May 31, 2020
Dakilang Kapistahan ng Linggo ng Pentekostes
Mga Pagbasa para sa Pentekostes
At biglang may dumating mula sa langit na ugong na tulad ng isang malakas na hanging humahagibis, at pinuno nito ang buong bahay na kinaroroonan nila. Pagkatapos ay may nagpakita sa kanila na mga dilang tila apoy, na naghiwa-hiwalay at dumapo sa bawat isa sa kanila. At silang lahat ay napuspos ng Espiritu Santo at nagsimulang magsalita sa iba’t ibang wika, ayon sa ipinagkaloob sa kanila ng Espiritu na ipahayag. Acts 2:2–4
Do you think there was really a “noise like a strong driving wind” at this first outpouring of the Holy Spirit? And do you think there really were “tongues as of fire” that came and rested on everyone? Well, there most likely was! Why else would have it been recorded that way in the Scriptures?
Ang mga pisikal na pagpapakitang ito ng pagdating ng Espiritu Santo ay naganap sa maraming dahilan. Isa sa mga ito ay upang maunawaan nang kongkreto ng mga unang tumanggap ng ganap na pagbubuhos ng Espiritu Santo na may kahanga-hangang nangyayari. Sa pagkakita at pagkarinig sa mga pisikal na pagpapakitang ito ng Espiritu Santo, naging higit silang handang maunawaan na gumagawa ang Diyos ng isang bagay na kamangha-mangha. At pagkatapos, nang makita at marinig nila ang mga pagpapakitang ito, sila ay hinipo, lubusang nilukob, pinuspos, at pinag-alab ng Espiritu Santo. Bigla nilang natuklasan sa kanilang kalooban ang pangakong binitiwan ni Hesus at sa wakas ay nagsimula silang makaunawa. Binago ng Pentekostes ang kanilang buhay!
Malamang na hindi natin nakita at narinig ang mga pisikal na pagpapakitang ito ng pagbubuhos ng Espiritu Santo, ngunit dapat tayong umasa sa patotoo ng mga taong nasa Banal na Kasulatan upang hayaan ang ating sarili na humantong sa isang malalim at nakapagpapabagong pananampalataya na ang Espiritu Santo ay tunay at nagnanais na pumasok sa ating buhay sa gayunding paraan. Nais ng Diyos na pag-alabin ang ating mga puso sa Kanyang pag-ibig, lakas, at biyaya upang mabisa tayong mamuhay nang nagdudulot ng pagbabago sa mundo. Ang Pentekostes ay hindi lamang tungkol sa ating pagiging banal, kundi tungkol din sa pagkakaloob sa atin ng lahat ng kailangan natin upang humayo at dalhin ang kabanalan ng Diyos sa lahat ng ating nakakasalamuha. Binibigyang-kakayahan tayo ng Pentekostes na maging makapangyarihang mga kasangkapan ng biyaya ng Diyos na nagpapabago. At walang alinlangang kailangan ng mundong nakapaligid sa atin ang biyayang ito.
Sa pagdiriwang natin ng Pentekostes, makatutulong na pagnilayan natin nang may panalangin ang mga pangunahing bunga ng Espiritu Santo. Nasa ibaba ang Pitong Kaloob ng Espiritu Santo. Ang mga Kaloob na ito ang mga pangunahing bunga ng Pentekostes para sa bawat isa sa atin. Gamitin ang mga ito sa pagsusuri ng iyong buhay at hayaang ipakita sa iyo ng Diyos kung saan mo kailangang higit pang lumago sa lakas ng Espiritu Santo.
Panginoon, isugo Mo ang Iyong Espiritu sa aking buhay at pag-alabin Mo ako sa mga Kaloob ng Iyong Espiritu. Espiritu Santo, inaanyayahan Kitang ganap na angkinin ang aking kaluluwa. Halina, Espiritu Santo, halina at baguhin Mo ang aking buhay. Espiritu Santo, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit Pang mga Pagninilay sa Banal na Awa
Araw-araw na Pagninilay sa Ebanghelyo
Saint of the Day – Visitation of the Blessed Virgin Mary
Not celebrated as a liturgical memorial this year since it falls on Sunday
Karagdagang Babasahin – Linggo ng Pentekostes
Image: Pentecost by Jean II Restout
Pitong Kaloob ng Espiritu Santo
Takot sa Diyos: Sa pamamagitan ng kaloob na ito, nagiging lubos na mulat ang Kristiyano sa anumang maaaring makasira sa kanyang ugnayan sa Diyos. May banal na “takot” na mapinsala ang ugnayang ito, at ipinagkakaloob ang biyaya upang maiwasan ang mga bagay na ito anuman ang maging kapalit.
Karunungan: Sa pamamagitan ng kaloob na ito, tumatanggap ang Kristiyano ng natatanging biyaya upang “pagnilayan ang mga banal na katotohanan” sa kanyang mapagnilay na pag-iisip. Nagagawa nating makita ang kabuuan at malaman kung paano tayo pinakamainam na magiging kasangkapan ng kapayapaan at pagkakaisa sa ating daigdig.
Kaunawaan: Ito ang kakayahang magkaroon ng supernatural na katiyakan tungkol sa mga bagay ng pananampalataya. Nagkakaroon ng saysay ang buhay. Nauunawaan natin ang mas malalalim na bahagi ng pahayag ng Diyos, ang kahulugan ng pagdurusa, at ang mga bagay na tumutukso sa atin na mag-alinlangan. Sa pamamagitan ng kaloob na ito, nakikita natin kung paanong ang lahat ng bagay sa buhay ay maaaring magdulot ng mabuti alinsunod sa plano ng Diyos.
Kaalaman: Sa pamamagitan ng kaloob na ito, nalalaman ng Kristiyano, lalo na sa kanyang praktikal na pag-iisip, kung ano ang kalooban ng Diyos sa alinmang sitwasyon. Nalalaman natin kung paano mamuhay, kung paano kilatisin ang kalooban ng Diyos, at kung anong pasiya ang gagawin sa ating pang-araw-araw na buhay. Tinutulungan din tayo nitong matuto mula sa ating mga nakaraang pagkakamali.
Payo: Sa pamamagitan ng kaloob na ito, nakikita ng Kristiyano ang kanyang sarili bilang isang kawing sa tanikalang bumubuo sa buong Simbahan. Ginagamit ng Diyos ang bawat isa sa atin upang magtulungan at mag-alalayan sa ating paglalakbay. Nalalaman natin kung ano ang sasabihin at kung paano kikilos upang magampanan ang ating bahagi sa pagpapatatag sa isa’t isa.
Katatagan: Sa madaling salita, ito ang katatagan ng isip at diwa upang gumawa ng mabuti at umiwas sa masama. Isa itong uri ng Kristiyanong katapangan. Tatawagin tayong lahat ng Ebanghelyo sa isang buhay ng lubusang pag-ibig. Ipinagkakaloob sa atin ng Katatagan ang lakas na kailangan natin upang maisabuhay ito hanggang wakas.
Kabanalan: Tinutulungan tayo ng kaloob na ito na higit sa lahat ay igalang at mahalin ang Diyos, gayundin na makita ang dignidad ng bawat isa at igalang ang isa’t isa bilang mga anak ng Diyos.
