Nobyembre 11, 2026
Paggunita kay San Martin ng Tours, Obispo
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Mga Pagbasa para sa Miyerkules ng Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon
Sa pagpapatuloy ni Hesus sa Kanyang paglalakbay patungong Jerusalem, dumaan Siya sa Samaria at Galilea. Nang papasok Siya sa isang nayon, sinalubong Siya ng sampung ketongin. Tumayo sila sa malayo at sumigaw, “Hesus, Guro! Maawa po Kayo sa amin!” Nang makita Niya sila, sinabi Niya, “Humayo kayo at magpakita sa mga pari.” Habang sila ay naglalakad, nalinis sila. Lucas 17:11–14
Ayon sa Kautusan ni Moises, ang mga ketongin ay itinuturing na di-malinis sa ritwal at inaatasang mamuhay nang hiwalay sa pamayanan. Kinailangan nilang magsuot ng punit na damit, hayaang magulo ang kanilang buhok, takpan ang ibabang bahagi ng kanilang mukha, at sumigaw ng “Di-malinis! Di-malinis!” tuwing may lumalapit (cf. Levitico 13:45–46). Ang paghihiwalay na ito ay pumipigil sa pagkalat ng sakit at nagpapanatili ng kadalisayan sa ritwal sa gitna ng bayang Israel. Dumanas ang mga ketongin ng matinding pagkakabukod sa lipunan, espirituwal na pagkawalay, at personal na pagdurusa, kaya ang kanilang kalagayan ay isa sa pinakamalungkot at pinakamakahulugang larawan ng kasalanan at ng mga bunga nito sa Bibliya.
Sinalubong ng mga ketongin sa Ebanghelyo ngayong araw si Hesus nang papasok Siya sa isang nayong hindi nila pinahihintulutang pasukin. Nakatira sila sa labas ng nayon, malamang kasama ang iba pang may gayunding kalagayan. Sa espirituwal na diwa, isinasagisag nila ang bawat isa sa atin. Kung mapagpakumbaba nating makikita ang ating sarili sa kanila, mas madali nating maisasapuso ang aral na hatid nila.
Sa ating kasalukuyang kalagayan, napinsala sa espirituwal na diwa ang ating mga kaluluwa dahil sa kalikasan ng taong nahulog sa kasalanan at sa personal na kasalanan. Sa diwang simboliko, ang mundong ito ay nasa labas ng Kaharian ng Diyos—isang kalagayan kung saan hindi tayo pinahihintulutang makapasok sa Kaharian hangga’t hindi tayo nililinis ng biyaya. Ipinakikita sa atin ng mga ketonging ito ang landas tungo sa paglilinis na iyon. Una, itinuturo nila sa atin na kilalanin ang ating pangangailangan at pagkatapos ay bumaling kay Kristo nang may matatag na pag-asa sa Kanyang awa, upang maibalik tayo sa ganap na pakikipagkaisa sa Diyos at sa mga banal.
Sampu ang sumigaw mula sa malayo, “Hesus, Guro! Maawa po Kayo sa amin!” Bagama’t hindi sinasabi ng Banal na Kasulatan kung sila lamang ang mga ketonging malapit sa nayong iyon, posibleng may iba pang nanatiling tahimik. Kung gayon, ang sampung ito na sumigaw ay kumakatawan sa mga mapagpakumbabang kumikilala sa kanilang kahabag-habag na kalagayan, pagkahulog sa kasalanan, at pagkakawalay sa Kaharian ng Diyos, at nagtitiwala sa kapangyarihan ni Kristo na magligtas.
Gayundin, dapat nating tandaan na hindi ang mundong ito ang ating tunay na tahanan. Kasama ng ating mga unang magulang, pinalayas tayo sa Paraiso dahil sa Kasalanang Orihinal. Sa pamamagitan lamang ng awa ni Kristo tayo maibabalik. Ang pagkilala sa ating pagkakatapon at sa sanhi nito ang unang hakbang tungo sa pagpapagaling. Kung hindi natin kikilalanin ang ating espirituwal na ketong, hindi tayo magsusumamo para sa tanging lunas: ang awa ni Hesus.
Isang magandang aspeto ng salaysay na ito ang paghahayag nito ng ikalawa at mas malalim na antas ng espirituwal na pagpapagaling. Ang sampung sumigaw at gumaling ay kumakatawan sa mga binyagan na nananatili sa kalagayan ng biyaya, maging sa pamamagitan ng pag-iwas sa kasalanang mortal o ng pagpapanumbalik sa kanila sa biyaya sa pamamagitan ng sakramental na pangungumpisal at absolusyon. Gayunman, isa lamang, nang mapagtanto niyang gumaling na siya, ang bumalik upang magpasalamat kay Hesus. Hindi bumalik ang siyam na iba pa.
Ang pagbabalik ng iisa lamang ay nagpapahiwatig na higit na inilalarawan ng siyam na iba pa ang karamihan sa atin. Kung paanong inaasahan ng batang wala pa sa hustong gulang na pakainin at alagaan siya ng kanyang mga magulang, gayundin madalas nating inaasahan na patatawarin at ibabalik tayo ng Diyos sa biyaya nang hindi tayo nagbibigay ng nararapat na pasasalamat. Kung hanggang doon lamang ang ating buhay espirituwal, nananatili tayong kulang sa pagkamaygulang. Upang lumago sa espirituwal na pagkamaygulang, dapat din tayong lumago sa pasasalamat sa pamamagitan ng patuloy na pagbabalik sa Diyos sa panalangin, pagpupuri sa Kanya nang malakas, at pagpapatirapa sa paanan ni Hesus sa pagsamba. Saka lamang tayo tatanggap ng mas malalim na pagpapagaling at mas malaking bahagi sa awa ng Diyos.
Pagnilayan mo ngayon ang paghingi ng awa ng mga ketongin, at tanungin ang iyong sarili kung kinikilala mo ang sarili mong pangangailangan ng pagpapagaling. Handa ka bang aminin ang mga sugat ng iyong kaluluwa, magsumamo kay Jesus, at manatiling mapagpasalamat? Kung gayon, kabilang ka ba sa siyam na ipinagwalang-bahala ang awa ng Diyos at hindi nagpakita ng nararapat na pasasalamat sa kaloob na espirituwal na paglilinis at pagpapanumbalik? Sikapin mong tularan ang nagbalik kay Jesus nang may kababaang-loob, pasasalamat, at puspos na pananampalataya. Magpatirapa sa paanan ni Jesus sa pagsamba, magpasalamat sa lahat ng Kanyang ginawa, at pakinggan Siyang sabihin sa iyo, “Iniligtas ka ng iyong pananampalataya.”
O lubhang mapagbigay na Panginoon, ang Iyong awa ay walang hanggan at malayang ipinagkakaloob nang nag-uumapaw. Sa kabila ng Iyong kabutihan, madalas Kitang ipinagwawalang-bahala at hindi ko naiaalay ang pasasalamat at mapagpakumbabang pagsambang nararapat sa Iyo. Kaawaan Mo po ako ngayon at magpakailanman. Alisin Mo ang anumang pag-aakalang nararapat lamang sa akin ang lahat, upang lagi akong magbalik sa Iyo, magpatirapa sa Iyong harapan, at ipahayag sa Iyo ang aking buong pagpapakumbaba at taos-pusong pasasalamat. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Santo ng Araw – San Martin ng Tours, Obispo
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian para sa mga Pagbasa sa Misa
