Saturday, May 4, 2019
Saturday of the Second Week of Easter
When they had rowed about three or four miles, they saw Jesus walking on the sea and coming near the boat, and they began to be afraid. But he said to them, “It is I. Do not be afraid.” John 6:19-20
This very familiar phrase was spoken once again: “Do not be afraid.”
The setting is significant. It is dark and the Apostles are out to sea. If you’ve ever been out in the middle of the sea when it’s dark out you’d know that this is a bit frightening. You cannot see the land and you feel as though you are surrounded by nothing. The Apostles would have been feeling a bit lost as if they were in the middle of nowhere.
But, in the midst of this experience, Jesus came walking to them and told them, “It is I. Do not be afraid.” This would have been quite consoling to them.
We must see in this experience of the Apostles the daily experience so many have. Many can feel as if they are surrounded by nothing, alone and lost. Sure, this may not be an overwhelming feeling for some, but it is all too often an experience many do have to one degree or another.
Ipinahahayag sa atin ng talatang ito ng Ebanghelyo na lumalapit sa atin si Hesus saanman tayo naroroon o anuman ang ating kalagayan. Hindi Niya hinihintay na tayo ang lumapit at humanap sa Kanya; sa halip, pumapasok Siya sa ating buhay kung saan mismo tayo naroroon.
Ang karanasang ito ng pagiging nasa laot sa gitna ng dilim ay may iba’t ibang anyo. Marahil ay punô ng mga gawain ang iyong buhay, ngunit nadarama mo pa rin na nag-iisa ka. Marahil ay kakaunti ang mga taong kasama mo sa buhay at palagi mong nadarama na ikaw ay nakahiwalay sa iba. O marahil ay nagpapakita kang maayos ang lahat at tila kontrolado mo ang bawat aspeto ng iyong buhay, ngunit sa iyong kalooban ay matindi ang iyong pinagdaraanan. Anuman ang iyong kalagayan, nais ni Hesus na lumapit sa iyo at aliwin ka.
Pagnilayan mo ngayon ang mga salitang ito ni Hesus. Pakinggan Siyang nagsasabi sa iyo, “Ako ito.” Habang naririnig mo Siyang binibigkas ang mga salitang ito, bumaling ka sa Kanya at kilalanin ang Kanyang presensya. Hayaan mo Siyang pumasok sa madilim na dagat na maaaring nadarama mong nakapaligid sa iyo. Pakinggan Siyang nagsasabi, “Huwag kang matakot.” Napakaraming karanasan sa buhay ang maaari nating katakutan. Napakadalas tayong mapangibabawan ng takot. Kung itutuon lamang natin ang ating pansin kay Hesus, mawawala ang takot natin sa mga bagay na nakapaligid sa atin araw-araw. Matutuklasan natin sa kaibuturan ng ating puso na naroon mismo si Hesus at maayos ang lahat dahil nagmamalasakit Siya at nasa Kanyang mga kamay ang lahat. Papasukin mo Siya sa bangka ng iyong puso at hayaang Siya ang manguna. Lumalapit Siya sa iyo at naghihintay ng iyong tugon.
Lord, so often I fail to acknowledge Your divine presence in my life. So often I fail to see you coming to me. Help me to know that You are always there. Free me from the many fears of life, dear Lord, and give me courage to welcome You fully into my life. Jesus, I trust in You.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Panalangin sa Pasko ng Pagkabuhay
