June 16, 2021
Wednesday of the Eleventh Week in Ordinary Time
Readings for Today
“Kapag kayo ay nag-aayuno, huwag kayong magmukhang malungkot tulad ng mga mapagkunwari. Pinababayaan nila ang kanilang anyo upang makita ng iba na sila ay nag-aayuno. Amen, sinasabi ko sa inyo, tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Ngunit kapag ikaw ay nag-aayuno, pahiran mo ng langis ang iyong ulo at hugasan ang iyong mukha, upang hindi makita ng iba na ikaw ay nag-aayuno, kundi ng iyong Ama lamang na nakakubli. At ang iyong Ama na nakakakita sa mga bagay na lihim ang gagantimpala sa iyo.” Mateo 6:16–18
Marami na sa ngayon ang tumalikod sa banal na gawain ng pag-aayuno. Ang pag-aayuno ay isang mabisang gawaing penitensiyal na nagdudulot ng malaking pakinabang sa kaluluwa. Ang pagkakait sa sarili ng ilang pagkain at inumin, at sa halip ay pagpili paminsan-minsan ng payak na pagkain gaya ng tinapay at tubig, o ng mas kaunting pagkain, ay lubhang nagpapalakas sa kaluluwa at naghahanda sa tao na tumanggap ng maraming espirituwal na pagpapala. Napakadalas nating mamuhay para sa mga kasiyahang makalaman at mahulog sa bitag ng palagiang pagpapakasasa sa ating mga hilig. Ngunit ang paggawa nito ay may masamang bunga: tinutukso tayong pabayaan ang higit na mahalagang espirituwal na pagnanais na maging banal. Sa paminsan-minsang pagkakait sa ating sarili ng mga kasiyahan ng pandama, nagiging mas handa tayong hanapin ang tunay at pangmatagalang kagalakang nagmumula lamang sa biyaya ng Diyos. Kaya naman, ipinapalagay ng sipi sa itaas na regular tayong nag-aayuno at nagsasagawa ng iba pang anyo ng pagkakait sa sarili.
Nag-aayuno ka ba? Regular ka bang nagsasagawa ng iba pang anyo ng pagkakait sa sarili? Ang araw-araw na pananalangin, pagbabasa ng Banal na Kasulatan, pag-aaral tungkol sa buhay ng mga santo, at regular na pakikibahagi sa mga Sakramento ay pawang naglalapit sa atin sa Diyos at nagpapabanal sa atin. Ngunit napakahalaga rin ng pag-aayuno at pagkakait sa sarili, kaya mahalagang sikapin nating yakapin ang mga ito bilang bahagi ng ating espirituwal na paglago.
Sa siping ito, tahasan tayong tinatawag ni Hesus na hanapin ang mga gantimpalang panloob na nagmumula sa pag-aayuno at pagkakait sa sarili. Itinuturo Niya na kung ginagamit natin ang pag-aayuno upang makamit ang papuri ng iba, nawawala sa atin ang mga espirituwal na pakinabang ng ating pag-aayuno. Ang pananalangin, pag-aayuno, at paglilimos ay dapat isagawa nang palihim hangga’t maaari upang ang ating mga gawa ay maging tunay na taos-puso at hindi ginagawa upang tumanggap ng makalupang gantimpala ng paghanga ng iba.
Bukod dito, ang aral na itinuturo sa Ebanghelyong ito ay maaari ring isabuhay sa iba pang bahagi ng ating buhay. Halimbawa, kung dumaranas ka ng karamdaman o anumang uri ng pananakit o di-komportableng pakiramdam sa katawan, siyempre, dapat kang magpatingin at magpagamot ayon sa pangangailangan. Ngunit ang mga karamdamang ito ng katawan ay nagbibigay rin sa atin ng isa pang pagkakataon para sa espirituwal na paglago kapag tinanggap natin ang mga ito nang tahimik at sa kaibuturan ng ating puso. Maging ang ating sakit o di-komportableng pakiramdam ay maaaring maging biyaya kung pipiliin nating tanggapin ito nang may kagalakan, ialay ito sa Diyos bilang sakripisyo, at panatilihin itong lihim bilang isang tahimik na handog sa Diyos.
Pagnilayan mo ngayon ang iyong pag-aayuno, gayundin ang bawat pagkakataon mo sa araw-araw na mag-alay sa Diyos ng mga sakripisyong tahimik at panloob. Kung may dinaranas kang krus sa araw-araw na hindi mo kayang baguhin, sikapin mong gawin itong isang espirituwal na alay sa ating Panginoon. At kung kaya mong malayang yakapin ang regular na pag-aayuno, sikapin mong italaga ang iyong sarili sa gawaing ito nang may panalangin. Sikapin mong gawin ito linggu-linggo, lalo na tuwing Biyernes, bilang paggalang sa sakripisyong inialay ng ating Panginoon noong Biyernes Santo. Huwag mong maliitin ang halaga ng mga natatagong sakripisyong ito. Gawin mong regular na bahagi ng iyong buhay espirituwal ang mga ito, at pagkakalooban ka ng Diyos ng maraming kayamanang espirituwal mula sa Langit.
Panginoon kong nag-alay ng Iyong sarili, ipinagkait Mo sa Iyong sarili ang maraming kaluguran sa lupa, lalo na noong nag-ayuno Ka nang apatnapung araw sa ilang. Tulungan Mo akong seryosohin ang tungkuling ito na mag-ayuno at supilin ang aking mga pita. At tulungan Mo akong gawin ito nang lingid sa paningin ng iba. Nawa’y patuloy na tularan ng aking buhay ang Iyong ganap na sakripisyo upang lalo akong maging katulad Mo sa bawat araw. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
