May 13, 2020
Wednesday of the Fifth Week of Easter
Readings for Today
Mahal na Birhen ng Fatima—Opsiyonal na Paggunita
“Ako ang tunay na puno ng ubas, at ang aking Ama ang tagapag-alaga. Inaalis niya ang bawat sanga sa akin na hindi namumunga, at pinupungusan niya ang bawat sangang namumunga upang lalo pang mamunga.” John 15:1–2
Handa ka bang magpapungos? Kailangan ang pagpupungos upang makapagbigay ang isang halaman ng masaganang mabubuting bunga o magagandang bulaklak. Halimbawa, kung hahayaang lumago ang isang puno ng ubas nang hindi pinupungusan, mamumunga ito ng maraming maliliit na ubas na walang pakinabang. Ngunit kung maingat na pupungusan ang puno ng ubas, mamumunga ito ng pinakamaraming mabubuting ubas na kaya nitong ibigay.
Ginagamit ni Jesus ang larawang ito ng pagpupungos upang turuan tayo ng katulad na aral tungkol sa pamumunga ng mabuti para sa Kanyang Kaharian. Nais Niyang maging mabunga ang ating buhay at gamitin tayo bilang makapangyarihang mga kasangkapan ng Kanyang biyaya sa mundo. Ngunit kung hindi tayo handang dumaan paminsan-minsan sa pagdadalisay ng espirituwal na pagpupungos, hindi tayo magiging mga kasangkapang magagamit ng Diyos.
Ang espirituwal na pagpupungos ay ang pagpapahintulot sa Diyos na alisin ang mga bisyo sa ating buhay upang mapangalagaan at mapalago nang wasto ang mga birtud. Nagaganap ito lalo na sa pagpapahintulot sa Kanya na gawin tayong mapagpakumbaba at alisin ang ating pagmamataas. Maaaring masakit ito, ngunit ang sakit na kaakibat ng pagpapakumbaba sa atin ng Diyos ay isang susi sa espirituwal na paglago. Habang lumalago tayo sa kababaang-loob, lalo tayong umaasa sa pinagmumulan ng ating ikinabubuhay sa halip na umasa sa ating sarili, sa sarili nating mga ideya at mga plano. Di-hamak na mas marunong ang Diyos kaysa sa atin, at kung patuloy tayong lalapit sa Kanya bilang ating bukal, higit tayong magiging matatag at handang hayaan Siyang gumawa ng mga dakilang bagay sa pamamagitan natin. Ngunit, muli, kailangan nating magpapungos sa Kanya.
Ang pagpapapungos sa espirituwal na diwa ay nangangahulugang kusa nating binibitiwan ang sarili nating kalooban at mga ideya. Nangangahulugan itong isinusuko natin ang pagkontrol sa ating buhay at hinahayaang ang dalubhasang tagapag-alaga ang mangasiwa. Nangangahulugan itong higit tayong nagtitiwala sa Kanya kaysa sa ating sarili. Nangangailangan ito ng tunay na pagkamatay sa sarili at tunay na kababaang-loob na umaamin na lubos tayong umaasa sa Diyos, kung paanong umaasa ang sanga sa puno ng ubas. Kung wala ang puno ng ubas, matutuyo tayo at mamamatay. Ang pananatiling matatag na nakakabit sa puno ng ubas ang tanging daan tungo sa buhay.
Manalangin ka sa araw na ito na pahintulutan mong pungusan ng Panginoon ang iyong buhay upang maalis ang lahat ng hindi mula sa Kanya. Magtiwala ka sa Kanya at sa Kanyang banal na plano, at alamin mong ito lamang ang landas tungo sa pamumunga ng mabubuting bungang nais ng Diyos na ibunga sa pamamagitan mo.
Lord, I pray that You prune away all my pride and selfishness. Purify me of my many sins so that I can turn to You in all things. And as I learn to rely upon You, may You begin to bear an abundance of good fruit in my life. Jesus, I trust in You.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – Mahal na Birhen ng Fatima
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Ang Mistikong Paglalakbay Tungo sa Pakikipagkaisa sa Diyos:
Espirituwal na Karunungan mula kay San Juan de la Cruz
