April 1, 2020
Wednesday of the Fifth Week of Lent
Readings for Today
Sumagot si Hesus sa kanila, “Amen, amen, sinasabi Ko sa inyo, ang bawat nagkakasala ay alipin ng kasalanan. Ang alipin ay hindi nananatili sa sambahayan magpakailanman, ngunit ang anak ay nananatili magpakailanman. Kaya kung palalayain kayo ng Anak, tunay nga kayong magiging malaya.” Juan 8:34–36
Nais kang palayain ni Hesus, ngunit nais mo bang mapalaya? Sa antas ng pag-iisip, dapat ay madaling sagutin ang tanong na ito. Siyempre, nais mo ang iyong kalayaan! Sino ba ang hindi? Ngunit sa aktuwal na pamumuhay, mas mahirap sagutin ang tanong na ito. Sa katunayan, maraming tao ang lubhang komportable sa pamumuhay sa kasalanan. Nag-aalok ang kasalanan ng mapanlinlang na kasiyahang maaaring mahirap talikuran. Maaari kang “makaramdam” ng sarap sa sandaling nagkakasala ka, kahit na sa kalaunan ay inaagaw nito ang iyong kalayaan at kagalakan. Ngunit madalas, sapat na ang panandaliang “kasiyahang” iyon upang paulit-ulit itong balikan ng marami.
Ikaw naman? Nais mo bang maging malaya upang mamuhay bilang anak ng Kataas-taasang Diyos? Kung “Oo” ang sagot mo, maghanda kang masaktan, ngunit sa paraang nagdudulot ng kagalakan. Ang pagdaig sa kasalanan ay nangangailangan ng pagdadalisay. Ang proseso ng “pagbitaw” sa kasalanan ay nangangailangan ng tunay na sakripisyo at paninindigan. Hinihingi nito na bumaling ka sa Panginoon nang may lubos na pagtitiwala at pagpapaubaya sa Kanya. Sa paggawa nito, dumaranas ka ng isang uri ng pagkamatay sa iyong sarili, sa iyong mga silakbo ng damdamin, at sa sarili mong makasariling kalooban. Masakit ito, kahit man lamang sa antas ng iyong kalikasang pantao na nahulog sa kasalanan. Ngunit para itong operasyong naglalayong mag-alis ng kanser o anumang impeksiyon. Maaaring masakit ang mismong operasyon, ngunit ito lamang ang paraan upang mapalaya ka sa karamdamang taglay mo. Ang Anak ang Banal na Siruhano, at pinalalaya ka Niya sa pamamagitan ng Kanyang sariling pagdurusa at kamatayan. Ang Pagkapako sa Krus at kamatayan ni Hesus ay naghatid ng buhay sa daigdig. Winasak ng Kanyang kamatayan ang sakit ng kasalanan, at ang kusang-loob nating pagtanggap sa lunas na dulot ng Kanyang kamatayan ay nangangahulugang dapat nating hayaan Siyang wasakin ang sakit ng kasalanan sa ating kalooban sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan. Sa matalinghagang pananalita, kailangan itong “hiwain palabas” at alisin ng ating Panginoon.
Higit sa alinmang panahon, ang Kuwaresma ang panahon upang tapat mong pagtuunan ng pansin ang iyong kasalanan at matukoy ang mga bagay na patuloy na gumagapos sa iyo, upang maanyayahan mo ang Banal na Manggagamot na pumasok sa iyong mga sugat at pagalingin ka. Huwag mong hayaang lumipas ang Kuwaresma nang hindi tapat at masusing sinusuri ang iyong budhi at buong-pusong nagsisisi sa iyong mga kasalanan. Nais ng Panginoon na maging malaya ka! Hangarin mo rin ito at pumasok sa proseso ng pagdadalisay upang maibsan ang iyong mabibigat na pasanin.
Pagnilayan mo ngayon ang iyong saloobin hinggil sa sarili mong mga kasalanan. Una, kaya mo bang mapagpakumbabang aminin ang iyong kasalanan? Huwag kang maghanap ng mga pangangatwiran upang bigyang-katwiran ang mga ito o manisi ng iba. Harapin mo ang mga ito at tanggapin mong ikaw ang may pananagutan sa mga ito. Ikalawa, ikumpisal mo ang iyong mga kasalanan. Pagnilayan mo ang iyong saloobin hinggil sa Sakramento ng Pakikipagkasundo. Ito ang Sakramento ng kalayaan. Napakadali lamang nito. Lumapit ka lamang, aminin ang lahat ng iyong kasalanan, ipahayag ang iyong pagsisisi, at mapalaya. Kung nahihirapan kang gawin ito, mas nagtitiwala ka sa sarili mong takot kaysa sa katotohanan. Ikatlo, magalak ka sa kalayaang iniaalok sa iyo ng Anak ng Diyos. Isa itong kaloob na higit pa sa anumang nararapat sa atin. Pagnilayan mo ang tatlong bagay na ito ngayon at sa nalalabing panahon ng Kuwaresma, at ang iyong Pasko ng Muling Pagkabuhay ay magiging isang pagdiriwang ng tunay na pasasalamat!
Lord, I do desire to be set free from all sin so that I may live in the freedom of being Your child. Help me, dear Lord, to face my sin with honesty and openness. Give me the courage I need to admit my sin in the Sacrament of Reconciliation, so that I may rejoice in all that You have bestowed upon me through Your suffering and death. Jesus, I trust in You.
40 Days at the Foot of the Cross – Reflection Thirty-Five – “It is Finished”
Mga Sanggunian para sa Kuwaresma
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
