Saturday, February 23, 2019
Saturday of the Sixth Week in Ordinary Time
Saint Polycarp, Bishop and Martyr – Memorial
Pagkatapos ay sinabi ni Pedro kay Jesus, “Rabbi, mabuti pong narito tayo! Gumawa po tayo ng tatlong tolda: isa para sa Inyo, isa para kay Moises, at isa para kay Elias.” Hindi niya halos alam ang sasabihin, sapagkat takot na takot sila. Marcos 9:5-6
This passage comes in the midst of the glorious event of the Transfiguration. Peter, James and John went up a high mountain with Jesus, and Jesus was suddenly transfigured before them. He was radiant white with light shining forth and He was speaking with Moses and Elijah.
These three Apostles witness this miraculous event and they are so overwhelmed and excited that Peter says something that seems a bit silly. As the Scripture points out, “He hardly knew what to say.” But, nonetheless, he suggests that they build three tents, one for Jesus, one for Moses and one for Elijah. Of course, Jesus doesn’t respond to this offer, because He knew Peter was so excited that he couldn’t think straight. Moses and Elijah certainly did not need tents.
Isang katotohanan tungkol sa buhay espirituwal na hindi agad napapansin, ngunit matututuhan sa talatang ito, ay na kung minsan, kapag matindi ang ating karanasan ng presensiya ng Diyos, maaari tayong matuksong umabot sa matatawag nating isang “banal na sukdulan.” Biglang napuspos ng pananabik si Pedro kaya nais niyang manatili na lamang doon sa bundok. Siyempre, hindi ito praktikal at hindi rin makatuwiran. Hindi naman malaking bagay ang naging reaksiyon niyang ito, ngunit mahalagang pansinin ito at matuto mula rito.
Kung minsan, maaari nating madama na napakalapit natin sa Diyos at lubhang napupukaw ang ating diwa sa isang paraan o iba pa. Kapag nangyari ito, maaari nating mapansing ang ating emosyonal na tugon ay, sa isang diwa, lumalabis. Hindi lumalabis sa ating pagmamahal sa Diyos—hindi iyon posible—kundi lumalabis sa sigasig na higit na nakabatay sa ating damdamin kaysa sa kalooban ng Diyos. Ito ang karaniwang halimbawa ng tinatawag na “pagkalugod sa matinding damdaming espirituwal.” Oo, dapat nating sikaping magkaroon ng malalim at matalik na ugnayan sa ating Panginoon, ngunit dapat lagi nating tiyakin na kahit ang mabubuting damdamin ay hindi umaakay sa atin sa landas ng sarili nating kalooban sa halip na sa kalooban ng Diyos.
Pagnilayan mo ngayon ang anumang pagkiling mo sa ganitong kalabisan. Ang layunin ng isang buhay na puspos ng birtud ay ang tunay na balanse sa pagitan ng magkabilang sukdulan. Bagama’t dapat tayong maging 100% na nakatalaga sa Diyos at sa Kanyang kalooban, dapat nating tiyaking hindi tayo nahihila sa alinmang gilid ng landas. Manalangin na panatilihin kang matatag ng ating Panginoon sa landas na patungo sa Kanya at sa Kanyang banal na kalooban.
Lord, I do desire to be totally Yours in every way. I desire to love You and serve You with my whole mind, heart, soul and strength. Help me to always follow Your will and Your will alone. Help me to never be deterred from the path You have set before me. May I live between the extremes I am drawn to so that I may live a true life of virtue. Jesus, I trust in You.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Saint of the Day – Saint Polycarp
