Sunday, March 10, 2019
First Sunday of Lent, Year C
Paminaw sa Iningles
Filled with the holy Spirit, Jesus returned from the Jordan and was led by the Spirit into the desert for forty days, to be tempted by the devil. Luke 4:1-2
Pagkasakit niining kasinatian alang kang Jesus. Kon pamalandongan gayod nimo kini, mahimong lisod kining sabton…labing menos sa sinugdan.
Si Jesus, ang Anak sa Dios, ang Mesiyas, ang Magbubuhat sa Uniberso, ang dakong AKO MAO, ang ikaduhang Persona sa Labing Balaang Trinidad, anaa sa kamingawan, nag-antos sulod sa kap-atan ka adlaw samtang gitintal sa yawa ug nagpuyo taliwala sa ihalas nga mga mananap. Ngano man gayod nga buhaton Niya kini, ug nganong gitugotan sa Dios Amahan nga mahitabo kini? Ug labaw pa niana, giingon nga ang Espiritu Santo mismo ang nag-aghat kang Jesus ngadto sa kamingawan aron masinati kining masakit nga 40 ka adlaw!
Perhaps we rarely reflect upon all that Jesus endured and all that He suffered in His human life. Sure, we think about the Crucifixion at times but even that is often overshadowed by our knowledge that He rose. It’s easy to miss the suffering He went through throughout His life. And it’s easy to miss the reason He went through all that He did go through in His humanity.
Busa, unsa may kahulogan niining tanan? Mahitungod kini sa gugma alang kanatong tanan. Mahitungod kini sa hilabihang gugma sa Dios kanato nga andam Siyang moantos sa tanang matang sa kalisdanan ug tawhanong pag-antos nga moabot sa atong kinabuhi. Mahitungod kini sa Dios nga makaatubang kanato ug makaingon, “Oo, nasabtan Ko gayod ang imong giagian…nasabtan Ko gayod.” Mao kini ang gugma. Gugma kini nga hilabihan kalalom nga ang Dios mismo andam nga mosinati sa atong mga kahuyang ug kasakit aron makigtagbo Siya kanato nianang kahimtanga, mohupay kanato taliwala sa bisan unsa nga atong giagian, ug malumo kitang ipahigawas gikan niini ngadto sa bag-ong kinabuhi nga Iyang giandam alang kanato. Sa makausa pa, mao kini ang Gugma!
The Spirit “led” (Matthew’s version) and even “drove” (Mark’s version) Jesus out into the desert. This was a way of telling us that this experience was the plan and will of God. It wasn’t something imposed upon Jesus by some strange happenstance. It wasn’t bad luck or an unfortunate and meaningless human suffering. No, it was suffering for a purpose. Suffering with an intention. And the intention was, in part, to experience and embrace all that we experience and must embrace.
Temptation in life is real. It’s the result of our fallen human nature. It comes from our weakness but also from the evil one. Temptation can be a heavy burden and cause heavy emotional and psychological pain. And when the temptation is given in to, it causes an even deeper spiritual pain. Jesus never gave in to the temptations in the desert, nor did He give in to temptations at any other time in His life. But He endured them and suffered them.
Nagpasabot kini kanato nga Siya mahimong atong kusog ug inspirasyon taliwala sa bisan unsang tintasyon nga atong giatubang matag adlaw. Sa pipila ka adlaw, tingali mabati nato ang kamingaw ug pagkalain sa usa nga giabog ngadto sa kamingawan sa atong mga sala. Tingali mobati kita nga daw gidaog kita sa ihalas nga mga mananap sa atong dili hapsay nga mga pangibog. Tingali mobati kita nga daw ang daotan nagbuot na kanato. Si Jesus usab mibati sa ingon niini. Ug sa Iyang tawhanong kinaiya, gawasnon Niyang gitugotan ang Iyang kaugalingon nga makasinati niini. Ang kabubut-on sa Amahan ug ang paglihok sa Espiritu Santo maoy nag-aghat Kaniya ngadto niining kasinatian.
Tungod niini, si Jesus mismo ang makahimamat kanimo niining desyerto sa imong kinasuloran. Anaa Siya, naghulat kanimo, nangita kanimo, nagtawag kanimo. Anaa Siya taliwala sa bisan unsa ug sa tanan nga imong giagian. Ug Siya, ang nakabuntog sa tentasyon niining desyerto, mao ang malumong mogiya kanimo paggawas niini. Miadto Siya sa desyerto aron makigkita kanimo ug ibalik ka. Ug sama nga ang mga anghel miatiman kang Jesus niining desyerto, nagpadala usab Siya niadtong mga anghel aron moatiman kanimo.
So whether your “desert” is only a slight agitation in life right now, or if it’s a struggle against complete despair, Jesus wants to meet you and bring you out. He conquered the desert once and for all and He is able to conquer any desert in your life, also.
Lord, I acknowledge Your perfect love for me. I believe that You love me enough to endure all suffering, to understand all suffering, and to bring me out of my own interior dryness and pain. May I let you be driven into the desert of my own soul and there, as I encounter You, may I allow You to lead me to the cool and refreshing waters. Jesus, I trust in You.
40 Days at the Foot of the Cross: Reflection Four – Spiritual Friendship>>>
Dugang nga mga Pamalandong sa Ebanghelyo
Mga Pamalandong sa Diosnong Kalooy
