspos ng awa, naparito Ka sa lupa upang ipagkasundo kami sa Iyo at sa isa’t isa. Ipakita Mo po sa akin ang aking kasalanan at ipagkaloob Mo sa akin ang kababaang-loob na kailangan ko upang makita ito, nang sa gayon ay makapagsisi ako at makabalik sa Iyo. Tulungan Mo rin akong maging bukas sa maraming paraan ng pagpapakita Mo sa akin ng aking kasalanan, lalo na sa pamamagitan ng ibang mga tao sa aking buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Nobena sa Mahal na Birhen ng mga Hapis
Tradisyonal na dinarasal tuwing Setyembre 7–15
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Mga tampok na larawan sa itaas: Ang Sermon sa Bundok ni Arsène Robert, mula sa Wikimedia Commons
