January 15, 2021
Friday of the First Week of Ordinary Time
Readings for Today
Dumating sila na may dalang isang paralitiko na binubuhat ng apat na lalaki. Dahil hindi sila makalapit kay Jesus sa dami ng tao, binuksan nila ang bubong sa tapat Niya. Nang makagawa na sila ng butas, ibinaba nila ang higaang kinararatayan ng paralitiko. Mark 2:3–4
Ang paralitikong ito ay sagisag ng ilang tao sa ating buhay na tila hindi kayang lumapit sa ating Panginoon sa sarili nilang pagsisikap. Malinaw na nais ng paralitiko na gumaling, ngunit hindi niya kayang lumapit sa ating Panginoon sa sarili niyang pagsisikap. Kaya binuhat siya ng kanyang mga kaibigan patungo kay Jesus, binuksan ang bubong (dahil napakaraming tao), at ibinaba siya sa harap ni Jesus.
The paralysis of this man is a symbol of a certain type of sin. It’s a sin that someone desires forgiveness for but is incapable of turning to our Lord by their own effort. For example, a serious addiction is something that can so dominate a person’s life that they cannot overcome this addiction by their own effort. They need the help of others to even be able to turn to our Lord for help.
Dapat nating makita ang ating sarili bilang mga kaibigan ng paralitikong ito. Napakadalas na kapag nakakakita tayo ng isang taong nakagapos sa buhay ng kasalanan, hinuhusgahan na lamang natin siya at tinatalikuran. Ngunit isa sa mga pinakadakilang gawa ng pag-ibig sa kapwa na maihahandog natin sa iba ay ang tulungan silang magkaroon ng mga kinakailangan upang madaig ang kanilang kasalanan. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating payo, di-natitinag na malasakit, pakikinig, at anumang pagpapakita ng katapatan sa taong iyon sa panahon ng kanyang pangangailangan at kawalang-pag-asa.
Paano mo pinakikitunguhan ang mga taong nakagapos sa paulit-ulit na paggawa ng hayag na kasalanan? Inirapan mo ba sila at tinatalikuran? O matatag kang nagpapasiyang manatili sa kanilang tabi upang bigyan sila ng pag-asa at alalayan kapag kaunti na lamang o wala na silang pag-asang madaig ang kanilang kasalanan? Isa sa mga pinakadakilang kaloob na maibibigay mo sa iba ay ang kaloob ng pag-asa sa pamamagitan ng pananatili sa kanilang tabi upang tulungan silang ganap na bumaling sa ating Panginoon.
Pagnilayan mo ngayon ang isang taong kilala mo na tila hindi lamang nakagapos sa paulit-ulit na pagkakasala kundi nawalan na rin ng pag-asang madaig ang kasalanang iyon. Sa panalangin, ipaubaya mo ang iyong sarili sa ating Panginoon at italaga ang iyong sarili sa gawa ng pag-ibig sa kapwa: gawin ang lahat ng iyong makakaya upang tulungan siyang ganap na bumaling sa ating banal na Panginoon.
My precious Jesus, fill my heart with charity toward those who need You the most but seem incapable of overcoming the sin in their lives that keep them from You. May my unwavering commitment to them be an act of charity that gives them the hope they need to surrender their life to You. Use me, dear Lord, my life is in Your hands. Jesus, I trust in You.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Featured image above: The sick of the palsy is let down before Jesus
